W odnowionym w latach 2012-2013 budynku u zbiegu ulic Inżynierskiej i Radwańskiej, tuż przy parku im.
Poniatowskiego w Łodzi działa zespół szkół Towarzystwa Oświatowego „Edukacja”.
Towarzystwo
powstało w 1991 roku, wtedy uruchomiono szkołę podstawową i liceum. Dwa
lata później kupiono budynek przy ulicy Inżynierskiej 2/4.
W
1999 roku powstało tu gimnazjum. Od roku 2004 szkoły noszą imię księcia Józefa
Poniatowskiego.
W
2006 roku otwarta została tutaj szkoła muzyczna I stopnia.
Szkoła
Muzyczna I stopnia Towarzystwa Oświatowego „Edukacja” posiada uprawnienia
szkoły publicznej nadane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
szkoła uzyskała wpis do ewidencji szkół
artystycznych, prowadzonej przez Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego.
Szkoła
zaprasza dzieci i młodzież w wieku od 6 do 16 lat, do nauki gry na wybranym
instrumencie:
fortepianie,
skrzypcach, gitarze, perkusji, flecie, klarnecie i inn.
Rozpoczęcie
budowy świątyni, według projektu architektów Pawła Marciniaka, Dariusza
Witasiaka i Roberta Sobańskiego, nastąpiło w sierpniu 1997 roku.
Dwupoziomowy
kościół wzniesiono na rzucie odcinka okręgu, przypominającego kształtem
rozłożone ramiona.
Konstrukcja obiektu jest tradycyjna, murowana z cegły, z
oblicówką z cegły klinkierowej. Parafię erygował 1 września 1996 roku abp
Władysław Ziółek.
W 2008 roku przy kościele stanął pomnik-fontanna św. Faustyny.
Maria
Faustyna Kowalska (właściwie Helena Kowalska) − święta Kościoła
katolickiego, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej
Miłosierdzia, mistyczka, stygmatyczka i wizjonerka. Znana
przede wszystkim jako głosicielka kultu Miłosierdzia Bożego i autorka Dzienniczka,
w którym opisała swoje duchowe i mistyczne doświadczenia.
W
szesnastym roku życia podjęła pracę u Leokadii i Kazimierza Bryszewskich w Aleksandrowie
Łódzkim. Prowadziła dom i opiekowała się ich synem. Po roku służby oznajmiła
rodzicom zamiar wstąpienia do zakonu. Dwukrotnie spotkała się ze stanowczą
odmową. Podczas jesieni wyjechała do Łodzi, gdzie zamieszkała u
ciotecznego brata swojego ojca, Michała Rapackiego, zarabiając jako służąca u
tercjarek franciszkańskich. Od lutego 1923 pomagała w prowadzeniu domu
Marcjanny Sadowskiej, właścicielki sklepu z artykułami spożywczymi przy ulicy Abramowskiego 29 w Łodzi.
Ulica Abramowskiego 29, dom w którym mieszkała Helena Kowalska.
Dom przy ulicy Krośnieńskiej 9, obecnie sanktuarium świętej Faustyny.
Tutaj mieszkała Helena Kowalska.
Jej dawny pokój dzisiaj jest kaplicą, miejscem opiekują się Siostry Matki Bożej Miłosierdzia. W budynku znajduje się muzeum i kaplica.
W
1924, podczas zabawy tanecznej w łódzkim parku "Wenecja" doznała widzenia umęczonego Jezusa,
który miał jej wydać polecenie wstąpienia do zakonu.
Ślady
obecności św. Faustyny można odnaleźć w wielu miejscowościach w Polsce: od
Głogowca, gdzie się urodziła, aż po Kraków, gdzie zmarła. Jednak to z Łodzią i
jej okolicami związane są początki jej życia i powołania.
Święta została
ogłoszona patronką Łodzi.
Pomnik-fontanna poświęcona św. Faustynie Kowalskiej dla Parafii
św. Faustyny Kowalskiej w Łodzi.
Pomnik,
wykonany z marmuru kararyjskiego o wadze półtorej tony i wysokości
około 2 metrów, odsłonięty został 5 października 2008 roku. Autorem pomnika
jest Mariusz Drapikowski. Budowę pomnika sfinansował Zakład Wodociągów i
Kanalizacji w Łodzi i "Społeczny Komitet Budowy Pomnika Świętej Faustyny,
Patronki Miasta Łodzi".
W
1994 roku, na podstawie Dzienniczka i zapisków świętej Marii Faustyny
Kowalskiej, powstał film fabularny „Faustyna” w reżyserii Jerzego
Łukaszewicza, z Dorotą Segdą w roli głównej:
W
2005 roku, na podstawie Dzienniczka i Listów św. Siostry
Faustyny oraz materiałów archiwalnych, powstał spektakl pt. „Prorok
Miłosierdzia” wystawiony na scenie PWST w Krakowie, a następnie film pod tym
samym tytułem w reżyserii Mieczysława Grąbki z Karoliną Kominek w roli tytułowej
oraz aktorami krakowskich teatrów.
