Czy ich jeszcze pamiętasz? Aktorzy scen łódzkich i ...siermiężne lata 50. ubiegłego stulecia.

"Łódzki Express Ilustrowany", rok 1954.

Łódź lat 50. XX wieku miała bardzo interesujące środowisko teatralne. Działały tu przede wszystkim trzy ważne sceny: Teatr Nowy, Teatr im. Stefana Jaracza i Teatr Powszechny. Warto również pamiętać o Operetce Łódzkiej.
Z Teatrem im. Stefana Jaracza w tym czasie związana była między innymi Ryszarda Hanin, Jan Świderski i Barbara Ludwiżanka. Ze sceną Teatru Powszechnego związani byli Jadwiga Chojnacka, Karol Adwentowicz i Jadwiga Andrzejewska, a z Teatrem Nowym, kierowanym przez Kazimierza Dejmka związany był między innymi Janusz Kłosiński i Wojciech Pilarski.
Ale czy pamiętacie te nazwiska?

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Roman Stankiewicz, związany z Teatrem Jaracza. We wrześniu 1949 roku przeniósł się do Łodzi, do zespołu Teatru im. Stefana Jaracza (w 1950 roku wystąpił m. inn. w komedii Michała Bałuckiego „Dom otwarty”, w reżyserii Leona Łuszczewskiego, zagrał postać Fujarkiewicza). Od 1955 roku był związany był z teatrami krakowskimi.

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Danuta Korolewicz (grała w Teatrze Powszechnym i Nowym), między innymi w „Domku z kart” Emila Zygadłowicza (postać Kitti na zmianę z Danutą Mniewską) i w „Świat się kończy” - przedstawieniu Teatru Nowego z 1954 roku.

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Wanda Jakubińska, była aktorką teatralną i filmową, przez wiele lat związana z łódzkim Teatrem Nowym (dołączyła do zespołu w 1950 roku).

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Jadwiga Kenda – była jedną z ważniejszych postaci powojennej łódzkiej sceny operetkowej. W publikacjach poświęconych historii łódzkiej operetki nazywana pierwszą primadonną Operetki Łódzkiej (między innymi tytułowa rola w operetce Jeana Gilberta „Cnotliwa Zuzanna”, w 1948 roku). W późniejszym okresie pełniła funkcję kierowniczki artystycznej Operetki Łódzkiej.

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Celina Klimczak (1916-1977) – była aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. W latach 1949-1959 należała do zespołu Państwowego Teatru Powszechnego w Łodzi. Był to ważny, dziesięcioletni okres jej kariery. W 1964 roku związała się z Teatrem Nowym w Łodzi (znana jako Liesel w inscenizacji „Niemców” Leona Kruczkowskiego, czy Hanka w „Moralności pani Dulskiej”).

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

Maria Bojarska była śpiewaczką i aktorką łódzkiej sceny operetkowej. Występowała w Teatrze Komedii Muzycznej „Lutnia”, który był ważnym ośrodkiem powojennego życia operetkowego Łodzi. Szczególnie interesująca była jej rola Madeleine w operetce „Madame Pompadour” Leo Falla (premiera w 1954 roku w Teatrze „Lutnia”), występowała w niej obok Jadwigi Kendy.

"Dziennik Łódzki", rok 1953/ wycinki prasowe pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi/ wyszukał baedeker łódzki

Mural przy ulicy Zachodniej - nauka i zabawa.

Mural przy ulicy Zachodniej 27a (przy Bazarowej) jest już widoczny w całości.

To wielkoformatowa kompozycja łącząca sylwetki dzieci z dawnymi rysunkami technicznymi i geometrycznymi schematami. Chyba zachęca do nauki? 😊 I czerpania z tego radości!
Jego autorką jest łódzka artystka Paulina Kwietniewska.

Fot. Monika Czechowicz

Zobacz w baedekerze zbiór (prawie 😊) wszystkich łódzkich murali:

baedeker łódzki: ŁÓDZKIE MURALE

Grobowiec Heleny Wandy Modro w Ozorkowie.

Helena Wanda z Liebichów Modro (1905-1929) pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Ozorkowie. Zmarła 15 kwietnia 1929 roku, mając zaledwie 24 lata.
Jej grób należy do najbardziej niezwykłych miejsc tej nekropolii.
Helena Modro urodziła się 6 marca 1905 roku, nosiła nazwisko rodowe Liebich.
Na jej nagrobku znajduje się napis: „Mojej najukochańszej mamusi” - możemy się domyślać, że pozostawiła małe dziecko.

Nad jej grobem ustawiono imponującą rzeźbę anioła autorstwa Michała Kamieńskiego. Przedstawia ona uskrzydloną kobietę w antycznym stroju, która wyciąga ręce nad głową dziecka. Postać dziecka została skradziona lub zniszczona około 2009 roku.
Odlew wykonano w warszawskiej odlewni inż. M. Gawrychowskiego i J. Szczecińskiego. Zakład był znany przede wszystkim ze współpracy z cenionymi rzeźbiarzami tamtej epoki. Wytwarzano w nim m.in. pomniki nagrobne i monumenty. Do najbardziej znanych zachowanych dzieł, na których widnieje sygnatura tej odlewni, należy właśnie grobowiec Heleny Wandy Modro w Ozorkowie.
Niestety, nie udało się ustalić jakie były przyczyny jej przedwczesnej śmierci.
Informacje o grobie i pomniku można znaleźć w opracowaniu Mirosława Pisarkiewicza „Nie tylko Powązki”.

Fot. Monika Czechowicz

MAPA GOOGLE