Historia
9 hektarowej działki przy ulicy Niciarnianej 50/52 w Łodzi sięga
roku 1949, kiedy to Minister Przemysłu i Handlu powołał w Łodzi
przedsiębiorstwo „Textilimport”, a Minister Handlu Zagranicznego
– przedsiębiorstwo „CeTeBe”.
"Dziennik Łódzki", rok 1963.
(źródło fotografii: Garaż ilustracji książkowych: Etykiety Textilimpexu / CeTeBe w Łodzi - I)
Ogromny magazyn przeznaczony dla bawełny wraz całą infrastrukturą, gotowy był już w 1953 roku, a towar zaczęto sprowadzać głównie ze Związku Radzieckiego (z Uzbekistanu).
"Dziennik Łódzki", rok 1950.
W 1971 roku w wyniku fuzji przedsiębiorstw "Textilimport" i "CeTeBe", powstało Zjednoczone Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego „TEXTILIMPEX”.
Bawełna, która tutaj trafiała, docierała później do wszystkich,
prężnie się wówczas rozwijających, zakładów włókienniczych w
Łodzi. Najpierw do przędzalń bawełny i zakładów wytwarzających
bawełniane tkaniny i dzianiny, a później do fabryk wytwarzających
z niej już gotowe produkty np. koszule i obrusy.
Gmach
przy ul. Niciarnianej składa się z dwóch bliźniaczych budynków o
łącznej powierzchni blisko 40 tysięcy mkw.
Budynki są ze sobą połączone
przez piwnice (za pomocą dwóch tuneli, każdy o długości około
50 m) oraz na wysokości pierwszego piętra.
Bezpieczeństwo
pracowników w razie zagrożenia miały zapewnić wyjścia
ewakuacyjne. Od
strony zachodniej znajdują się dwa takie wyjścia połączone z
piwnicami magazynu.
"Dziennik Popularny", rok 1977.
Ówczesne
władze uznały nieruchomość za strategiczną, mogącą pełnić
funkcję zapasowego dworca kolejowego, dlatego przy Niciarnianej
50/52 wybudowano ośmiotorową bocznicę kolejową.
Między budynkami były dawniej tory i cztery perony. To właśnie na nie wjeżdżały pociągi z bawełną. Dziś już je rozebrano, ale po sąsiedzku, tuż za ogrodzeniem obiektu są nadal tory, po których jeżdżą pociągi relacji Łódź-Warszawa.
"Dziennik Popularny", rok 1980.
Właścicielem terenu i budynków jest nadal spółka Textilimex. Obecnie potężny gmach pełni głównie funkcje magazynowe.
W jego ogromnych salach
przechowuje się m.in. rekwizyty teatralne, sprowadzany z Brazylii
kokosowy sznurek służący do produkcji materacy oraz przesyłki
kurierskie.
Ze
względu na architekturę i zabytkowy charakter, budynek jest wykorzystywany
w produkcjach filmowych i wydarzeniach artystycznych.
Był
planem zdjęciowym,
np. dla potrzeb filmu „Komisarz Alex”. Organizowano tutaj pokazy
mody, czy ostatnio RAVEKJAVIK | Festiwal Muzyki Elektronicznej i
Sztuk Wizualnych.
O
budynku krąży kilka niepotwierdzonych opowieści, z których jedna
jest wyjątkowo ciekawa. Z budynku magazynowego znajdującego się
przy ul. Niciarnianej 50/52, prowadzi podobno tunel do budynków po
przeciwnej stronie ulicy Niciarnianej- do firmy PREXER (dawna
Wifama), zajmującej się w przeszłości produkcją uzbrojenia
(produkowano w nich oprócz krosien także obrotnice do czołgów i
szable dla wojska). Tunel jest podobno na tyle duży, że może się
tam poruszać wózek widłowy...
Źródło:
ul.
Niciarniana - Schrony w Łodzi (schronywlodzi.pl)Dworzec kolejowy na wszelki wypadek | Express Ilustrowany
Fot. archiwalne pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi oraz strony:
Garaż ilustracji książkowych: Etykiety Textilimpexu / CeTeBe w Łodzi - I (garazilustracji.blogspot.com)
Garaż ilustracji książkowych: Etykiety Textilimpexu / CeTeBe w Łodzi - I (garazilustracji.blogspot.com)
Bardzo ciekawa historia miejsca, które przez dekady pełniło ważną rolę w przemysłowej Łodzi, a dziś nadal pozostaje wykorzystywane na wiele sposobów. Przy tak ogromnych przestrzeniach magazynowych interesującym rozwiązaniem mogłyby być również klimatyzatory ewaporacyjne, szczególnie tam, gdzie potrzebne jest wydajne chłodzenie dużych hal. Świetnie, że takie obiekty i ich historie są dokumentowane i przypominane.
OdpowiedzUsuń