Miasto
mody, miasto maszyn, moda w mieście, maszyneria miasta, machina
mody, moda na miasto, moda na maszyny. Futurystyczny poemat o życiu
i pracy w Łodzi.
Ze strony muzeum:
Przywołanie
w tytule wystawy pragnień pędu, industrializacji, podążania za
nowymi trendami w nowoczesnym mieście obliguje nas do futurystycznej
ekspozycji. Nie będziemy palić bibliotek ani burzyć muzeów, ale
zdekonstruujemy tradycyjnie linearną, chronologiczną narrację.
Na
trzech piętrach snujemy wizualną opowieść o mieście, które
trwa, i o ludziach, którzy mają odwagę wymyślać je wciąż na
nowo. Niektórzy je budują, inni burzą uprzednie porządki. To
także historia o tych, którzy wybrali Łódź na swoje mieszkanie,
na miejsce pracy i odpoczynku, a każdego dnia znaczyli i znaczą
swój ślad na łódzkich ulicach. A może tylko śnią i marzą?
Łódź miała w swojej historii momenty wzlotów i upadków, hossy i
bessy, szczytów i depresji. Z jednej strony to miasto z jedną z
najdłuższych ulic handlowych w Europie, miasto z najstarszą
katedrą tkaniny i ubioru w Polsce, miasto, które wykonało
największy skok demograficzny w XIX wieku, a z drugiej – enklawa
stutysięcznego bezrobocia po transformacji 1989 roku i trudnej
prywatyzacji.
Wystawa
Mɪᴀsᴛᴏ – Mᴏᴅᴀ – Mᴀsᴢʏɴᴀ to przenikające się
wyspy.
Na parterze wciąż obecne są maszyny odtwarzające ciąg
technologiczny obróbki surowców – wełny, bawełny i lnu. Tworzą
zmiksowaną chronologicznie opowieść o pracy w zmieniającej się
fabryce. Przestrzeń parteru zamyka Laboratorium. Tu skupiony jest
intelektualny, projektowy i naukowy aspekt przemysłu włókienniczego.
Reprezentują go próbniki tkanin, artystyczne wzory druków na
tkaninach oraz stanowisko z mikroskopem.
Pierwsze piętro wystawy
zabiera w podróż przez rozrastające się i zmieniające miasto.
Dynamika tętniącej życiem włókienniczej Łodzi pokazana jest
przez drgania sinusoidy rozpiętej między pracą a odpoczynkiem,
zarządem a robotnikami, pracą a strajkiem.
Czy usłyszysz tu
trzeszczenie kości umierających pałaców? Z pewnością zobaczysz
krok biegacza, salto mortale, policzek i pięść.
Drugie
piętro oddane jest modzie, którą deklinujemy przez wszystkie
przypadki miasta.
Po najdłuższym wybiegu modowym, ulicy
Piotrkowskiej, przechadzają się wystrojeni łodzianie.
Witryny
sklepowe, neony i szyldy wołają o uwagę przechodniów. Telimena,
Nestor, Moda Polska, Hoffland – marki i metki egzystują na równych
prawach ze strojami przerabianymi i szytymi w domach.
Kreatywność
od XS do XXL.
Podobnie bazarowy szyk rodem ze stadionu ŁKS-u ociera
się o unikatowe ubiory absolwentów Państwowej Wyższej Szkoły
Sztuk Plastycznych.
Poszczególne
wyspy nie aspirują do wyczerpania tematów. Są raczej dziełem
otwartym, wzbogacanym przeżyciami i emocjami gości, którzy swoimi
historiami różnicują narrację. Tym samym wystawa zaprasza do
dialogu, nie stając się aprioryczną, dydaktyczną opowieścią.
Mɪᴀsᴛᴏ
– Mᴏᴅᴀ – Mᴀsᴢʏɴᴀ
Kuratorzy:
Aneta Dmochowska, Marcin Gawryszczak, Anna Grala, Agnieszka
Wojciechowska – Sej
Zespół
scenograficzny wystawy pod kierownictwem Mai Pawlikowskiej:
Filip Appel, Magdalena Gonera, Filip Finke
Koncepcja
aranżacji wystawy:
Filip Appel, Magdalena Gonera i Maja Pawlikowska
Projekt
architektoniczno-budowlany:
Justyna Olejnik
Grafika,
dźwięk i multimedia:
Filip Appel
Reżyseria
światła:
Artur Frątczak
Produkcja:
Aleksandra Kmiecik, Paulina Kowalczyk, Karolina Melon, Mirosław
Owczarek, Przemysław Purtak, Marcin Rodewald, Izabela
Żak
Identyfikacja
wizualna:
Grupa Projektor
Współpraca:
Katarzyna Biłas, Ewa Czesna, Andrzej Jankowski, Krzysztof Kierepa,
Monika Kowalczyk, Magdalena Rosiak, Sebastian Weiss, Lidia
Zganiacz
Promocja
i marketing:
Wojciech Kolis, Sylwia Meyer-Olejarczyk, Anna
Perek-Kowalska
Konsultacje
merytoryczne:
Maria Nowakowska, Zbigniew Pietrzak, Stowarzyszenie Topografie,
Marcin Szymański, Andrzej Wrzesień
Konserwacja
obiektów:
Agata Pawelec, Ewa Suchy, Justyna Czerwiowska, Marlena
Wiśniewska
Brygada
techniczna:
Paweł Barski, Damian Krężel, Paweł Łuczyński, Wiesław
Woszczak
Wystawa
powstała w zmodernizowanym, najstarszym skrzydle Białej Fabryki.
Inwestycja przeprowadzona została w ramach projektu pn.
„Wzbogacenie oferty Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi
poprzez modernizację infrastruktury, prace konserwatorskie i zakup
wyposażenia”, który otrzymał dofinansowanie z Programu
Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Wystawę
dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu
celowego w ramach programu „Wspieranie działań muzealnych 2021”.
źródło: Centralne Muzeum Włókiennictwa (cmwl.pl)
Przeczytaj jeszcze w baedekerze: