środa, 13 czerwca 2012

Łódź. Rewitalizacja budynków "Korczaka"

Ponad 23,5 mln zł będzie kosztowała rozpoczynająca się w czerwcu rewitalizacja pięciu zabytkowych budynków Ośrodka Pediatrycznego im. Janusza Korczaka w Łodzi. Prace rewitalizacyjne mają zakończyć się w czerwcu 2014 roku.


"To początek końca złych warunków w Korczaku" - zapowiedział na konferencji prasowej Wojciech Szrajber - dyrektor zarządzającego "Korczakiem" wojewódzkiego szpitala im. M. Kopernika w Łodzi.
Plan rewitalizacji zakłada m.in. odtworzenie pierwotnego stanu zewnętrznej architektury zabytkowych budynków i stworzenie w nich placówki ochrony zdrowia dla dzieci  "na miarę XXI wieku".

"Zostaną gołe ściany, w których powstaną de facto nowe budynki. Są to jednak mury zabytkowe, dlatego nie można np. umiejscowić windy na zewnętrz. Musi być w środku. Tak samo jak chociażby dwie klatki schodowe. To wszystko zabiera miejsce, więc nie będzie tu wielkich oddziałów. Powstanie niewielki, ale bardzo nowoczesny, obiekt spełniający wymogi UE" - wyjaśnił Szrajber. 

W czasie prac rewitalizacyjnych będą funkcjonowały m.in. oddziały chirurgii dziecięcej i otolaryngologii oraz poradnia szczepień. Ośrodek zawiesi natomiast działalność poradni: gastroenterologicznej, nefrologicznej, zaburzeń rozwoju dzieci, okulistycznej, audiologicznej, logopedycznej i ginekologicznej dla dziewcząt.
Do szpitala w Łagiewnikach ma być natomiast przeniesiona neurologia. Decyzję o przeprowadzce podjęto po to, by "nie psuć tego, co zostało tam stworzone rękami lekarzy i pielęgniarek".
"To malutki, pięciołóżkowy oddział, który zyskał renomę dzięki realizowanym tam badaniom. Jako jeden z nielicznych ośrodków w kraju prowadzi tzw. maping mózgu. Co prawda jest to świadczenie niekontraktowane przez NFZ, ale istotne, bo zapotrzebowanie na to badanie jest spore. Doszliśmy do porozumienia ze szpitalem w Łagiewnikach, gdzie w połowie października ma być oddany nowy pawilon pediatryczny z oddziałem neurologii dziecięcej. Tam przeprowadzi się nasz oddział" - powiedział Szrajber.
Dodał, że jeśli w przyszłości uda się wyremontować "niezabytkowe" budynki w "Korczaku", to ośrodek będzie zabiegał o powrót neurologii. Wcześniej wrócą tu jednak inne oddziały i przychodnie. Po zakończeniu rewitalizacji pięciu zabytkowych budynków mają się w nich znaleźć oddziały: pediatryczny z alergologią (30 łóżek), chirurgii dziecięcej (12), otolaryngologii (15), blok operacyjny oraz poradnie: pediatryczna, neurologiczna, szczepień, chirurgii, otolaryngologii oraz pulmonologiczna. Wszystkie poradnie specjalistyczne będą w jednym budynku.
Przygotowana przez łódzką Akademię Sztuk Pięknych aranżacja wnętrz w zrewitalizowanych budynkach ma być w atrakcyjnej dla dzieci kolorystyce. Sale otrzymają nazwy i tematyczne motywy graficzne (np. "sala-morze", "sala-dżungla" itp.). Projektanci wnętrz podkreślają, że mottem przewodnim był dla nich cytat patrona ośrodka Janusza Korczaka: "kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat".

Obecny Ośrodek Pediatryczny im. Korczaka powstał ponad sto lat temu. Przez wiele lat funkcjonował jako Szpital im. Anny Marii. Jego fundatorami byli Matylda i Edward Herbstowie. Szpital był wówczas jedną z pierwszych placówek pediatrycznych na ziemiach polskich. Leczyły się w nim dzieci bez względu na wyznanie, narodowość czy stan majątkowy. Od 1950 r. szpital nosi imię doktora Janusza Korczaka.
Do początku XXI wieku "Korczak" funkcjonował jako oddzielna placówka. W 2004 roku został - w ramach restrukturyzacji - przyłączony do szpitala im. Kopernika w Łodzi. Dwa lata temu z obawy przed katastrofą budowlaną, zamknięto część funkcjonujących w nim pawilonów.
W czerwcu 2011 roku oddano do użytku pierwszy odremontowany i zmodernizowany zabytkowy pawilon, do którego przeniesiono oddział chirurgii dziecięcej. Rewitalizacja budynku pochłonęła 4,3 mln zł. Dodatkowo 1,3 mln zł kosztowało wyposażenia oddziału w aparaturę medyczną oraz łóżka i meble. Inwestycja została zrealizowana ze środków przekazanych przez samorząd województwa łódzkiego.
Z tego samego źródła pochodzi ponad 3,5 mln zł na rewitalizację pięciu kolejnych zabytkowych budynków "Korczaka". 20 mln zł na ten cel pozyskano natomiast z funduszy unijnych.

