środa, 7 września 2016

MURAL W MANUFAKTURZE



W maju tego roku, w ramach obchodów 10 urodzin łódzkiej Manufaktury,
na elewacji galerii handlowej w Alei Rzemiosł powstał nowy mural. Autorem obrazu jest Mikołaj Rejs, artysta z Krakowa. Kilkunastometrowy obraz zdobi główne wejście do Manufaktury od strony rynku.


Uroczyste odsłonięcie malowidła nastąpiło w sobotę 21 maja 2016 roku.  Tym samym Manufaktura dołączyła do szlaku murali i umocniła wizerunek Łodzi jako polskiej stolicy street artu.


36 m długości i 8 m wysokości - takie wymiary ma mural. Malowidło powstawało przez ponad tydzień.


Mural namalował krakowski artysta Mikołaj Rejs, który na co dzień maluje nie tylko murale, ale także obrazy, działa w sferze sztuki ulicy, zajmuje się edukacją artystyczną, a nawet wykonuje tatuaże. Jego prace można oglądać w Krakowie, Warszawie, Lublinie, Mediolanie, Rijece, Pradze, Berlinie czy Monachium.


Mural namalowany na fasadzie galerii handlowej Manufaktury przedstawia bajeczny, podwodny świat. Został wykonany przy użyciu farb w puszkach. –Mikołaj Rejs: Każdy widzi tu coś innego i o to właśnie chodzi. Ale chciałbym zwrócić uwagę nie tylko na samą treść, ale i formę. To nie tylko pomalowana ściana – ona jest trójwymiarowa, więc zmieniłem ją w szufladę, która otwiera się i przenosi nas w nowy świat. Warto spojrzeć na mural również od strony rynku, bo wtedy dobrze widać ten nietypowy efekt 3D – przekonuje artysta.


Więcej o sztuce Mikołaja Rejsa mówi Michał Bieżyński, kurator ds. sztuki w przestrzeni miejskiej w ŁCW: - Prace Mikołaja Rejsa przypominają podwodne światy, zatopione w surrealistycznej bajkowości. Jego prace, zarówno na płótnach jak i na ścianach, nacechowane są przede wszystkim lekką, oniryczną, odrobinę „Chagallowską” poetyką, w której znajdziemy mieszankę elementów ludowych z fantastyką.


Mikołaj Rejs (1984) – zaj­muje się foto­gra­fią a od końca lat 90-tych rów­nież sztuką ulicy. Jego prace powstają prze­waż­nie w prze­strze­niach post­in­du­strial­nych, zajmuje się również edukacją artystyczną, społeczną funkcją sztuki ulicy, jest zaangażowany w krajowe oraz międzynarodowe projekty dotyczące street artu. Kurator wystaw street artowych, twórca projektu ”Outcube”, współtwórca projektu 101 murali dla Krakowa. Uczestnik licznych imprez graffiti i street artu (między innymi Meetings of Styles, Lublin 2011-2013, Street Art Festival Katowice 2011, projekt 40/40, Warszawa). Publikuje w albumach i czasopismach o sztuce i fotografii. Brał udział w wystawach indywidualnych (Onamato 2012,  ArtAgendaNova 2013, Teatr im. Juliusza Słowackiego 2015), oraz zbiorowych (m. in. Kraków, Limerick, Warszawa, Lublin 2004-2015). Jest współtwórcą projektów artystycznych i edukacyjnych m. in.: Dzień ze sztuką - MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie 2012, polsko-ukraińsko-mołdawski projekt ARTDROME Ługańsk 2012, Drogi do wolności MOCAK 2011, „Zdearzenia” Pałac Młodzieży oraz BWA Tarnów 2014,” Powrót do Przyszłości” Pałac Młodzieży w Tarnowie 2015, Rewitalizacja skate parku w Tarnowie. Fundacja Artica, Tarnów 2015.
Artysta pozostawił po sobie prace w Krakowie, Warszawie, Lublinie, Mediolanie, Rijece, Pradze, Berlinie, Monachium, i in. Brał udziałw aukcjach: Galeria BOHEMA, Desa Unicum, New Art Order, Galeria Mito, Galeria NEXT, Aukcja Wielkiego Serca. Jego prace znajdują sięw zbiorach Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie.


