Etykiety
ABC
ABC czyli ARCHIWUM
ABC czyli ARCHIWUM TEMATYCZNE
ACH ŚPIJ KOCHANIE...
BAEDEKER od A do Z
BLISKO CORAZ BLIŻEJ
CURRICULUM VITAE
DOMY UMIERAJĄ STOJĄC
DRZWI DO ŁODZI
FOTONOCOWANIE
FOTOSTREET
IN MEMORIAM
JAK TO Z ŁODZIĄ BYŁO...
KOLEKCJE ŁÓDZKIE
LODZBOOK
LUSTRA ŁÓDZKIE
ŁÓDŹ FESTIWALOWA
ŁÓDŹ FILMOWA
ŁÓDŹ KRZEPI
ŁÓDŹ OPISANA
ŁÓDŹ SIĘ BAWI
ŁÓDŹ SPORTOWA
M-ŁODZIAKI
MALOWANA ŁÓDŹ
MEA ORDINARIA CIVES LODZ
MIEJSCA POWRÓCONE
MISTERIUM ŁÓDZKIE
MOJA ŁÓDŹ
PAŁACE WILLE KAMIENICE
PIOTRKOWSKA STREET
POP i ART
POZNAŃSCY
PÓJDŹ DZIECIĘ JA CIĘ UCZYĆ KAŻĘ
PRO PUBLICO BONO
PRZEGLĄD PRASY
REGION ŁÓDZKI
REJS ŁODZIĄ
ROZBICIE DZIELNICOWE
SCHEIBLEROWIE
SEN O WIELKIEJ ŁODZI
SŁOWNICZEK ŁÓDZKI
SZLAK FABRYCZNY
ŚPIEWOGRA ŁÓDZKA
WOLNOSTOJE ŁÓDZKIE
WYSOKO CORAZ WYŻEJ
Z BRAM OTWARTYMI USTAMI
ZDROWEŚ DRZEWO ŁASKIŚ PEŁNE
ZIELONA ŁÓDŹ
ŻYĆ I UMRZEĆ W ŁODZI
ВОТ ОККУПАНТЫ
מיין שיפל
piątek, 16 lutego 2018
czwartek, 15 lutego 2018
METAMORFIZM – wystawa prac Magdaleny Abakanowicz w Centralnym Muzeum Włókiennictwa.
Wystawa
prezentuje dokonania jednej z najważniejszych artystek XX wieku, Magdaleny
Abakanowicz. Celem jest ukazanie tych zagadnień jej twórczości, które
najwyraźniej pokazywały rewolucyjne zmiany w języku sztuki wprowadzone przez
artystkę.
Na
całym świecie znane są jej miękkie, pełno przestrzenne formy zwane abakanami,
rzeźby kształtowane z miękkiej materii bądź te z brązu, wpisujące się w pejzaż.
Jednak mało kto pamięta, że droga ku tym awangardowym dziełom ma swój początek
w fascynacji artystki tkaniną. Działając w obrębie tkaniny artystycznej,
zdobywała międzynarodową sławę i uznanie. Jest zatem naturalne, że ekspozycja,
przypominająca źródła intelektualnych i twórczych sukcesów artystki, które tak
pozytywnie zaważyły na artystycznym obrazie Polski na świecie, została
przygotowana w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi.
Wystawa
prezentuje prace z kolekcji Muzeum, ale także dzieła wypożyczone z innych
instytucji (w tym nagradzane na świecie).
Pejzaż nocny. 1960.
Czarne reliefy. 1962.
Zaprezentowane zostały prace początkowego okresu twórczości, pokazane są również tkaniny strukturalne,
których forma coraz bardziej przybierała kształt reliefów z pęknięciami i
ażurowymi prześwitami. Ukazują one proces zmian i stopniowego nawarstwiania
struktur, linię rozwoju języka formalnego.
Słońce (Za słońcem). 1962.
Biała (Słońce i Księżyc). 1964.
Gobelin 29 - Desdemona. 1965.
Nie mogło zabraknąć oczywiście
samych abakanów, będących efektem szeregu eksperymentów i śmiałych decyzji
artystycznych, ukoronowaniem zmagań z materią.
Biała. 1966.
Czerwona. 1965-1980.
Ruda. 1970-1972
Assenblege Noir. 1967.
Absolutną
rewelacją będzie druga odsłona wystawy (otwarcie w kwietniu 2018 roku),
w której zaprezentowane zostaną dzieła artystki wcześniej w Polsce
niepokazywane, udostępnione dzięki uprzejmości szwajcarskiej Fundacji Toms&Pauli.
