wtorek, 3 marca 2015

ŁÓDZKA RESURSA



Klub sportowy Resursa istniał w Łodzi od 1913 roku. Łódzcy rzemieślnicy potrzebę utworzenia towarzyskiego stowarzyszenia widzieli już od 1900 roku, ale  władze carskie zgodziły się na formalną rejestrację statutu (ustawy) Resursy Rzemieślniczej dopiero 20 stycznia 1911 roku.  Dwa lata później, w dniu 23 maja 1913 oficjalnie zawiązano przy stowarzyszeniu Sekcję Kolarzy.
W początkowym okresie gromadził głównie rzemieślników łódzkich i ich rodziny.


Członkowie Sekcji Sportowej Towarzystwa Rzemieślniczego Resursa w Łodzi na boisku Towarzystwa Cyklistów Łódzkich, w tle widoczny kościół Podwyższenia św. Krzyża w Łodzi.

Reaktywowanie klubu sportowego Resursy po I Wojnie Światowej nastąpiło w maju 1920 roku. Pomimo, że jego działalność nadal koncentrowała się na kolarstwie, w okresie międzywojennym funkcjonował pod nazwą Sekcji Sportowej Towarzystwa Rzemieślniczego Resursa w Łodzi.
Podstawową formą aktywności kolarskiej członków Resursy była turystyka rowerowa. Turyści - kolarze zwiedzali przede wszystkim najbliższe okolice Łodzi, ale zdarzało się, że organizowali wycieczki w odległe zakątki naszego kraju. Setki kolarzy uczestniczących w turystycznych wycieczkach rowerowych i dobra praca z młodzieżą, zaowocowały także sukcesami cyklistów Resursy w sportowej rywalizacji.
Kolarz Resursy, Jan Siebert wystąpił w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1928 roku.  Od 1934 roku członkiem sekcji był jeden z najlepszych polskich kolarzy międzywojnia, Feliks Więcek - zwycięzca Biegu Dookoła Polski z 1928 roku (dzisiejszy wyścig Tour de Pologne). Sukcesy odnosili także bracia Lucjan i Marian Pietraszewscy, Wacław Kołodziejski.



Kolarz Bydgoskiego Klubu Kolarskiego (od 1934 roku Łódzkiego Towarzystwa Kolarskiego) Feliks Więcek, zwycięzca I Biegu Dookoła Polski z Poznania do Łodzi w 1928 roku.

Budynek Resursy przy ul Kilińskiego 123 (dawna Widzewska).

Po II wojnie światowej Resursa stała się klubem dostępnym dla każdego. Siedziba Resursy mieściła się przy ulicy Widzewskiej (Kilińskiego) 123, w budynku, w którym później mieściło się kino Stylowy.

Podręczny Rejestr Handlowy, rok 1926.
  

W 2009 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków. 
Firma Mota-Engil Real Estate chce wybudować na tej działce (Kilińskiego 121/123) osiedle Ilumino z dwoma apartamentowcami. Budowa ma trwać do końca 2018 roku. 
Charakterystyczny niebieski pałacyk popadł w ruinę od czasu zamknięcia mieszczącego się w nim klubu "Cube" w 2008 roku. Na mocy porozumienia z miastem, Mota-Engil wyremontuje także zabytkowy budynek dawnego kina "Stylowy". Remont budynku rozpocznie się najwcześniej w 2017 roku, a więc już po wybudowaniu apartamentowca. 


Pierwszy z apartamentowców, położony dalej od ulicy Kilińskiego jest już wznoszony. Dawna Resursa będzie częścią drugiego apartamentowca, który powstanie bliżej ulicy. Prawdopodobnie będzie się w nim mieściła galeria fotograficzna lub galeria obrazów. Ma być to obiekt otwarty dla mieszkańców Łodzi.  Funkcja zrewitalizowanego budynku jest właśnie konsultowana z magistratem, konserwatorem zabytków i organizacjami społecznymi prowadzącymi kulturalno-oświatową działalność.


Budynek dawnej Resursy jest  już na terenie trwającej budowy. Baedeker został jednak potraktowany bardzo uprzejmie i uzyskał możliwość wejścia na teren. Postraszono mnie trochę kamizelką i kaskiem ochronnym, ale na szczęście obyło się bez tego stroju...


Po 1945 roku na bazie Sekcji Sportowej Towarzystwa Rzemieślniczego Resursa powołano Klub Sportowy Resursa, którego sportowcy największe sukcesy odnieśli w siatkówce oraz judo.
Brak hali uniemożliwiał prowadzenie sekcji sportowych wymagających takiego zaplecza. Dopiero zbudowanie w 1973-1974 nowej hali przy al. Włókniarzy 183 spowodowało rozwój tych sekcji. Siatkarze Resursy w 1979 roku weszli do ekstraklasy i w pierwszym roku swego tam pobytu zdobyli Puchar Polski. W I lidze utrzymywali się do 1985 roku. 


Kłopoty związane z zachodzącą w kraju przemianą ustrojową dotknęły również Resursę. Po okresie wegetacji finansowej, trwającej kilkanaście lat, klub w 2001 roku upadł. Formalnie właścicielem hali było miasto. Hala bez należytego zabezpieczenia zaczęła niszczeć, dobrali się do niej złomiarze. Miasto sprzedało więc obiekt w prywatne ręce. Obiekt kilkakrotnie zmieniał właścicieli. Również im nie udało się rozwiązać problemu wykorzystania hali. 


Hala Resursy została oddana do użytku 18 lipca 1974 roku.  Była wówczas jedną z najnowocześniejszych w Łodzi. Miała pełnowymiarowe boisko do gier zespołowych, trybuny i zaplecze sanitarne. Należała do Klubu Sportowego "Resursa" słynącego głównie z siatkówki.


Kiedyś grały tu czołowe siatkarki Europy oraz Kubanki i Koreanki, a na ligowe mecze siatkarzy przychodziły tłumy. Dziś hala jest wrakiem i umiera. Minęło już... kilkanaście lat od czasu kiedy zaczęła konać hala Resursy, niegdyś tętniące życiem centrum sportu, symbol młodości, entuzjazmu, wielkich wydarzeń i wielkich emocji.


Szkielet bez okien, z zamurowanymi wejściami, widoczną z zewnątrz zdewastowaną trybuną kłuje w oczy wjeżdżających do Łodzi od północy, a serce boli tych, którzy oglądali tu mecze ligowe siatkarzy Resursy i dopingowali reprezentację Polski siatkarek w meczach m.in. z Kubą, ZSRR i Koreą Północną.


Hala Resursy powstała w ciągu zaledwie roku, co w PRL było ewenementem. Oddano ją do użytku 18 lipca 1974 roku, a już kilkanaście dni wcześniej odbyła się pierwsza spektakularna impreza. W drugim międzynarodowym turnieju siatkarek o puchar Towarzystwa Przyjaciół Łodzi Polki, m.in. z łodziankami Barbarą Niemczyk i Marią Kopczyńską ze Startu w składzie przegrały z NRD 2:3, pokonały Francję 3:1, Węgry 3:0, Rumunię 3:2 i uległy Kubie 0:3. Wydarzeniem był występ smagłych Kubanek, który w hali Resursy oglądał komplet widzów. Powstanie hali rozkręciło sport w klubie istniejącym od 1913 roku, ale mającym dotąd drugoplanowe znaczenie w panoramie łódzkiego sportu. W kraju zaczęli liczyć się judocy, a w 1979 roku siatkarze pod wodzą trenera Marka Makarskiego awansowali do ekstraklasy.


Była drużyna, był zaczyn sukcesów, byli działacze, a przede wszystkim była nowoczesna hala, jaką miało wówczas niewiele drużyn w Polsce. To wówczas rodziła się w Łodzi siatkarska koniunktura, która w późniejszych latach przekształciła się w wielki boom. Dużą rolę odegrała tu właśnie hala Resursy, która gościła czołowe siatkarki Europy w tradycyjnych turniejach Towarzystwa Przyjaciół Łodzi.Turnieje były właściwie mistrzostwami "demoludów", ale wtedy właśnie te kraje odgrywały wiodące role w Europie, a przecież przyjeżdżały do Łodzi także Japonki, Kubanki i drużyna KRLD.


Sport rozkwitał w Resursie do połowy lat osiemdziesiątych. Schyłek rozpoczął się jeszcze przed transformacją ustrojową. W 1985 roku drużyna siatkarzy, po 6 latach spędzonych w ekstraklasie spadła. Rok później po raz ostatni odbył się w Łodzi międzynarodowy turniej siatkarek. 


Resursę dotknęły problemy finansowe. Lata dziewięćdziesiąte to była wegetacja i walka o byt. Aby ratować klub, sprzedano za 6 milionów złotych boiska piłkarskie. To jednak nie wystarczyło na bieżącą działalność i utrzymanie hali. Dotacje miejskie skończyły się i Resursa nie dała sobie rady. Dawne pomieszczenia klubowe i kawiarnię wydzierżawiono. Powstał sklep z odżywkami dla sportowców i fitness, ale wkrótce splajtował. Nie udało się więc ocalić klubu. W listopadzie 2001 roku Resursa upadła. To wówczas zaczęła się na dobre agonia hali. Opanowali ją wandale i złomiarze, którzy wymontowali wszystkie metalowe elementy. Nie sięgnęli tylko wysoko zawieszonych konstrukcji koszy…




BAEDEKER POLECA:
Stanisław Glica. Sekcja Sportowa Towarzystwa Rzemieślniczego Resursa w Łodzi.





źródła:
Fotopolska.eu.
Dziennik Łódzki
Łódź. Forum o Łodzi /www.mojalodz.fora.pl/
blog: Miasto z innej beczki -  miastozinnejbeczki.pl


Fot. Monika Czechowicz