poniedziałek, 11 kwietnia 2016

Dom Pomocy Społecznej WŁÓKNIARZ.



Dom Pomocy Społecznej WŁÓKNIARZ przeznaczony jest dla osób starszych (w podeszłym wieku), jest jednostką organizacyjną Miasta Łodzi.


Dom położony jest niedaleko centrum Łodzi, w pobliżu największego rezerwatu przyrody znajdującego się na terenie miasta. Pawilony mieszkalne (od A do E) połączone z budynkiem administracyjno - socjalnym znajdują się na terenie parku. Takie umiejscowienie pokoi mieszkalnych daje poczucie dużego relaksu z dala od wielkomiejskich hałasów.


Placówka zapewnia całodobowy pobyt osobom starszym oraz gwarantuje zaspokojenie podstawowych potrzeb. Dom posiada bazę noclegową dla 120 pensjonariuszy, którzy mieszkają w jedno- lub dwuosobowych pokojach. Dom dysponuje 90 pokojami jednoosobowymi i 15 pokojami dwuosobowymi, które umieszczone są w 5 pawilonach mieszkalnych. Jest to jedyna taka baza lokalowa na terenie Łodzi.
W ramach działalności Domu pensjonariusze korzystają z usług medycznych (świadczenia POZ), usług opiekuńczo - pielęgnacyjnych, różnych form rehabilitacji (fizykoterapia, kinezyterapia, laseroterapia, masaże, bioenergoterapia) i terapii zajęciowej (muzykoterapia i arteterapia) dostosowanej do możliwości psychofizycznej mieszkańców. Każdy z pensjonariuszy może skorzystać z kaplicy i z usług biblioteki publicznej, która znajduje się na terenie placówki. Do swojej dyspozycji mieszkańcy mają kawiarnię, salę telewizyjną i salę konferencyjną, w której organizowane jest większość okolicznościowych imprez. Pensjonariuszami opiekuje się wykwalifikowana kadra.
Na teranie placówki funkcjonuje również Dom Dziennego Pobytu dla osób starszych, które korzystają z całodziennego wyżywienia i z bazy rekreacyjno - kulturalnej. Uczestnicy DDP biorą czynny udział w imprezach organizowanych na terenie Domu.


Pensjonariusze Domu mogą skorzystać z bogatej oferty imprez kulturalno - oświatowych. DPS "Włókniarz" jest placówką, która od kilku lat aktywnie udziela się w środowisku lokalnym. Od 5 lat utrzymuje stałe kontakty z Parafią im. Chrystusa Króla. Jest systematycznie odwiedzany przez okoliczne szkoły i przedszkola, które prezentują mieszkańcom placówki przedstawienia, akademie i okolicznościowe występy. Placówka nawiązała współpracę z Muzeum Archeologicznym i Etnograficznym w Łodzi, Akademią Muzyczną w Łodzi oraz Szkołą Muzyczną przy ul. Sosnowej w Łodzi. Na terenie placówki organizowane są prelekcje, prowadzone przez pracowników ww. Muzeum oraz koncerty muzyczne młodzieży szkolnej. Spośród wielu imprez kulturalno - oświatowych na uwagę zasługują: występy gościnne zespołu KGW "Retkinianka", wycieczki, imprezy integracyjne, "czwartkowe wieczory przy herbatce", które organizowane były raz na kwartał przez Samorząd Mieszkańców na rzecz społeczności Domu.

źródło:

Fot. Monika Czechowicz


sobota, 9 kwietnia 2016

Łódź sto lat temu – gruźlica i… miejskie łaźnie.

Trudne warunki bytowe w Łodzi 1916 roku, niedostatki żywności, opału oddziaływały bezpośrednio na pogorszenie się stanu zdrowia mieszkańców Łodzi. W mieście szerzyły się choroby zakaźne: błonica, czerwonka, ospa, dur brzuszny i plamisty.

"Godzina Polski", rok 1916.

Przymusowe strzyżenie kobiet w łódzkiej odwszalni, rok 1916.