źródło: PAP
Przeczytaj:
Doktor Karol Jonscher - łódzki Judym?

Łódż: herb, barwy, święto.





Herbem miasta jest żółta łódka na czerwonym tle, a barwami - złoto i czerwień.
Święto Łodzi obchodzone jest 15 maja, a rocznica uzyskania praw miejskich 29 lipca.


 

 
















Hymn Łodzi to "Prząśniczka" Stanisława Moniuszki. Słowa napisał Jan Czeczot.


U prząśniczki siedzą jak anioł dzieweczki,
przędą sobie przędą jedwabne niteczki.
Kręć się kręć wrzeciono! Wić się tobie wić!
Ta pamięta lepiej, której dłuższa nić.

Poszedł do Królewca młodzieniec z wiciną,
łzami się zalewał, żegnając z dziewczyną.
Kręć się kręć wrzeciono! Wić się tobie wić!
Ta pamięta lepiej, której dłuższa nić.

Gładko idzie przędza, wesoło dziewczynie,
pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie.
Kręć się kręć wrzeciono! Wić się tobie wić!
Ta pamięta lepiej, której dłuższa nić.

Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza
i innemu rada dziewczyna ochocza.

Kręć się kręć wrzeciono! Wić się tobie wić!
Ta pamięta lepiej, której dłuższa nić.

Prysła wątła nić...
Wstydem dziewczę płonie,
wstydź się, dziewczę, wstydź!



Łódż. Położenie miasta.

Łódź położona jest w centralnej części Polski (na południowo-zachodnim stoku Wyżyny Łódzkiej - na pograniczu Wysoczyzny Łaskiej), na szerokości geograficznej 51°46 N i długości 19°27 E. Miasto znajduje się na pograniczu działu wodnego Wisły i Odry. W okolicach jest stosunkowo dużo małych strumyków, nie ma natomiast żadnej większej rzeki.Najwyższy punkt miasta znajduje się na wysokości 280 m n.p.m. (Nowosolna), zaś najniższy 170 m n.p.m. (Smulsko).
Łódź zajmuje obszar 293 km²  i liczy ok. 260 tysięcy mieszkańców (według ostatniego corocznego zestawienia GUS-u (2012) Łódź jest trzecim miastem w kraju pod względem liczby ludności i czwartym pod względem powierzchni). Stanowi centrum aglomeracji obejmującej m.in. Pabianice, Zgierz, Aleksandrów, Konstantynów, Ozorków, Stryków i Głowno (razem ok. 1,1 mln mieszkańców).
Od większości miast wojewódzkich w Polsce jesteśmy oddaleni do 300 km w linii prostej.
Od prawie wszystkich stolic europejskich dzieli nas odległość nieprzekraczająca 2000 km, na przykład od Moskwy - 1399 km, Paryża - 1486 km, Oslo - 1633 km, Londynu - 1471 km, trochę dalej od nas leżą: Rzym - 1846 km, Sofia - 1633 km i Ateny - 2147 km.



Łódź. Ulica gen. Sowińskiego.

Zaciszna, willowa ulica znajdująca się między ulicami Zgierską i Łagiewnicką.
Tak.... są też tu "dziwne domy z dziwnymi bramami". (dość paskudne...)

Tu, na Radogoszczu w czasie II wojny światowej znajdowało się męskie więzienie. W czasie II wojny światowej hitlerowcy umieścili je w budynku fabryki.Radogoszcz był męskim więzieniem o charakterze przejściowym. Więźniowie przebywali tu przeciętnie (wg danych z 1944 r.) do dwóch miesięcy, oczekując na procesy sądowe, a także na transporty do innych więzień i obozów. Radogoszcz nie był miejscem masowej eksterminacji. Należy jednak zaznaczyć, iż każdego dnia na skutek głodu, chorób, wycieńczenia oraz sadystycznego znęcania ginęli tu więźniowie.Stąd wywożono ludzi na masowe egzekucje w rejonie Łodzi: las lućmierski, lasy łagiewnickie i „Okręglik" w lesie chełmskim. Także stąd zabrano grupę więźniów, których zamordowano w największej na terenie Kraju Warty publicznej egzekucji, dokonanej w Zgierzu 20 III 1942 roku. Największą tragedią była masakra jego więźniów i podpalenie budynku więziennego w nocy z 17 na 18 stycznia, na kilkadziesiąt godzin przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Łodzi 19 stycznia 1945 roku. Początkowo zaczęto mordować więźniów na salach więziennych a gdy ci stawili opór oprawcy podpalili budynek. Zginęło wówczas około 1 500 osób; ocalało około 30.Dziś w tym miejscu (ulica Sowińskiego przy Zgierskiej) stoi trzydziestometrowy obelisk, który na tle niepokojąco poszarpanych ruin więzienia tworzy jeden z ciekawszych pomników wojennych w Polsce.

Gimnazjum nr 15. Historia szkoły przy ul. Sowińskiego sięga roku 1956, gdy w nowo wzniesionym budynku otworzono placówkę oświatową: Szkołę Podstawową nr 123 im. Stanisławy Sempołowksiej. W 1999 r. Szkoła Podstawowa nr 123 przestała istnieć. W tymże roku i w tym samym budynku powstało gimnazjum.
(Fot. Monika Czechowicz)