W tej pięknej wielkomiejskiej kamienicy przy ulicy Wólczańskiej 74 mieszkał Maurycy (Mowsza) Dargużański - dyrygent, pedagog i recenzent muzyczny.
Księga adresowa m. Łodzi 1937-1939.
Jubileuszowe wydanie "Lodzer Zeitung" 1863-1913.
Urodził
się 11 marca 1870 roku w Olkiennikach koło Trok, jako syn Zachariasza.
Po
ukończeniu gimnazjum w Wilnie rozpoczął naukę śpiewu u kantorów
z Kowna, wkrótce też został kantorem synagogi Tohorat Kodesz w
Wilnie.
Stara Synagoga Tohorat Kodesz i biblioteka Straszuna w Wilnie, zwana Wielką
- nieistniejąca obecnie główna synagoga ortodoksyjnej gminy żydowskiej w Wilnie, zbudowana w latach 1630-1633 przy ulicy Żydowskiej, na miejscu starszej murowanej synagogi.
Fot. Jan Bułhak (1934) (www.szulamupolski.com)
Dargużański śpiewał
w chórze u kantora Izraela Kupfera w Wilnie i Rafała Judela
Rabinowicza w Kownie. Gdy Abraham Mosze Bernstein opuścił w 1891
roku Rygę i przeniósł się do Synagogi Chóralnej do Wilna,
zarekomendował Dargużańskiego na kierownika chóru u kantora
Borucha Lejba Rozowskiego w Rydze.
Mowsza
(Maurycy) Dawid
Dargużański
(1867 Olkienniki k. Trok -1943 Łódź)
–
dyrygent, pedagog, recenzent muzyczny.
(źródło
fotografii: Andrzej Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi.
Słownik biograficzny, tom IV s.43)
Około
1895 roku Dargużański przybył do Łodzi i podjął pracę jako
dyrygent chóru Wielkiej Synagogi wzniesionej w 1887 roku przy zbiegu
ulic Zielonej i Spacerowej (al. Kościuszki).Dajczeszil - Wielka Synagoga przy dawnej ulicy Spacerowej (dzisiaj al. Kościuszki).
Przeczytaj
w baedekerze:
"Rozwój", rok 1898.
Był świetnym znawcą żydowskiej muzyki religijnej, zajmował się też nauczaniem młodzieży pieśni świeckich.
"Neue Lodzer Zeitung", 1910.
Przed
I wojną światową prowadził chór chłopięcy, z którym wystąpił
między innymi 7 sierpnia 1912 roku w Domu Majstrów Tkackich w
koncercie instrumentalno-wokalnym.
Dawny dom Zgromadzenia Majstrów Tkackich, Piotrkowska 100.
Dom Zgromadzenia Majstrów Tkackich.
Przeczytaj
w baedekerze:
Prowadził też chóry dziecięce i w szkołach muzycznych Abrama Helfgata i Nauma Podkaminera.
"Nowy Kurier Łódzki", rok 1913.
"Nowa Gazeta Łódzka", rok 1913.
"Godzina Polski", rok 1917.
W
marcu 1919 roku Dargużański obchodził 25-lecie swej pracy dyrygenckiej. W
okresie międzywojennym był nauczycielem śpiewu w gimnazjach
łódzkich: w gimnazjum żeńskim „Wiedza” L. Magalifowej, w Gimnazjum Męskim Towarzystwa Szerzenia Oświaty i
Wiedzy Technicznej wśród Żydów, gimnazjum męskim „Bet Ulfana”
oraz w Gimnazjum Hebrajskim „Jawne”.
"Głos Poranny", dodatek ilustrowany, rok 1931.
"Ilustrowana Republika", rok 1929.
"Republika", rok 1923.
Był dyrygentem chóru Towarzystwa „Hazomir”.
Przez pewien czas dyrygował chórami „Echo” i „Lutnia”.
"Echo", rok 1929.
W
1934 roku Maurycy Dargużański obchodził 40-lecie pracy w zawodzie dyrygenta. Zorganizowano na jego cześć jubileusz. Z tej okazji odbył się uroczysty koncert z udziałem
kantorów: Izraela Altera z Hanoweru i Wolfa Lewi z Londynu oraz
chórów pod dyr. jubilata i Izaaka Zaksa.
"Ilustrowana Republika", rok 1934.
"Głos Poranny", rok 1934.
Dargużański
pisywał recenzje muzyczne i artykuły o znanych kantorach i muzykach
żydowskich, był recenzentem „Najer Folksblat”.
W
łódzkim getcie dyrygował, wspólnie z Teodorem Ryderem, chórem
chłopięcym, chórem mieszanym oraz orkiestrą Towarzystwa „Hazomir”
w I Koncercie Symfonicznym Towarzystwa „Hazomir” (30 października
1940).
(źródło fotografii: Andrzej Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, tom IV)
Teodor Ryder (1881-1944), pianista, dyrygent, pedagog.
(źródło fotografii: Narodowe Archiwum Cyfrowe)
Przeczytaj
w baedekerze:
Dargużański w getcie mieszkał wraz z żoną Heleną oraz dziećmi – Ludwikiem i
Lucyną przy ulicy Limanowskiego 45.
Kamienica przy ulicy Limanowskiego 45, dzisiaj.
Zmarł
13 maja 1943 roku i został pochowany na cmentarzu żydowskim przy
ulicy Brackiej.
Losy
pozostałych członków rodziny nie są znane.Źródła:Dargużański
Mowsza Dawid | Virtual ShtetlAndrzej
Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny,
tom IV.I.
Rubin. Żydzi w Łodzi pod niemiecką okupacją 1939-1945.Alfons
Pellowski. Kultura muzyczna Łodzi do roku 1918.I.
Fater. Muzyka żydowska w Polsce w okresie międzywojennym.i. Fater., Jidisze
muzik in Pojln cwiszn bejde welt-milchomes,
Tel-Awiw 1970. [podaje błędną datę śmierci - 1930]Leksikon
fun der najer jidiszer literatur,
red. S. Niger, J. Szacki.Lodz-Names.
List of the Ghetto Inhabitants 1940-1944,
t. 1, Jerusalem 1994.Spis
nauczycieli szkół wyższych, średnich,
seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych
i władz szkolnych,
oprac. Z. Zagórowski, R. 1-2, Warszawa 1924-1926.n. Stolnitz, Negine
in jidiszn lebn.L.T.
Błaszczyk, „Żydzi w kulturze muzycznej działający na ziemiach
polskich w XIX i XX wieku”, książka wydana dzięki wsparciu
udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz
Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.
Fot. archiwalne pochodzą ze zbiorów Narodowego Archiwum Państwowego, Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi
oraz z publikacji: Andrzej Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, tom IV.
Fot. współczesne Monika Czechowicz