Prace mało­for­ma­towe oraz foto­gra­fie Mikołaja Rejsa były poka­zy­wane na licz­nych wysta­wach zbio­ro­wych, m.in. na wysta­wie „Bonarka” w Centrum Sztuki Wpółczesnej, Kraków 2004; „Graffiti vs Street Art” w Lubelskiej Zachęcie (2011), Muzeum „Galicja” Kraków 2013, Projekt „Glorieta” – Art Boom Festiwal, Kraków 2013 oraz indy­wi­du­al­nych: Onamato – „Urban Chapels” Kraków 2012, Art Agenda Nova – „NOUMEN” Kraków 2014.


Mikołaj Rejs jest arty­stą zaj­mu­ją­cym się street artem, ale street artem nie­ty­po­wym. Tematyka two­rzo­nych przez niego prac jest zato­piona w ludo­wych mitach. Jego murale zamiesz­kują leśne bóstwa, dzi­wo­żony. Kreuje bar­dzo kli­ma­tyczne światy w prze­strze­niach zapo­mnia­nych przez ludzi.

Artysta w sieci:
http://mikolajrejs.blogspot.com/
Inne prace artysty można obejrzeć tutaj: http://niezlasztuka.net/artysci/mlodzi-zdolni/mikolaj-rejs/

 
źródła:
http://mikolajrejs.pl/
http://niezlasztuka.net/

Przeczytaj jeszcze:


Fot. Monika Czechowicz

wtorek, 6 września 2016

D jak DZWONNICA


Dzwonnica – budynek albo wyodrębniona jego część, służące jako pomieszczenie na dzwony, o przeznaczeniu sakralnym lub świeckim (na przykład w ratuszu), najczęściej w postaci wieży.

 Dzwonnica na budynku Miejskiego Ratusza. Plac Wolności, dawny Nowy Rynek.

Dzwonnica przy kościele garnizonowym św. Jerzego (dawniej Cerkiew garnizonowa św. Aleksego Metropolity), ulica św. Jerzego 9.

Mała, wolnostojąca dzwonnica przy kościele pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, ulica Chochoła 3.

Dzwonnice mogą być:
- wolnostojące, w formie wieży bramnej lub ściany przeprutej otworami na zwieszenie dzwonów, często z bramą w przyziemiu...

Dzwonnica przy Kościele pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego i św. Marii Małgorzaty Alacoque, ulica Zgierska 123.

Dzwonnica przy Kościele pw. Przemienienia Pańskiego, ulica Rzgowska 88.

... lub - dzwonnice wieże stanowiące człon architektoniczny, przylegający do budynku lub wystrzelający z jego bryły w górę – w kształcie wieży, sygnaturki lub latarni.

Bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki, Plac Jana Pawła II. 

Cerkiew pw. św. Olgi, ulica Grzegorza Piramowicza 12.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ulica Kościelna 8/10.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, ulica
Skłodowskiej-Curie 22.

Kościół pw. Najświętszego Imienia Jezus, ulica Sienkiewicza 60

Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela, al. Włókniarzy 187.

Kościół Matki Boskiej Zwycięskiej, ulica Łąkowa 40/42.

Kościół Podwyższenia św. Krzyża, ulica Sienkiewicza 38.

Kościół Zesłania Ducha Świętego, ulica Piotrkowska 2/2a. 

Sobór św. Aleksandra Newskiego, ulica Jana Kilińskiego 56.

