Tkalnia Wilhelma Becka przy dawnej ulicy Podleśnej.

Budynki przy ulicy Skłodowskiej Curie 12/14 (dawna ulica Podleśna)

W 1893 roku Wilhelm Beck (Beeck, Beek) założył tu własną tkalnię i apreturę wyrobów jedwabnych oraz półjedwabnych. "Łodzianin" w 1899 roku i kalendarz informacyjno-adresowy "Czas" w roku 1900 (i w 1901) umieszcza Becka jako właściciela parceli pod numerem 10, dwie sąsiednie parcele (12, 14) nie mają jeszcze właściciela.

"Łodzianin", kalendarz-informator, rok 1899.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1900.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1902.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1906.

Sąsiednia parcela od 1907 roku, w taryfie domów oznaczana jest jako plac Łęczyckiego. 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1907.

"Czas", rok 1908.

Początkowo fabryka Becka była budynkiem jednopiętrowym, ale już w 1910 roku był to trzypiętrowy produkcyjny zakład.

"Czas", rok 1911.

W 1913 roku w fabryce pracowało 60 osób.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1913.

W taryfach domów numeracja parceli zmienia się nieco, nie wiadomo, czy Beck zakupił kolejny plac, czy zmieniła się numeracja przy ulicy Podleśnej.

"Czas", rok 1913.

Po I wojnie światowej przedsiębiorstwo było prowadzone przez spadkobierców założyciela, w tym żonę Becka, Annę. Przeżywało jednak poważne trudności ekonomiczne. W związku z tym pomieszczenia fabryczne wynajmowano między innymi fabryce pasty Billauera, mechanicznej tkalni "La Soie" oraz wytwórni wyrobów trykotowych Marka Babiackiego.

Podręczny rejestr handlowy, rok 1926.

Firma Wilhelm Beck Spadkobiercy została oficjalnie wykreślona z rejestru sądowego w 1937 roku.

Księga adresowa m. Łodzi i województwa łódzkiego, 1937-1939.

Dzisiaj w budynku znajduje się między innymi (od 1991 roku) firma zajmująca się dystrybucją tkanin i dzianin futerkowych Janwo.
https://www.pkt.pl/firma/janwo-tkaniny-i-dzianiny-futerkowe-120425559

źródła:
Jacek Kusiński, Ryszard Bonisławski, Maciej Janik. Księga fabryk.
JANWO www.janwo.pl

Fot. współczesne Monika Czechowicz
Fot. archiwalne ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi oraz

MAPA GOOGLE

- nasi tu byli! 😎 - plaża w Ustce.

Fot. Monika Czechowicz

Dawna niciarnia Oskara Miksa.

Oskar Miks (Mix) założył swoją niciarnię w 1888 roku. Mieściła się początkowo w wynajmowanych pomieszczeniach przy ulicy Wólczańskiej 121/123. 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1909.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1910.

W 1908 roku niciarnia została przeniesiona na Lipową 72. 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1913.

Oskar Miks nie wykupił działki, na której posiadał fabrykę. Teren należał do 1909 roku do Klemensa Elsnera. 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1909.

Już w 1910, kalendarz informacyjno-adresowy "Czas", podaje jako właścicieli parceli małżeństwo Oskara i Idę (Igę) Miksów.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1910.

Kalendarz handlowo-przemysłowy, rok 1914.

Tuż przed I wojną światową w fabryce pracowało 59 osób, a wartość rocznej produkcji przekraczała nieco 500 tysięcy rubli.

Fabryka uruchomiona została ponownie w 1920 roku. 

Podręczny Rejestr Handlowy, rok 1926.

W 1932 roku zmarł założyciel firmy, jej prowadzenie przejął syn Oskara Mixa, Stefan. W związku z tym w 1934 roku zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Tkalnia Mechaniczna i Skręcalnia Oskar Mix właściciel Stefan Mix.

W okresie międzywojennym produkowano tu nici fantazyjne oraz metalizowane, a także bawełniane, wełniane, jedwabne i lniane. Część pomieszczeń wynajmowano innym producentom. Działała tu między innymi tkalnia mechaniczna Alfreda Seidla.

"Głos Poranny", rok 1937.

W latach II wojny światowej zakład wytwarzał nici dla potrzeb fabryk odzieżowych. Po 1945 roku niciarnia funkcjonowała w ramach Zrzeszenia Prywatnego Przemysłu Włókienniczego. W początkach lat 50. XX wieku znajdowała się tu skręcalnia "Przodownik", należąca do Spółdzielni Sztuki i Przemysłu Ludowego. Po 1957 roku budynki fabryczne zostały przejęte przez Spółdzielnię Rękodzieła Ludowego i Przemysłu Artystycznego "Sztuka Ludowa". W 1991 roku obiekt został zwrócony rodzinie Miksów. 

Podobno obecnie mieści się tu farbiarnia i skład materiałów budowlanych, ale teren i obiekt wyglądają raczej na opuszczone.

5 czerwca 2012 roku Stowarzyszenie Łódzka Przestrzeń złożyło wniosek o wpis budynków dawnej niciarni Oskara Mixa wraz z secesyjną bramą do hal szedowych i fragmentem komina z żółtej cegły do rejestru zabytków.

Niegdyś górował nad fabryką wysoki komin, na szczęście zachował się jego fragment, relikt dawnej fabrycznej Łodzi.

źródła: 
Jacek Kusiński, Ryszard Bonisławski, Maciej Janik. Księga fabryk Łodzi.
ŁÓDZKA PRZESTRZEŃ lodzkaprzestrzen.org

Przeczytaj jeszcze:
... w obronie fabrycznego komina 

Fot. współczesne Monika Czechowicz
Fot. archiwalne ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

MAPA GOOGLE