W 1916 roku na gruźlicę zmarło w Łodzi blisko 6 tysięcy osób. Niezwykle wysokie szerzenie się tej choroby było bezpośrednim następstwem niedostatecznego odżywiania.

"Godzina Polski", rok 1916.

Wyjazd konnych karetek łódzkiego pogotowia z kamery dezynfekcyjnej przy ulicy Łąkowej 27, rok 1916.

"Gazeta Łódzka", czerwiec 1916.

Kierownictwo miejscowej służby zdrowia, doceniając znaczne zagrożenie społeczeństwa gruźlicą, podjęło szeroko zakrojoną walkę z tą chorobą. Między innymi przeprowadzono okresowe badania ludności, a zwłaszcza dzieci i młodzieży. Otwarto także na Chojnach, w pomieszczeniach dawnego zakładu wodoleczniczego Ottona Zimmermanna, szpital przeciwgruźliczy na 80 miejsc. Położenie szpitala z dala od miasta, w sąsiedztwie parku leśnego i rozległych stawów sprawiało, że spełniał on jednocześnie funkcję pierwszego miejskiego sanatorium przeciwgruźliczego.

Personel i pacjenci wojskowego szpitala niemieckiego w Łodzi. Rok 1915/1916. 

"Godzina Polski", marzec 1916 roku.

W celu polepszenia stanu higieny mieszkańców Łodzi, władze miejskie urządziły szereg bezpłatnych łaźni. Ludność jednak niezbyt chętnie z nich korzystała, być może dlatego, że kąpiele odbywały się zbiorowo.

Przymusowa dezynfekcja w domu przy ulicy Pańskiej 14 (dzisiejsza ulica Żeromskiego) w Łodzi, rok 1916.

"Gazeta Łódzka", maj 1916 roku.

Żeby zmusić opornych do kąpieli w łaźniach, wydano zarządzenie, którego mocą osoby korzystające z zapomóg, tanich kuchni i innych rodzajów pomocy społecznej, miały być pozbawione takiej pomocy, o ile nie pokażą zaświadczenia o… pobycie w łaźni.

"Gazeta Łódzka" z 19 kwietnia 1916 roku.

Ruchoma kamera dezynfekcyjna przy ulicy Targowej 61 w Łodzi, rok 1916.

"Gazeta Łódzka" z 1 października 1915 roku.
źródło:
Wacław Pawlak. Na łódzkim bruku.

Fotografie archiwalne pochodzą ze zbiorów Archiwum Państwowego w Łodzi (http://www.lodz.ap.gov.pl).
oraz Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi

"Kurier Łódzki", rok 1916.

piątek, 8 kwietnia 2016

ŁÓDZKIE MURALE

W Łodzi powstaje stała ekspozycja sztuki ulicznej. Wybitni reprezentanci wielkoformatowego malarstwa z całego świata wypełniają barwami puste ściany. Na elewacjach powstają imponujące, plastyczne obrazy, które kuszą kolorami i w ciekawy sposób przełamują szarość i codzienność typową dla miejskiego krajobrazu.
Kolekcja łódzkich murali stale się powiększa. Poniżej zdjęcia i adresy (które są linkami do dokładnych opisów prac) wszystkich murali, które udało się baedekerowi obejrzeć i utrwalić (adres pod zdjęciem jest aktywnym linkiem do dokładnego opisu):















MORCINKA 2 (mural już nie istnieje)












ZACHODNIA/PRÓCHNIKA (mural już nie istnieje)

UNIWERSYTECKA 3 (mural już nie istnieje)




ROOSEVELTA 17 (mural już nie istnieje)








KILIŃSKIEGO 127 (mural już nie istnieje)









TARGOWA 55 (mural już nie istnieje)


ZACHODNIA 52 (mural już nie istnieje)



KILIŃSKIEGO/PÓŁNOCNA (mural już nie istnieje)



































































































Fot. Monika Czechowicz
Zobacz jeszcze:
MALOWANA ŁÓDŹ/ ARCHIWUM TEMATYCZNE