Wznoszenie specjalnych konstrukcji na pomieszczenie dzwonów datuje się prawdopodobnie od VI wieku. Najstarsze zachowane dzwonnice (IX wiek) były wolno stojącymi wieżami wielokondygnacyjnymi, o jednolitych ścianach przebitych małymi otworami okiennymi w górnych kondygnacjach.
Od XIII wieku zaczęły pojawiać się dzwonnice przylegające do budynku kościoła lub w dolnych swych partiach wtopione w jego elewacje. W okresie gotyku, wraz z opanowywaniem techniki i systemu konstrukcyjnego, dzwonnice stawały się coraz bardziej ażurowe i strzeliste. W końcu XV wieku pojawiły się we Włoszech dzwonnice w formie członów architektonicznych, wieńczących naroża fasady. Ten typ dzwonnic, spotykany często w architekturze, rozpowszechnił się w dobie renesansu i baroku.
W architekturze polskiej rodzimy charakter mają dzwonnice drewniane, kryte dachami namiotowymi, bądź hełmami obitymi gontem.

Drewniana, wolnostojąca dzwonnica przy kościele pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, ulica Ogrodowa 22.

Dzwonnice, ze względu na konstrukcję dzielimy na:
- wieńcowe, najczęściej występujące w kresowym budownictwie cerkiewnym
- wieńcowo-słupowe, najczęściej spotykane we wschodniej Małopolsce
- szkieletowe, najbardziej rozpowszechnione w Polsce, często (na Śląsku, na Podkarpaciu) wzbogacone były górną kondygnacją w formie izbicy.

Wolnostojąca dzwonnica przy kościele pw. św. Jana Chrzciciela we wsi Dobra, w województwie łódzkim, powiat zgierski.

Drewniana dzwonnica przy kościele pw. Najświętszej Marii Panny w Mikołajewicach, w województwie łódzkim, powiat pabianicki, gmina Lutomiersk.

Murowana dzwonnica przy kościele pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika, ulica Dominikańska, Sieradz.

Dzwonnica przy kaplicy pw. św. Elżbiety Węgierskiej, w Łodzi przy ulicy Spornej 71/73.

Wolnostojąca dzwonnica przy kościele pw. św. Franciszka z Asyżu, ulica Przyszkole. Kościół i dzwonnica o formach modernistycznych, projekt Józefa Kabana. 

Parawanowa murowana dzwonnica przy zabytkowym, drewnianym kościele pw. św. Mikołaja we wsi Tum, województwo łódzkie.

Murowana dzwonnica przy kościele św. Jakuba Apostoła w Głownie.

.... i trochę dalej od Łodzi. Murowana dzwonnica przy kościele pw. św. Michała Archanioła we Władysławowie/ Russocicach (powiat turecki).

źródło:
Słownik terminologiczny sztuk pięknych, pod red. Krystyny Kubalskiej-Sulkiewicz, Moniki Bielskiej-Łach, Anny Manteuffel-Szaroty. Wydawnictwo Naukowe PWN.
Marek Budziarek. Świątynie Łodzi.

Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela, al. Włókniarzy 187.

Przeczytaj jeszcze:

Kościół pw. św. Kazimierza, ulica Niciarniana 7.

Fot. Monika Czechowicz

piątek, 2 września 2016

SZLAK ŁODZI BAJKOWEJ – PINGWINEK PIK-POK


Kto by pomyślał, że pingwiny mogą być takie ciekawe świata. Mały pingwin Pik-Pok mieszkał sobie na Wyspie Śnieżnych Burz i wiódł spokojne życie. Pewnego razu spotkał kaczuszkę Kwi-Kwe, która opowiedziała mu o cudownym Błękitnym Jeziorze – miejscu, nad którym unosi się zapach fiołków, a wokoło słychać kojący śpiew słowików. Od tej pory mały Pik-Pok marzył tylko o podróżowaniu i poznaniu równie cudownych miejsc na świecie. Marzenia – jak się okazało – mogą się spełnić…

Autorem przygód Pik-Poka jest Adam Bahdaj, a książka pt. „Mały pingwin Pik-Pok” została wydana po raz pierwszy w 1969 roku.

