wtorek, 29 czerwca 2021

Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki


Idea budowy nowoczesnego, wysokospecjalistycznego szpitala nazwanego CZMP (Centrum Zdrowia Matki Polki) została przedstawiona na spotkaniu przedstawicielek organizacji kobiecych z gen. Wojciechem Jaruzelskim 23 czerwca 1982 roku i był to chyba jedyny jaśniejszy moment stanu wojennego. W marcu następnego roku zaakceptowano propozycję łódzkich robotnic i wybrano Łódź jako miejsce budowy.


Szpital-Pomnik Matki Polki zajmuje rozległy 38 ha obszar położony przy ulicy Rzgowskiej 281/289.

"Dziennik Łódzki", rok 1983.

"Dziennik Łódzki", rok 1983.

Powołana decyzją premiera Rada Obywatelska Budowy Pomnika-Szpitala przyjęła patronat nad ogromną inwestycją, jej projekt powstał w pracowni architekta Janusza Wyżnikiewicza i obejmował nowatorski kompleks budynków dwu szpitali: kobiecego oraz pediatrycznego.

"Dziennik Łódzki", rok 1985.

21 października 1983 roku nastąpił długo oczekiwany moment wmurowania aktu erekcyjnego w fundamenty pawilonu ginekologiczno-położniczego.

Kilka zdań z dokumentu erekcyjnego:
"Niech ten Pomnik-Szpital będzie świadectwem kontynuowania tradycji, od stuleci przez Matki-Polki wpajanej swym córkom i synom, że wszystkiemu co najlepsze poświęca codzienny trud, a gdy przyjdzie potrzeba, nie szczędzi nawet krwi i życia. Niech stanie się symbolem walki kobiet polskich o pokój dla swych dzieci, dla swego ojczystego domu. Dla wszystkich ludzi. Niech ten szpital, wznoszony ofiarnością całego społeczeństwa, będzie pomocny wszystkim kobietom-matkom. Niech stanie się ośrodkiem promieniującym w dziedzinie zdrowotnej..."

"Dziennik Łódzki", rok 1985.

Po okresie zimowych przygotowań, w marcu 1984 roku rozpoczęto roboty budowlane.

"Express Ilustrowany"
Fot. Janusz Kubik

"Dziennik Łódzki", rok 1986.

"Dziennik Łódzki", rok 1987.

Już w Dniu Matki - 26 maja 1988 roku uroczyście przekazano pawilon do zagospodarowania.
Kilka dni wcześniej w holu odsłonięto rzeźbę Kazimierza Karpińskiego "Macierzyństwo". Przekazała ją szpitalowi "W hołdzie Matkom" - załoga Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. J. Marchlewskiego w Łodzi. 

"Express Ilustrowany"
Fot. Kanusz Kubik

Druga, bardziej monumentalna rzeźba o tym samym tytule zdobi wjazd na estakadę od strony ulicy Rzgowskiej. Autorami tej pracy są warszawscy rzeźbiarze Tadeusz Markiewicz, Andrzej Karwowski i Stanisław Romańczuk.

"Express Ilustrowany"
Fot. Kanusz Kubik

"Dziennik Łódzki", rok 1987.

6 czerwca 1988 roku przyjęto do szpitalnej Poradni Ginekologicznej i Patologii Ciąży pierwsze pacjentki. 

"Odgłosy", rok 1988.

Część łóżkową w pawilonie ginekologiczno-położniczym otwarto 30 marca następnego roku, a w czerwcu 1990 roku zaczął działać szpital pediatryczny. Oznaczało to osiągnięcie stanu pełnej gotowości w niesieniu specjalistycznej opieki medycznej.

"Dziennik Łódzki", rok 1989.

"Dziennik Łódzki", rok 1989.

"Dziennik Łódzki", rok 1989.


Struktura Instytutu:
- 22 kliniki, w których znajduje się 912 łóżek, w tym 110 łóżek noworodkowych oraz 73 miejsca intensywnej terapii noworodkowej (w tym w Klinice Neonatologii - Oddział Intensywnej Terapii Noworodka 51 łóżek oraz w Klinice Intensywnej Terapii Wad Wrodzonych Noworodków i Niemowląt - Oddział Intensywnej Terpii Noworodka - 22 łóżka)
- 7 zakładów diagnostycznych
- część ambulatoryjna, gdzie prowadzona jest działalność w 15 poradiach specjalistycznych.

"Dziennik Łódzki", rok 1988.

Szpital Ginekologiczno-Położniczy składa się z 11 klinik. Szpital propaguje ideę porodów rodzinnych oraz system rooming-in. Bloki porodowe Instytutu przystosowane są do przyjęcia porodów wcześniaków, noworodków hipotroficznych oraz innych skomplikowanych przypadków patologii położniczych. Natomiast w Szpitalu Pediatrycznym Instytutu CZMP mieści się 11 klinik działających w zakresie pediatrii ogólnej, alergologii, gastroenterologii, kardiologii, kardiochirurgii, chirurgii dziecięcej, neurologii, neurochirurgii dziecięcej, ortopedii, rehabilitacji, endokrynologii, okulistyki, otolaryngologii, a także anestezjologii i intensywnej terapii.


W narożniku zespołu wydzielono miejsce na lądowisko dla helikopterów medycznych, oddane w 1991 roku.

"Dziennik Łódzki", rok 1988.

CZMP w latach 90.
Fot. Włodzimierz Małek

Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki jest jedynym ośrodkiem w Polsce realizującym diagnostykę i leczenie płodu, noworodka i dziecka. Ze względu na swój wielodyscyplinarny charakter, Instytut zapewnia wszechstronną opiekę nad kobietami z ciężką patologią położniczą, między innymi z : ciążą powikłaną cukrzycą, chorobami nowotworowymi, nadcisnieniem tętniczym, padaczką, chorobami serca, infekcjami oraz wadami płodu. W Instytucie diagnozowane i leczone są najtrudniejsze przypadki patologii ginekologicznej oraz niepłodności kobiecej.

"Dziennik Łódzki", rok 1987.

CZMP, lata 90.
Fot. Małgorzata Kujawka (źródło: Gazeta Wyborcza)

"Dziennik Łódzki", rok 1989.

Oficjala strona Szpitala:

"Dziennik Łódzki", rok 1989.

źródła:
Marzena Bomanowska, Ryszard Bonisławski, Joanna Podolska. Spacerownik Łódzki.

Fot. wspólczesne Monika Czechowicz

"Dziennik Łódzki", rok 1989.

Fot. archiwalne pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi
oraz stron:
https://expressilustrowany.pl/
Gazeta Wyborcza
"Dziennik Łódzki", rok 1987.

Przeczytaj jeszcze:

.... taka Łódź

Fot. Monika Czechowicz

poniedziałek, 28 czerwca 2021

ŁÓDZKO/ LUDZKI KOT


W Łodzi pojawiło się 5 nowych murali, na których przedstawione są koty w ludzkiej postaci. W ten sposób, poprzez sztukę uliczną organizatorzy projektu promują łódzkich poetów i ich twórczość.
Inspiracją do stworzenia postaci Łódzkiego /Ludzkiego Kota były koty: Bonifacy i Filemon z animowanego serialu dla dzieci, realizowanego w łódzkim Studiu Małych Form Filmowych "Se-ma-for". Łódzki kot to analogia do obu postaci — doświadczonego Bonifacego i ciekawego świata Filemona.
"Nasz kot jest wariacją na temat współczesnego dorosłego Filemona, wychowanego na twórczości łódzkich poetów, mieszkającego w Łodzi i utożsamiającego się z mieszkańcami miasta"— wyjaśniają autorzy projektu.
Autorzy: Piotr Chrzanowski i Natalia Biegalska.
Projekt ŁÓDZKI/LUDZKI KOT realizowany jest z budżetu Miasta Łodzi. Organizatorem jest Portiernia Sztuki, a partnerem — Poleski Ośrodek Sztuki.
Więcej informacji o projekcie znajdziecie TUTAJ.

Każdy z tych fantastycznych kotów mieszka w jednej z pięciu różnych dzielnic miasta:

ŚRÓDMIEŚCIE — Jaracza 20

POLESIE — Lipowa 72

WIDZEW — Jurczyńskiego 1/3 (SP nr 12 w Łodzi)

GÓRNA — Przyszkole 38 (Dom Dziecka nr 7 w Łodzi)

BAŁUTY — Wrześnieńska / Rybna
Niestety, bałucki kot z ulicy Wrześnieńskiej został w obrzydliwy sposób zniszczony. Może uda się go jakoś uratować..?

RAFAŁ GAWIN “PACYFIŚCI IDĄ NA WOJNĘ”
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy jestem
jak drzewo życia, które ktoś oznaczył do ścięcia.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy mam
jak ty swoje miasto pełne stajni jednorożców i dzikich kotów bez butów.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy słyszę,
jak bije wolność, wymachując czarnym wieszakiem.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy widzę,
jak rośnie brzuch, moja nowa twierdza.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy czuję,
jak kopie mnie system, naczynia połączone w pustkę.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy czytam,
jak zawłaszcza mnie polityka, brakujące ogniwo w traumie.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy mówię,
jak mi przestało zależeć, drąży mnie nostalgia, nowa pigułka dzień przed.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy idę,
jak nie potrafię, w jednym kierunku, gdy dogania mnie żal starych kroków.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy piszę,
jak potrafię, konkretnie, a drugie dno puka do mnie od spodu.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy zasypiam
jak dziecko, a budzę się pewny zbrodni, kary i nagrody.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy powtarzam
jak natręt zaklęcia marketingu, neurolingwistyczny zawał.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy kończę,
jak zacząłem, w punkcie wyjścia, awaryjne lądowanie w polu.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy wiem,
jak złapać równowagę, kiedy nurkuję w bagnie echa, cha, cha.
Zwalniam się z odpowiedzialności, gdy wierzę
jak w nowe życie w twoją ulotność, drugi człowieku przy stole bez kantów.

