Aktor
teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy, scenarzysta, adaptator,
autor piosenek i tekstów kabaretowych. Od sezonu 1949/50
zaangażowany do Teatrze im. Jaracza w Łodzi, pracował na tej
scenie (grał i niekiedy reżyserował) do końca życia.
źródło fotografii: Filmoteka Narodowa
Urodził
się 19 kwietnia 1923 w Grudziądzu. Był synem Jana Ćwiklińskiego i Janiny
Staszewskiej z Książków, mężem Alicji Zofii ze Stachurskich.
Jako dziecko mieszkał i uczył się w Łodzi. W 1940 przybył do
Warszawy; tu uczęszczał na tajne komplety i zdał maturę.Jesienią
1944 w Otwocku wstąpił do I Armii Wojska Polskiego; przydzielony do
Komendy Głównej MO (wydział polityczno-wychowawczy).Do
1946 występował jako aktor i tancerz najpierw w teatrze
przyfrontowym, a później w zespole Centralnego Teatru MO, m.in. w
Lublinie, Warszawie (sezonie 1945/46 - "Studio" Teatr MO) i
w objazdach.
"Przegląd Teatralny", rok 1949.
"Przegląd Teatralny", rok 1949.
W
sezonie 1946/47-1948/49 występował w Teatrze Wybrzeże w Gdyni,
gdzie grał m.in. Jana ("Żeglarz"), Le Beau ("Jak wam
się podoba"), Rizzia ("Maria Stuart" Juliusza
Słowackiego); był też uczniem Studia Dramatycznego pod
kierownictwem Iwo Galla.
W
1948 zdał eksternistyczny egzamin aktorski ZASP-u.
"Express Ilustrowany", rok 1949.
Od
sezonu 1949/50 zaangażowany do Teatrze im. Jaracza w Łodzi,
pracował na tej scenie (grał i niekiedy reżyserował) do końca
życia.
"Dziennik Łódzki", rok 1962.
Od
1964 występował także na scenie Teatrze 7.15. Grał początku role
amantów, potem charakterystyczne. Utalentowany, obdarzony siłą
komiczną, sukcesy odnosił przede wszystkim jako aktor komediowy.Najważniejsze
role: Chlestakow ("Rewizor"), Truffaldino ("Sługa
dwóch panów"), Markiz di Forlipopoli ("Mirandolina"),
Crampton ("Nigdy nie można przewidzieć"), Emanuele Giri
("Kariera Artura Ui"), Papkin ("Zemsta"),
Chapelle ("Termitiera"), Tricointe ("Pani prezesowa"),
Milt ('Sie kochamy") i wielokrotnie grany Nos ('Wesele").
"O dwóch takich, co ukradli księżyc", 1962. Reżyseria Jan Batory.
(źródło fotografii: Filmoteka Narodowa)
Był
autorem skeczów i piosenek kabaretowych oraz tekstów piosenek do
sztuk teatralnych, np. "Mirandoliny" (Łódź 1960); także
autorem adaptacji i scenariuszy teatralnych bajek dla dzieci, np.
"Dzieci pana majstra" Zofii Rogoszowej w reż. Kazimierza
Oracza w łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza (premiera 7 grudnia
1962).
"Jak rozpętałem drugą wojnę światową", rok 1969.
(źródło fotografii: Filmoteka Narodowa)
W
teatrze Telewizji zagrał w spektaklu „Z chłopa król" w reż.
Jerzego Gabryelskiego (premiera 9 października 1959), „Zazdrość
kocmołucha" w reż. Ewy Bonackiej (premiera 27 listopada 1965)
i „Teatr cudów" w reż. Irmy Czaykowskiej (premiera 10
grudnia 1967).Zagrał
także w słuchowisku Teatru Polskiego Radia „Bonaparte i
Sułkowski" Romana Brandstaettera (Hrabia Karol de Nassau) w
reż. Leona Łuszczewskiego i Konrada Łaszewskiego (premiera 29
grudnia 1953).
"Pierwszy pawilon", rok 1965, reżyseria Janusz Majewski.
(źródło fotografii: Filmoteka Narodowa)
W
kinie zadebiutował 6 września 1959 w filmie „Pociąg" w reż.
Jerzego Kawalerowicza. Ponadto wystąpił w „Pierwszym pawilonie"
(1968) w reż. Janusza Majewskiego, „Bokserze" (1966) w reż.
Juliana Dziedziny i „Mężu pod łóżkiem" (1970) w reż.
Stanisława Różewicza.
"Bokser", rok 1966, reżyseria Julian Dziedziena.
(źródło fotografii: Filmoteka Narodowa)
Występował
bardzo często jako konferansjer i aktor na koncertach i imprezach, z
których dochód przeznaczano na cele społeczne.
"Dziennik Łódzki", rok 1969.
Zmarł
w wieku 42
lat, 11 marca 1969 roku i pochowany został na cmentarzu przy ulicy
Ogrodowej w Łodzi.
Wycinki prasowe pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.