Adam Bahdaj, ps. Jan Kot, Dominik Damian (1918-1985)  –  polski pisarz, tłumacz z języka węgierskiego. Uczestnik wojny obronnej 1939 roku. W czasie II wojny światowej był kurierem tatrzańskim.
Studiował na Wydziale Prawa UJ w Krakowie i w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Uczestnik wojny obronnej 1939; następnie działacz Polonii na Węgrzech. W 1945 roku powrócił do kraju. Debiutował tomem poezji „Iskry spod młota” pod pseudonimem Jan Kot. Bahdaj jest znany głównie z powieści dla dzieci i młodzieży. W plebiscycie czytelników „Płomyka” i „Świata Młodych” na najpopularniejszego pisarza otrzymał w 1970 roku „Orle Pióro”, a w 1974 – nagrodę Prezesa Rady Ministrów za całokształt twórczości dla dzieci i młodzieży.
Powieści sensacyjne pisał pod pseudonimem Dominik Damian.


W latach 1988-1992 w łódzkim Se-ma-forze  zrealizowano 26-odcinkowy animowany serial lalkowy "Mały Pingwin Pik-Pok" na podstawie książki Adama Bahdaja. Narratorem i interpretatorem dialogów w serii jest Joanna Stasiewicz.

Mały Pingwin Pik-Pok, odcinek pt."Spotkanie z wielorybem".
Źródło: YouTube.pl

Postać pingwina zaprojektował Tadeusz Wilkosz – jednocześnie opiekun artystyczny serialu.

Tadeusz Wilkosz  – reżyser filmów animowanych, scenarzysta i scenograf.
Zajmuje się głównie animacją lalkową. W 1956 roku ukończył studia na Wydziale Grafiki Filmowej w Wyższej Szkole Przemysłu Artystycznego w Pradze. Po praktyce w czeskich studiach filmów animowanych rozpoczął pracę w Studiu Filmów Lalkowych w Tuszynie, przekształconym później w Studio Małych Form Filmowych Se-ma-for. W roku 1959 zadebiutował filmem „Mysie figle”. Jako reżyser zrealizował w Se-ma-forze ponad 30 filmów lalkowych, następnych 100 powstało pod jego kierownictwem artystycznym, przy współudziale scenariuszowym i autorstwie projektów plastycznych.
Jest twórcą (scenariusz, scenografia, kierownictwo artystyczne, reżyseria niektórych odcinków) ulubionych bohaterów trzech telewizyjnych seriali dla dzieci: Przygody Misia Colargola, Trzy Misie i Pingwin Pik-Pok.


Autorzy: Tadeusz Wilkosz (projekt postaci), Magdalena Walczak, Marcin Mielczarek (rzeźba).


Pomnik Małego Pingwina Pik-Poka na szlaku Łodzi Bajkowej został odsłonięty 23 września 2010 roku, znajduje się przed Aquaparkiem Fala przy al. Unii Lubelskiej 4.


Aquapark Fala to jeden z największych parków wodnych w Polsce. Przy projekcie Aquaparku wzorowano się na oranżeriach i palmiarniach, dzięki czemu uzyskano efekt atmosfery ogrodu tropikalnego w samym centrum miasta. Ale…. to już inny temat – baedeker musi odwiedzić Aquapark – tylko jak robić zdjęcia? Baseny wewnętrzne, zewnętrzne, zjeżdżalnie, sauny, tepidarium... tego chyba nie lubią aparaty fotograficzne?

źródła:
Krystyna Kuliczkowska, Barbara Tylicka. Nowy słownik literatury dla dzieci i młodzieży.
Lesław Bartelski. Polscy pisarze współcześni 1939-1991.
pl.wikipedia.org
Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny.
Szlakiem bajkowych przyjaciół Se-ma-fora. Przewodnik dla rodziców i dzieci.


Przeczytaj jeszcze:

Fot. Monika Czechowicz

Fot. archiwalne ze stron: