Nowy właściciel zobowiązał się do utrzymywania w ciągłym ruchu fabryki bawełniano płucienniczej, składającej się z 3 warsztatów tkackich, przy której 3 czeladników użytych będzie, oraz do wystawienia domu drewnianego gontami krytego.
Rentz nie dotrzymał obietnicy i nie wystawił domu frontowego.
Stosownie do kontraktu spisanego w łódzkim Magistracie, w sierpniu 1839 roku, Rentz sprzedał nieruchomość bednarzowi, Karolowi Nikodemskiemu. Na froncie stanął parterowy drewniany dom.
Po śmierci Nikodemskiego (zmarł w 1852 roku) nieruchomość przeszła w ręce jego brata, również bednarza, Andrzeja Nikodemskiego (zmarł w roku 1862).
W następnych latach posesja należała do Piotra Chryzologa Koczyńskiego, drugiego męża Klary (z domu Krakowskiej), wdowy po Karolu Nikodemskim.
Łódzkie Ogloszenia/Lodźier Anzeiger, 1864.
"Łodzianin", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1893.
"Łodzianin", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1899.
Drugie piętro dobudowano
według projektu Ignacego
Markiewicza z
1891 roku.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1909.
Podczas remontu kamienicy i elewacji frontowej wkradł się "sztukaterski" błąd: nad bramą odtworzono numer 557, zamiast 537. Ktoś tam nie doczytał, lub nie był bardzo wnikliwy i zamiast trójki odtworzono piątkę...
Pod koniec XIX stulecia przy Piotrkowskiej 118 mieściła się prywatna pensja dla chłopców i dziewcząt prowadzona przez Emilię Rozmus (numer posesji 537 (nie: 557), to dzisiaj Piotrkowska 118).
"Dziennik Łódzki", rok 1885.
"Dziennik Łódzki", rok 1886.
Przeczytaj w baedekerze:
oraz:
Na początku XX wieku mieścił się tutaj jeden z pierwszych sklepów elektrotechnicznych w Łodzi.
"Rozwój", rok 1909.
.png)
"Rozwój", rok 1909.
W ostatnich latach przed wybuchem I wojny światowej przy Piotrkowskiej 118 można było kupić ...patefon.
"Rozwój", rok 1912.
"Gazeta Łódzka", rok 1913.
"Gazeta Łódzka", rok 1913.
Lodzer Informations und Hause Kalender, 1913.
Lodzer Informations und Hause Kalender, 1913.
"Rozwój", rok 1913.
.png)
"Nowa Gazeta Łódzka", rok 1914.
"Nowa Gazeta Łódzka", rok 1914.
"Rozwój", rok 1914.
"Rozwój", rok 1914.
W latach 20. XX wieku przy Piotrkowskiej 118 mieściła się popularna wśród łodzian restauracja "Cafe-Cristal" Władysława Kownackiego i Czesława Walkowskiego. Można było tutaj smacznie zjeść i posłuchać muzyki.
"Republika", rok 1924.
"Republika", rok 1925.
"Republika", rok 1925.
Podręczny Rejestr Handlowy, rok 1926.
Dekadę później podobne usługi oferowała kawiarnia/restauracja "Floryda".
"Głos Poranny", rok 1931.
W
latach 30. ubiegłego wieku przy Piotrkowskiej 118 mieszkał
wraz z córką Józef Ab, działacz oświatowy.
Józef Ab (1863-1941)
(źródło fotografii: Andrzej Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik Biograficzny)
Józef Lajb Ab był właścicielem i dyrektorem szkoły i działaczem oświatowym. Urodził się w Łodzi, był synem Leona (Lewina) i Szpryncy z Codików. Pracę w szkolnictwie podjął w roku 1885 na podstawie absolutorium szkoły wyższej. W latach 1897-1910 był prezesem Towarzystwa Nauczycieli i Nauczycielek Żydów oraz członkiem Komitetu Walki z Analfabetyzmem.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1900.
W 1910 roku założył
przy ulicy Spacerowej 29 (dzisiaj al. Kościuszki) 7-klasową Żeńską
Szkołę Handlową, przenosząc ją następnie, w 1913 roku na ulicę
Zieloną 8.
.png)
"Godzina Polski", rok 1916.
.JPG)
Szkoła przy ulicy Zielonej.
.png)
"Ilustrowana Republika", rok 1927.
W roku
szkolnym 1925/26 szkoła została przejęta przez grono nauczycieli
występujące formalnie jako „Zrzeszenie Pedagogów. Spółka z
o.o.”.
"Głos Poranny", rok 1930.
W 1931 roku Ab wprawdzie przestał pełnić funkcję
dyrektora szkoły, pozostał jednak jej właścicielem, zaś szkoła
otrzymała imię Józefa Aba. Szkoła nie posiadała praw gimnazjum
państwowego, dopiero w roku szkolnym 1938/39 gimnazjum uzyskało
takie prawa, natomiast liceum nadal ich nie posiadało.
"Głos Poranny", rok 1933.
Po przejściu
Aba w stan spoczynku dyrektorem szkoły został Ludwik Krajeński, a
w latach 1933-1939 Stella Estera Reinowa. Nauczanie odbywało się w
języku polskim, lekcje języka hebrajskiego traktowano jako
nadobowiązkowe.
W
latach okupacji niemieckiej Józef Ab mieszkał w getcie łódzkim,
przy ulicy Dworskiej 14 (dzisiaj WiN).Ab był żonaty z Bartą (Bajlą Gitlą), lekarką dentystką, zmarła w 1934 roku.
Miał córkę Nadieżdę – nauczycielkę i plastyczkę oraz syna
Michała – studenta matematyki, który jako sanitariusz zmarł w
szpitalu pod Tarnopolem i został pochowany w Buczaczu. Losy jego
siostry Nadieżdy są nieznane.
.png)
"Godzina Polski", rok 1918.
W
baedekerze:
"Łódź w Ilustracji", rok 1933.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1936.
W latach 20. i 30, do wybuchu II wojny światowej prowadził tu swój sklep zegarmistrzowsko-jubilerski Artur Klecel (Kloetzel).
Informator miasta Łodzi, rok 1920.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1929.
"Lodzer Volkszeitung", 1929.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1930.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1930.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1932.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1935.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1938.
"Folksfreund Kalender für Stadt und Land", 1939.
"Goniec Łódzki", rok 1898.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1900.
"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1908.
"Rozwój", rok 1908.
Kalendarz Handlowo-Przemysłowy, rok 1910.
Kalendarz Handlowo-Przemysłowy, rok 1910.
Informator Handlowo-Przemysłowy, rok 1911.
"Rozwój", rok 1911.
Informator Handlowo-Przemysłowy, rok 1912.
Informator Handlowo-Przemysłowy, rok 1914.
"Gazeta Łódzka", rok 1915.
"Rozwój", rok 1920.
Informator miasta Łodzi, rok 1920.
Informator miasta Łodzi, rok 1920.
Informator miasta Łodzi, rok 1920.
"Ilustrowana Republika", rok 1928.
"Głos Poranny", rok 1937.
Po II wojnie światowej:
"Dziennik Łódzki", rok 1945.
"Dziennik Łódzki", rok 1967.
"Dziennik Łódzki", rok 1971.
Trzy kryształowe kandelabry w podwórku to jedna z najnowszych atrakcji przy ulicy Piotrkowskiej. Nawiązują do bogactwa XIX wiecznej przemysłowej Łodzi oraz przepychu fabrykanckich kamienic i pałaców.
Wieczorami świecące żyrandole robią spektakularne świetlne show.
Wrażenie może robić także ich rozmiar - każdy ma około 3,5 m wysokości i średnicę ok. 2 m.
Autorami Pałacowego Podwórka są artysta Andrzej Fogtt oraz architekt Przemysław Gajowiak.
Źródła:
K.
Baranowski. Żydowskie szkoły ogólnokształcące w Łodzi w latach
1918-1939.
Andrzej
Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik Biograficzny.
Łódź.pl.
"Rozwój", rok 1921.
"Rozwój", rok 1922.
oraz publikacji: Andrzej Kempa, Marek Szukalak. Żydzi dawnej Łodzi. Słownik Biograficzny.
