Ławeczka Stasia Klingera – pomnik na placu Wolności w Zduńskiej Woli.
Pomnik
upamiętnia postać Stanisława Klingera (1932–2015, znanego jako
Stasiu Klinger) – plastyka amatora, zwanego dekoratorem Zduńskiej
Woli (z uwagi na wieloletnią pracę przy projektowaniu dekoracji
okolicznościowych w tym mieście) oraz zduńskowolskim Nikiforem (liczne prace poświęcone miejskim krajobrazom, zabytkom i
ważnym dla miasta ludziom), a także muzyka amatora związanego z
kapelą podwórkową „Szadkowiacy” i członka Towarzystwa
Przyjaciół Zduńskiej Woli.
Stanisław
Klinger – urodził się 24 lutego 1932 roku w Łodzi, jego mama
była członkinią kościelnego chóru, ojciec przedwojennego
policjantem (z wykształcenia skrzypkiem). Klinger nigdy nie uczył
się malarstwa ani rysunku, jednak swoje pierwsze kreski stawiał już
jako mały chłopiec. Podpatrywał pracę Hermana Bertolda (zwanego
zduńskowolskim Nikiforem), przesiadując u jego boku na
zduńskowolskim rynku. Później podziwiał prace prof. Wiktora Zina.
Na jego pracach, malowanych ołówkiem, piórkiem i pędzlem, można
znaleźć zabytki naszego regionu, przyrodę, architekturę i ludzi.
Swoimi rysunkami ilustrował tomiki wierszy i śpiewniki. Od 1978
roku współpracował z Komisją Opieki nad Zabytkami przy Zarządzie
Wojewódzkim PTTK w Sieradzu. Człowiek
wielu pasji, nie tylko uzdolniony plastycznie, ale także muzycznie.
Grał na wielu instrumentach m.in.: harmonijce ustnej, gitarze,
mandolinie, skrzypcach. Przez
wiele lat był głównym dekoratorem Zduńskiej Woli, jej instytucji
i ulic z okazji wszelkiego rodzaju świąt. Projektował również
żłobki betlejemskie, wielkanocne groby, które można było oglądać
w zduńskowolskich świątyniach. Był współtwórcą Szkolnego
Muzeum regionalnego w Wojsławicach. Był
jednym z nielicznych zduńskowolskich regionalistów związanych z
działalnością Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola od samego
początku jego powstania. Stworzył m.in. portrety do „Galerii
Niepospolitych Zduńskowolan”. Współtworzył również wystrój
Muzeum Domu Urodzin św. Maksymiliana Marii Kolbego oraz Muzeum
Oriońskiego w Zduńskiej Woli.
Za
swoją pracę był wielokrotnie nagradzany m.in. został laureatem
nagrody przyznawanej przez Marszałka Województwa Łódzkiego oraz
Prezydenta Łodzi za wieloletnią pracę i zaangażowanie w
upowszechnianiu kultury, od Prezydenta RP otrzymał Złoty Krzyż
Zasługi, otrzymał tytuły Zasłużony dla Miasta Zduńskiej Woli
oraz Zasłużony dla Powiatu Zduńskowolskiego; był długoletnim i
aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli. Jego
rysunki były eksponowane na wielu wystawach. Zawsze pełen uśmiechu, życzliwy i pomocny.
Niezwykły gawędziarz dołączający do swoich rysunków barwne
opowieści pełne umiłowania do przyrody i historii, które
zawierały w sobie ogromną wrażliwość na piękno, szczególnie to
odchodzące w niepamięć. Nieodłącznie towarzyszył mu rower i
lornetka, bo kochał Polskę i jej przyrodę.
Jak
sam o sobie mówił w wywiadzie przeprowadzonym przez Jadwigę
Maćczak, a zamieszczonym w broszurze “Z miłości do tej ziemi”:
“ Innym zajęciem, bardzo przeze mnie lubianym i wykonywanym chyba
od zawsze jest rysunek. Najpierw przenosiłem na papier kwiaty,
rośliny, pojedyncze przedmioty, później domy. […] Zapragnąłem
jak Gałczyński “ocalić od zapomnienia” to co mnie pasjonuje i
wzrusza –- odchodzącą polską wieś z pobielanym chatami ze
słomianymi strzechami, z drewnianymi kapliczkami i często
zmurszałymi płotami, z malwami…, wierzbami…, z tym wszystkim co
takie romantyczne i pobudzające do twórczości. Tak powstały całe
cykle ilustrujące budownictwo i zabytki Ziemi Sieradzkiej. Chętnie
rysuję i maluję portrety różnych ludzi: znanych Polaków,
świętych, znajomych…Na potrzeby miejscowych kościołów
wykonałem wiele portretów Ojca Świętego Jana Pawła II. Pociągają
mnie różne rodzaje sztuki, podziwiam precyzję i cierpliwość
artystów, którzy wykonują małe dzieła sztuki. Sam raczej skupiam
się na symbolu, rzeźbię w drewnie. Do kościołów w Zduńskiej
Woli, Kaliszu, Janiszewicach, Czechach wykonałem stacje drogi
krzyżowej – są to płaskorzeźby. W
moim życiu ciągle coś się kończy, ale i coś się zaczyna. Być
może moja ciekawość świata i życia powoduje, iż poznaję nowych
ludzi i otwierają się przede mną nowe możliwości…” S.
Klinger „Z miłości do tej ziemi”, Zduńskowolskie
Stowarzyszenie Oświatowe 2008.
Autorem
rzeźby jest Maciej Jagodziński-Jagenmeer. Projekt został
zrealizowany ze środków budżetu obywatelskiego, a jego
wnioskodawcą był Piotr Płuciennik działający w imieniu
Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli z którym związany był
artysta. Pomysłodawcą postawienia w centrum Zduńskiej Woli
ławeczka Stasia Klingera był Lech Kluska. Obiekt znajduje się na
Szlaku Pomnikowych Ławeczek PTTK.
Stanisław Klinger. Zduńska Wola, 1993. źródło: YpuTube.pl
„Znam
wielu wspaniałych ludzi: szlachetnych, uczciwych, odpowiedzialnych,
bardzo pracowitych. Szkoda, że nimi nikt się nie interesuje, nie
prosi o wywiad. A ja cóż, jestem skromnym człowiekiem, nie
plastyk, dekorator czy artysta tylko Stasiu Klinger. Tak się
przedstawiam i tak mówią o mnie znajomi. Z natury jestem
samotnikiem, „często mnie nie ma”, chociaż jestem. Staje gdzieś
w kącie, obserwuję, rozmyślam, posłusznie, bez szemrania wykonuję
polecenia żony. Potrafię niemal bezszelestnie godzinami siedzieć
nad wodą czy w lesie, patrzeć i słuchać… S.
Klinger „Z miłości do tej ziemi”, Zduńskowolskie
Stowarzyszenie Oświatowe 2008.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz