IN & OUT of the CITADEL - Galeria Kobro

Łódzka Akademia Sztuk Pięknych zaprosiła łodzian do udziału w projekcie IN & OUT of the CITADEL, na który złożyła  się wystawa i seria prelekcji w Galerii Kobro ( I piętro, budynek główny ASP, ul. Wojska Polskiego 121). Prelekcje rozpoczęły się 4 grudnia.

Swoje wykłady zaprezentowali:

Antonio Manfredi Dyrektor Casoria Contemporary Art Museum w Neapolu - 'The case that shocked the art world. Art as revolution'

Alma Idrizi - 'The struggles of women artists'

John Brown - 'Art in a Celebrity World'

Na stronie poświęconej wydarzeniu czytamy:

Wiele problemów kulturowych, które wpływają na nas dzisiaj w zły sposób są w dużej mierze stworzone i kontrolowane przez potężne instytucje. Ich głównym przesłaniem dla społeczeństwa jest fakt, że dążenie do zysku bez względu na środowisko i dobro ludzi doprowadzi nas do naszej Walhalli*. Mowa tutaj o "Cytadelach" nieustającej pracy często na krawędzi prawa, bez względów etycznych na środowisko lub spójność międzykulturową. Angielski idiom "Citadels of Power" odwołuje się do władzy która niekoniecznie ma na celu dobro ludzi lecz ich kontrolę. Artysta, jako samodzielny twórczy realizator z tendencją do wychodzenia poza ramy i schematy, może tworzyć dzieła, które przyciągają uwagę i wpływają na ludzkie postrzeganie rzeczywistości. Biorąc "Cytadelę" jako koncept i rozważając jego różne aspekty może okazać się że wszyscy pozostajemy pod wpływem jakiegoś rodzaju "Cytadeli", że mamy problemy, tak społeczne, jak i prywatne. Projekt w założeniu ma dać artystom i publiczności (w tych częściach gdzie udział publiczności jest aktywny) platformę przekazywania tych zagadnień poprzez wypowiedzi wytworzone w procesie twórczym. Projekt ma na celu zbadanie współczesnych związków czasu, miejsca i osoby (osób), aby ułatwić wymianę poglądów, rozmów lub innej komunikacji poprzez współczesną międzynarodową praktykę artystyczną. Spotkanie implikowane przez projekt, odzwierciedla naszą uwagę w stosunku do artystycznych sieci odwołujących się do analogicznych światów wirusów, neurologii czy geografii, która zostaje coraz bardziej rozszerzona poprzez urządzenia mobilne i interaktywne projektowanie informacji. Wiarygodność nawigacji satelitarnej, smart phone'ów czy Skype'a, tworzy rzeczywistość ale również jest iluzjonistyczną projekcją i narzuceniem porządku; prace na wystawie badają zjawisko realności i efemeryczności szeroko interpretując temat.

* Walhalla - według nordyckiej mitologii - kraina wiecznego szczęścia.

Wernisaż ekspozycji odbył się 5 grudnia.

Artyści biorący udział w wystawie: 

Eli Acheson-Elmassry. PETROL, TEA, YOU AND ME (OR THE CURRENT AFFAIRS OF ALADDIN).

Fernando Barredo. KRONOTURGIA 2

John Brown. FLUCTUATING MIND ROUND MIDNIGHT.

Paz Die Dean. IN & OUT OF ONESELF.

Zbigniew Dudek. LEŚNE ŚMIECI/FOREST GARBAGE.

Jerzy Grzegorski. PIŁKA. LINIA. AMANT.

Alma Idrizi. LIFE PATH DETERMINED BY SOCIETY.

Adam Klimczak. POTRÓJNE WIDZENIE/TRIPLE VISION.

Tomasz Matuszak. NAPALM TRAVEL.

Andrew Smith. SUBJECT OF COLOUR.

Malgorzata Szandala. WAR RUG.

TaikaBox Dance Company

oraz:
Patrizia Bigarella
Lindsey Colbourne
Mark Eaglen
Osian Efnisien
Helga Gasser
Finola Gaynor
Fernando Hervas
Evrim Kavcar
Antonio Manfredi
Nina Nikalova
Birgit Pleschberger
Marcin Polak
Neil Powell
Dimitri Rastoropov
Wanda Zyborska

10 grudnia zorganizowany został performance taneczny TaikaBox Dance Company,który był retransmitowany na żywo z Cardiff w Walii.

Piętnastominutowy performace taneczny TaikaBox Dance Company z Cardiff w Walii poprzez Skype'a w ramach wydarzenia IN & OUT of the CITADEL.

Kuratorami wystawy są John Brown i Tomasz Matuszak.

Galeria Kobro, Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi,              ul. Wojska Polskiego 121.

Strona Galerii Kobro: TUTAJ

Fot. Monika Czechowicz, materiały Galerii Kobro.

Przeczytaj jeszcze:
PLAC WOLNOŚCI SZTUKI
AKADEMIA SZTUK PIĘKNYCH IM. WŁADYSŁAWA STRZEMIŃSKIEGO

LITZMANNSTADT GETTO – LOSY, LUDZIE – ROJZA ZILBAR

Rojza (Róźka) Zilbar (Zylbersztajn) (1911-2002).

Łodzianka, działaczka młodzieżowa, redaktorka czasopism. Od wczesnej młodości działała w młodzieżowym ruchu syjonistycznym Hanoar Hacyjoni, a później w zbliżonej ideologicznie organizacji starszej młodzieży Hatechija. Po ukończeniu szkoły uczyła się krawiectwa.

Członkowie grupy Hanoar Hacyjoni.

W latach niemieckiej okupacji, po przesiedleniu z ulicy Piłsudskiego (obecna Wschodnia) 58 do getta - mieszkała przy ulicy Marynarskiej 55 w jednej izbie wraz z rodzicami, trzyosobową rodziną siostry i bratem.

Dom przy ulicy Marynarskiej 55.

Była córką Szmuela Dawida Grosmana, plasyka i Chany, siostrą fotografa łódzkiego getta Mendla Grosmana.

Mendel Grosman, fotograf łódzkiego getta.

W gettcie Rojza nie zaprzestała działalności w grupie młodzieży syjonistycznej, pracującej w ogrodach przy ulicy Okopowej 138, wśród której szerzyła ideę przyszłej pionierskiej pracy w Palestynie.

 Ulica Okopowa dzisiaj.

Przyłaczyła się również do utworzonego w getcie Arona Jakubsona ruchu pionierskiego Chazit Dor B’nej Midbar, przejmując na siebie obowiązek redagowania nielegalnego, ręcznie pisanego i w tenże sposób powielanego czasopisma „Kol Hechazit” („Głos frontu”).

Po rozwiązaniu przez władze getta kolektywów młodzieży na Marysinie kontynuowała działalność w środowisku młodzieżowym getta aż do jego likwidacji w 1944 roku.

W getcie straciła rodziców, nie przeżyli też siostra Fajga Frajtag, szwagier Szymon i urodzony w 1938 roku siostrzeniec Jakow (Jankiele).

Na początku sierpnia 1944 roku ukryła wraz z bratem Mendlem w skrytce w ścianie mieszkania około 10 tysięcy negatywów zdjęć wykonanych w getcie.

Rojza Zilbar została deportowana do obozu koncentracyjnego.

Przeżyła wojnę i wydobyła ze skrytki bezcenną dokumentację fotograficzną łódzkiego getta, wysłała ją okrężną drogą do Palestyny, lecz negatywy zaginęły podczas wojny izraelsko-arabskiej (1948).

W 1948 roku udało jej się wraz z przyszłym mężem Mosze Zilbar-Zylbersztajnem i grupą nielegalnych emigrantów przekroczyć granicę Polski i wyruszyć do Palestyny. Schwytana na statku wiozącym ocalonych z Zagłady emigrantów, została internowana przez władze angielskie na Cyprze. Po uwolnieniu przybyła do Palestyny. Zamieszkała w Hajfie wraz z mężem, synem Szmulem i córką Chaną. Po pewnym czasie otrzymała od Nachmana Zonabenda, kolegi swego zamordowanego brata, ukryte i dzięki temu ocalone pozytywy zdjęć z łódzkiego getta wykonane przez Mendla Grosmana. Jako prawomocna spadkobierczyni brata zrzekła się wszelkich praw do tej bezcennej dokumentacji fotograficznej i wyraziła zgodę na nieodpłatne przekazanie jej przez Zonabenda instytucjom upamiętniających Shoah.

Zmarła w grudniu 2002 roku i została pochowana na miejscowym cmentarzu położonym na zboczach góry Karmel.

Przeczytaj jeszcze:
ARIE BEN-MENACHEM
MOSTY ŁÓDZKIEGO GETTA i... ich fotograf

źródła:

(podaję za: Marek Szukalak. Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz  z Łodzią związanych):

M. Grosman. Calam hileh ba-getto.

Dabba Smith. My secret life.

Chronika szel geto.

Nachman Zonabend. The truth about the saving of the Łódź Ghetto Archive.

“Kol Hekazit” – Archiwum Ghetto Fighters Museum.

Materiały Arie Ben-Menachema.

Fot: 
Marek Szukalak. Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz  z Łodzią związanych i in
Yad Vashem i inn.
Fot. współczesne: Monika Czechowicz

łódzkie wspomnienia rockowe, czyli grupa REZERWAT

Rezerwat – polska grupa rockowa, założona w 1982 (niektóre źródła podają 1981) roku w Łodzi.

Rezerwat zadebiutował na festiwalu Rockowisko w listopadzie 1982 roku. Pierwsze nagranie studyjne zespół wykonał w 1983 roku – piosenki „Obserwator”  i „Histeria”. 

"Obserwator"

W następnym roku wydał pierwszą płytę pt. „Rezerwat”. W 1985 roku nagrał najbardziej znaną piosenkę zespołu pt. „Zaopiekuj się mną”. 

"Zaopiekuj się mną"

Utwory zespołu zostały wykorzystane w filmach pt. "Pręgi" i "Co lubią tygrysy". 

"Rezerwat" podczas kręcenia filmu "Co lubią tygrysy" w reżyserii Krzysztofa Nowaka-Tyszowieckiego. Rok 1989.

Początkowo grupa starała się łączyć nową falę z rockiem. Później zespół zdecydował się grać bardziej popowe utwory. Czołową postacią grupy jest jej założyciel i autor większości materiału Andrzej Adamiak - kompozytor, autor tekstów, producent, wokalista i gitarzysta basowy. 

SKŁAD ZESPOŁU:

·       Andrzej Adamiak – gitara basowa, śpiew

·        Paweł Stępień – perkusja

·        Bartek Grzanek – gitara

·        Piotr Goliat – instrumenty klawiszowe

"Nieprzytomnie słodka noc"

W latach 80-tych zespół należał do czołóki polskiej sceny muzycznej, dla niektórych stał się wręcz zespołem kultowym. Po latach milczenia w 2000 roku ukazał się album "The Best of Rezerwat", na którym znajdują się największe przeboje grupy. Jest to ostatnia płyta w starym składzie, ale już bez Mariusza Jeremusa i Piotra Mikołajczyka, to oni współtworzyli  pierwszy skład i grali w najlepszym czasie popularności zespołu. Przez  dwa lata na saksofonie wzmacniał  brzmienie zespołu  Antoni Kowalczyk.

BYLI CZŁONKOWIE:

·        Bartek Adamiak – śpiew

·        Zbyszek Bieniak – śpiew

·        Ania Czech – śpiew

·        Ewa Czech – śpiew

·        Wiktor Daraszkiewicz – gitara

·        Witold Grabowski – wibrafon

·        Mariusz Jeremus – gitara

·        Marcin Jędrych – gitara

·        Rafał Jędrzejka – instrumenty klawiszowe

·        Gerard Klawe – perkusja

·        Przemysław Kuczyński – perkusja

·        Piotr Mikołajczyk – perkusja

·        Zbigniew Nikodemski – instrumenty klawiszowe

·        Bartek Pieprz – gitara

·        Krzysztof Patocki – perkusja

·        Ania Pierzchałka – śpiew

·        Sylwia Pierzchałka – śpiew

·        Sławomir Romanowski – perkusja

·        Tadeusz Rostkowski – śpiew

·        Paweł Stępień – perkusja

·        Krzysztof Szmigiero – gitara

·        Bartek Szymański – gitara

·        Wiesław Żak – gitara

·        Andrzej Żukiewicz – perkusja

"Parasolki"

DYSKOGRAFIA:

ALBUMY STUDYJNE:

• Rezerwat (1984)
• Serce (1987)

ALBUMY KOMPILACYJNE:

• Zaopiekuj się mną (1993)
• Paryż (Moskwa) (1993)
• Portret (1998)
• The Best of Rezerwat (2000)

SINGLE:

• "Modlitwa o więź" / "Nowy świetny plan" (1984)
• "Kuszący wir" / "Nie wyjdę na deszcz" (1985)
• "Zaopiekuj się mną" / "Boję się" – "Parasolki" / "Szare gitary" (1986)

"Kocha ciebie niebo"

Łódzki Rezerwat ma na swoim koncie prawie milion sprzedanych płyt. 

źródło:
YouTube.pl
Blog: Wspomnienia.pl