źródła:
Grzegorz Górny, Janusz Rosikoń. Śladami Siostry Faustyny.
Łódzka
Akademia Sztuk Pięknych zaprosiła łodzian do udziału w projekcie IN & OUT
of the CITADEL, na który złożyła się
wystawa i seria prelekcji w Galerii Kobro ( I piętro, budynek główny ASP, ul.
Wojska Polskiego 121). Prelekcje rozpoczęły się 4 grudnia.
Swoje
wykłady zaprezentowali:
Antonio
Manfredi Dyrektor Casoria Contemporary Art Museum w Neapolu - 'The case that
shocked the art world. Art as revolution'
Alma
Idrizi - 'The struggles of women artists'
John
Brown - 'Art in a Celebrity World'
Na
stronie poświęconej wydarzeniu czytamy:
Wiele
problemów kulturowych, które wpływają na nas dzisiaj w zły sposób są w dużej
mierze stworzone i kontrolowane przez potężne instytucje. Ich głównym
przesłaniem dla społeczeństwa jest fakt, że dążenie do zysku bez względu na środowisko
i dobro ludzi doprowadzi nas do naszej Walhalli*. Mowa tutaj o
"Cytadelach" nieustającej pracy często na krawędzi prawa, bez
względów etycznych na środowisko lub spójność międzykulturową. Angielski idiom
"Citadels of Power" odwołuje się do władzy która niekoniecznie ma na
celu dobro ludzi lecz ich kontrolę. Artysta, jako samodzielny twórczy
realizator z tendencją do wychodzenia poza ramy i schematy, może tworzyć
dzieła, które przyciągają uwagę i wpływają na ludzkie postrzeganie
rzeczywistości. Biorąc "Cytadelę" jako koncept i rozważając jego
różne aspekty może okazać się że wszyscy pozostajemy pod wpływem jakiegoś
rodzaju "Cytadeli", że mamy problemy, tak społeczne, jak i prywatne.
Projekt w założeniu ma dać artystom i publiczności (w tych częściach gdzie
udział publiczności jest aktywny) platformę przekazywania tych zagadnień
poprzez wypowiedzi wytworzone w procesie twórczym. Projekt ma na celu zbadanie
współczesnych związków czasu, miejsca i osoby (osób), aby ułatwić wymianę
poglądów, rozmów lub innej komunikacji poprzez współczesną międzynarodową
praktykę artystyczną. Spotkanie implikowane przez projekt, odzwierciedla naszą
uwagę w stosunku do artystycznych sieci odwołujących się do analogicznych
światów wirusów, neurologii czy geografii, która zostaje coraz bardziej
rozszerzona poprzez urządzenia mobilne i interaktywne projektowanie informacji.
Wiarygodność nawigacji satelitarnej, smart phone'ów czy Skype'a, tworzy
rzeczywistość ale również jest iluzjonistyczną projekcją i narzuceniem
porządku; prace na wystawie badają zjawisko realności i efemeryczności szeroko
interpretując temat.
*
Walhalla - według nordyckiej mitologii - kraina wiecznego szczęścia.
Wernisaż
ekspozycji odbył się 5 grudnia.
Artyści biorący udział w wystawie:
Eli Acheson-Elmassry. PETROL, TEA, YOU AND ME (OR THE CURRENT AFFAIRS OF ALADDIN).
Fernando Barredo. KRONOTURGIA 2
John Brown. FLUCTUATING MIND ROUND MIDNIGHT.
Paz Die Dean. IN & OUT OF ONESELF.
Zbigniew Dudek. LEŚNE ŚMIECI/FOREST GARBAGE.
Jerzy Grzegorski. PIŁKA. LINIA. AMANT.
Alma Idrizi. LIFE PATH DETERMINED BY SOCIETY.
Adam Klimczak. POTRÓJNE WIDZENIE/TRIPLE VISION.
Tomasz Matuszak. NAPALM TRAVEL.
Andrew Smith. SUBJECT OF COLOUR.
Malgorzata Szandala. WAR RUG.
TaikaBox Dance Company
oraz: Patrizia Bigarella Lindsey Colbourne Mark Eaglen Osian Efnisien Helga Gasser Finola Gaynor Fernando Hervas Evrim Kavcar Antonio Manfredi Nina Nikalova Birgit Pleschberger Marcin Polak Neil Powell Dimitri Rastoropov Wanda Zyborska
10
grudnia zorganizowany został performance taneczny TaikaBox
Dance Company,który był retransmitowany na żywo z Cardiff w Walii.
Piętnastominutowy
performace taneczny TaikaBox Dance Company z Cardiff w Walii poprzez Skype'a w
ramach wydarzenia IN & OUT of the CITADEL.
Szkoła
Muzyczna I stopnia Towarzystwa Oświatowego „Edukacja” posiada uprawnienia
szkoły publicznej nadane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
szkoła uzyskała wpis do ewidencji szkół
artystycznych, prowadzonej przez Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego.
.jpg)