Fundacja ta przechowuje dokumenty i dzieła sztuki związane z historią Biennale
w Lozannie, imprezy kluczowej dla rozwoju nowoczesnej tkaniny artystycznej na
świecie. Taka forma ekspozycji pozwoli pełniej zapoznać się z drogą twórczą
artystki, bowiem pierwszy etap unaocznia kierunki rozwoju myśli artystycznej i
drogę dochodzenia do rewolucyjnych rozwiązań formalnych. Kolejny zaś,
wzbogacony o eksponaty lozańskie, ukaże pełnię dokonań i dojrzałość osiągnięć
Magdaleny Abakanowicz.
Kompozycja fakturalna. 1967.
Integralnym
elementem ekspozycji jest pokaz filmu, zrealizowanego przez Kazimierza Muchę z
muzyką Bogusława Schäffera, nagranego w Studiu Eksperymentalnym Polskiego
Radia.
W filmie wykorzystano zapis instalacji plenerowej Magdaleny Abakanowicz,
zrealizowanej w Łebie w 1968 roku, podczas której organiczne, materialne formy
abakanów poddają się podmuchom wiatru, poruszają i integrują z naturalnym
otoczeniem dzikich wydm, tym samym podkreślając swoją biologiczną proweniencję.
Te
wszystkie aspekty z bogatego słownika wyrażeń i znaczeń, jakim posługiwała się
Magdalena Abakanowicz, są ukazane na wystawie, która ma przede wszystkim
przybliżyć intelektualne źródła i drogi odważnych warsztatowych eksperymentów.
Długość trwania ekspozycji i ranga zaprezentowanych w obu odsłonach dzieł będą
najpełniejszym podsumowaniem twórczości i uhonorowaniem tej kluczowej dla
polskiej sztuki artystki.
Pierwsza
odsłona: 30 listopada 2017 - 1 kwietnia 2018
Druga odsłona: 10 maja - 9 września 2018
Druga odsłona: 10 maja - 9 września 2018
Kuratorka: Marta
Kowalewska
Aranżacja przestrzeni: Maja Pawlikowska
Projekt graficzny: Monika Zawadzki
Koordynacja: Agata Połeć
Aranżacja przestrzeni: Maja Pawlikowska
Projekt graficzny: Monika Zawadzki
Koordynacja: Agata Połeć
Centralne
Muzeum Włókiennictwa
Łódź,
ulica Piotrkowska 282
Budynek
D, II piętro
Źródło:
Fot. Monika Czechowicz
wtorek, 13 lutego 2018
Budynek dawnego Towarzystwa Akcyjnego Moskiewskiej Chemicznej Fabryki "Farbwerke".
Ulica Wólczańska
108, niewielki, pięknie odnowiony budynek. Zajmuje część dość dużego terenu
sięgającego do al. Kościuszki 85.
W spisie z 1900 roku, umieszczanym co roku w „Czasie”, kalendarzu informacyjno-adresowym jako właściciel tej parceli widnieje Leon Krusche.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1900 roku.
Leon Krusche był właścicielem terenu do 1903 roku, od 1904 właścicielami parceli zostali małżonkowie Emil i Jadwiga Helena Eizert (Eisert).
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1904 roku.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1908 roku.
Od
1912 roku teren stał się własnością Towarzystwa Akcyjnego Moskiewskiej
Chemicznej Fabryki Meistera Luciusa i Broeniga, noszącą później nazwę
"Farbwerke" i w tym samym czasie powstał budynek od strony Wólczańskiej.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1912 roku.
Ten
niewielki, kryty mansardowym dachem budynek wchodził w skład zabudowy, której
właścicielem było Towarzystwo Akcyjne Moskiewskiej Chemicznej Fabryki
"Farbwerke" oddział w Łodzi (pierwotnie Meister Lucius i
Broening).
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1907.
Budynek został wzniesiony około 1912 roku prawdopodobnie według planów
inżyniera budowlanego Kazimierza Woźnickiego.
Inżynierowie
i technicy. Członkowie Stowarzyszenia Techników w Łodzi.
Kalendarz Informator m. Łodzi i województwa łódzkiego, rok 1922.
Informator m. Łodzi z kalendarzem na rok 1920.
Część
budynku pofabrycznego jest dzisiaj siedzibą Caritas Archidiecezji Łódzkiej. Mieści się tutaj punkt pomocy charytatywnej, magazyn pomocy żywnościowej i rzeczowej oraz Ośrodek Aktywizacji Zawodowej i Społecznej "OAZIS".
Budynek dawnej „Farbwerke” został wyremontowany w 2014 roku w ramach miejskiego programu MIA100 Kamienic.
Źródła:
Polska
Niezwykła https://polskaniezwykla.pl
Kalendarz
Informator m. Łodzi, rocznik 1924.
„Czas”,
kalendarz informacyjno-adresowy z lat 1900-1914.
Archiwalia
pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.
Fot. współczesne Monika Czechowicz
Subskrybuj:
Posty (Atom)