Lokalizacja: Łódź, ul. Wrześnieńska 4
Autorzy: Piotr Chrzanowski  Natalia Biegalska


WANDA KARCZEWSKA “WYSPA”
Otwórz pamięcią czas i przestrzeń
jeżeli jesteś gdziekolwiek
Odpomnij
zakotwiczoną w obłokach szczytami topól
wyspę na rzece
dokąd przez łąki zawodziańskie
grzęznąc w wilgotnej sierści traw i kaczeńców
przez obłe Góry Szwedzkie biegliśmy chronić
naszą jeszcze wtedy prawie dziecięcą czułość
znieważaną przez Dorosłych
A przecież mieliśmy wówczas tylko tyle odwagi
by opuszkami palców zdejmować sobie nawzajem
z powiek łzy gniewu i żalu do Nich
wodzić po żyłkach tętniących na skroniach
i – zamiast sobie w objęcia
rzuciliśmy się w burą rzekę
jej oddając ciepło ciał naszych
spłoszonych po raz pierwszy
Leżąc na wodzie
wtuleni w jej wklęsłość pod nami
wpatrzeni w strzępy obłoków nad nami
ledwo ruszając wiosłami dłoni
płynęliśmy płynęli – –
w młodość gorzką, bo już oddzieloną
w dojrzałość cierpką, bo na zawsze bez siebie
W chaosie w bezprawiu w okrucieństwach świata
przywołaj ocal chwile łagodne czyste
szczęśliwe
jeżeli jesteś gdziekolwiek – –

Lokalizacja: Łódź, ul. Przyszkole 38
Autorzy: Piotr Chrzanowski  Natalia Biegalska


ZIEMOWIT SKIBIŃSKI “TEORIA ODBICIA”
Poranek końca czerwca. Syn się budzi
i jest jeszcze jak nie z t e g o ś w i a t a.
Zdumiony patrzy na kłęby za oknem
zieleni klonów, jesionów i topól,
wyraźny obrys ich w czystym błękicie.
Piękny jest t e n ś w i a t – mówi.
Ja wiem,
że z tej urody niewiele wynika,
więc się odwracam od świata do syna.
Patrzę, waham się, poczynam mu wierzyć.

Lokalizacja: Łódź, Jurczyńskiego 1/3
Autorzy: Natalia Biegalska i Piotr Chrzanowski


DOROTA CHRÓŚCIELEWSKA “***”
Tę drogę ja minęłam Ta droga mnie mija
Noc minęła spokojnie Już niemal rok minął
Po której stronie lustra dziś jestem naprawdę
Kiedy jestem naprawdę W śnie czy przebudzona
W tym momencie czas minął Zaraz minie młodość
Lecz ból już przecież minął W wodzie mija kamień
I popatrz chociaż do mnie wyciągasz ramiona
minęłam cię kochając aż do końca świata
Jestem jak rzeka którą wyminęły brzegi
Jak wiara którą minie wiekuista światłość
Teraz gdy wieczność cała ciebie nie widziałam
minęło nas nieszczęście minęło nas szczęście
I kochanie sen minie w którym o mnie śnisz
Minie śmierć tak jak młodość O jakże to łatwe
Już teraz gdy przed lustrem depiluję brwi
po żadnej stronie lustra nie jestem naprawdę

Lokalizacja: Łódź, ul. Stefana Jaracza 20
Autorzy: Piotr Chrzanowski i Natalia Biegalska


LUCYNA SKOMPSKA “NIEWYJAŚNIONA NOC”
niewyjaśniona noc bez końca bez świtu
łóżko między dwoma niedojrzałymi ogrodami
w małej drewutni komórce ustawione na skos między
dwoma światami pod zmarzniętym klonem
pod zamkniętymi powiekami zaciśniętymi ze strachu
z lęku przed grożącym palcem wysuniętym z sutanny
nocy
tak tak wyznaję myślałam dotykałam pożądałam
a tymczasem Dzidzia z naprzeciwka
skacze na jednej nodze prosto do nieba
rodzi moje dziecko
krzywo narysowany dom otacza ją ścianami
a mnie nie otacza nic choć toczy
nie przywraca mi życia mężczyzna
w skórzanej kurtce i na motorze
czytający mi nad ranem Brodskiego
na próbie krótkiego wskrzeszenia
gdy krzyżyk zawieszony na jego szyi
leżał między moimi piersiami
ani nawet ostatnia rozmowa jaką prowadzą w grobach
świeżo pochowani
ach ciało karcer dożywotni w którym jestem trzymana
o wodzie żywej snów

Lokalizacja: Łódź, ul. Lipowa 72
Autorzy: Natalia Biegalska i Piotr Chrzanowski

źródła:
O projekcie – ŁÓDZKI/LUDZKI KOT (nazwa.pl)
Łódzki/Ludzki Kot - Turystyczny Portal Łodzi (lodz.travel)

Fot. Monika Czechowicz