wtorek, 4 czerwca 2013

Łódź. Szpital Izraela i Leony Poznańskich.


Szpital powstał na rogu ulic Północnej i Sterlinga w latach 1885-1890, w części miasta zamieszkałej głównie przez społeczność żydowską.


Żydzi nie mogli leczyć się w szpitalu św. Aleksandra (który mieścił się przy obecnym placu Katedralnym im. Jana Pawła II), ponieważ nie prowadzono w nim koszernej kuchni. To głównie dlatego Poznańscy wybudowali szpital przeznaczony dla ludności żydowskiej. Była w nim synagoga, przychodził rabin, podawano koszerne jedzenie. Ubodzy Żydzi leczeni byli na rachunek gminy wyznaniowej.


Budynek powstał najpewniej według projektu Juliusza Junga. Oddano go do użytku w 1890 roku. Od razu przyjął imię swoich fundatorów, choć w Łodzi mówiło się o nim po prostu szpital żydowski.

Republika, rok 1925.

Był doskonale wyposażony. Powstał w nim oddział chorób piersiowych, gdzie Seweryn Sterling prowadził badania nad leczeniem gruźlicy. W 1898 roku zorganizował tam pierwszy w Królestwie Polskim oddział dla chorych na gruźlicę.


Republika, rok 1925.

Jako szpital żydowski funkcjonował do 1939 roku, ale już w okresie międzywojennym leczyli się tam także inni mieszkańcy Łodzi.

Nowy Kurier Łódzki, rok 1916.


W 1945 roku przekształcono go w koszary wojskowe. Funkcje lecznicze przejął w roku 1947, już jako Szpital Kliniczny AM im. Seweryna Sterlinga. Powstała tu słynna klinika kardiologiczna. 
Do dziś szpital nosi imię wspaniałego lekarza i popularyzatora higieny. 


Republika, rok 1923.

Jeszcze do niedawna na murze szpitala od strony ulicy Północnej widniał nieco zatarty napis cyrylicą: польско-еврейской больницы (szpital polsko-żydowski). Został zamalowany podczas odnawiania elewacji.


 Fot. Monika Czechowicz

źródło: 
Ryszard Bonisławski, Joanna Podolska. Spacerownik łódzki.
Archiwalia ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Przeczytaj jeszcze:

SZPITAL KRÓLA BAWEŁNY, czyli ... Wojewódzkie Centrum Ortopedii i Rehabilitacji Narządów Ruchu im. Dr. Z. Radlińskiego w Łodzi.
Dr Seweryn Sterling