baedeker łódzki

wtorek, 16 grudnia 2014

KINO POKÓJ

W tym budynku znajdowało się łódzkie kino Pokój – przy zbiegu ulic św. Kazimierza i Niciarnianej.

Gmach kina zbudowano w 1929 roku jako dom parafialny. Inicjatorem budowy był ksiądz Romuald Brzeziński (ówczesny proboszcz parafii św. Kazimierza).

Kościół św. Kazimierza. Fot. Foto Polska

Kościół św. Kazimierza i dawny dom parafialny dzisiaj.

Wynajmowanie głównej sali na przyjęcia i na projekcje filmowe umożliwiało zbieranie funduszy zasilających budowę pobliskiego kościoła parafialnego. Do roku 1939 kino działało pod nazwą „Bratnia Strzecha”, a pokazywano w nim przede wszystkim filmy edukacyjne i dydaktyczne.

"Echo", rok 1929.

Po II wojnie światowej wznowiło funkcjonowanie jako kino Pokój. Było tanim kinem robotniczym, wyświetlającym filmy poprzedzone Polską Kroniką Filmową. W budynku funkcjonowała również stołówka.

Ulica św. Kazimierza. Fot. Foto Polska

Ulica św. Kazimierza dzisiaj.

Modernistyczny budynek założony na planie prostokąta powstał blisko skrzyżowania ulic św. Kazimierza i Niciarnianej, z głównym wejściem od południowej strony (Kazimierza) i wyjściem ewakuacyjnym od wschodu (Niciarniana).

Kino Pokój ok. 2011 roku.
Fot. Sławomir Maciaszczyk, dziękuję autorowi za udostępnienie zdjęcia.

Tak wygląda budynek "Bratniej Strzechy" dzisiaj.

Jest to budynek dwukondygnacyjny składający się z członu głównego (z dwuspadowym dachem) i części bocznych, niższych o pół kondygnacji.

Parafia sprzedała posesję w 2011 roku.

Kino Pokój w trakcie remontu. Fot. Polska Niezwykła

Budynek kina po częściowej rozbiórce miał zostać wkomponowany, wbudowany w nowy blok mieszkalny. I tak się stało. Nowy budynek jakby otacza dawne kino, stał się jego częścią.

Budynek został zmodernizowany na potrzeby usługowe, na piętrze znajdują się mieszkania. I… wygląda naprawdę dobrze. Może szkoda, że już nie zobaczymy tu żadnej projekcji filmowej, ale i tak cieszy jego nowe, jasne oblicze…

Fot. Monika Czechowicz

Fot. dawne: Foto Polska

Polska Niezwykła

źródła:

Joanna Olenderek. Łódzki modernizm i inne nurty przedwojennego budownictwa. Obiekty użyteczności publicznej.

Joanna Podolska, Jakub Wiewiórski. Spacerownik. Łódź filmowa.

lodzfilmowa.pl

poniedziałek, 15 grudnia 2014

Łódź, ulica Inżynierska 2/4.

W odnowionym w latach 2012-2013 budynku u zbiegu ulic Inżynierskiej i Radwańskiej, tuż przy parku im. Poniatowskiego w Łodzi działa zespół szkół Towarzystwa Oświatowego „Edukacja”.

Towarzystwo powstało w 1991 roku, wtedy uruchomiono szkołę podstawową i liceum. Dwa lata później kupiono budynek przy ulicy Inżynierskiej 2/4.

W 1999 roku powstało tu gimnazjum. Od roku 2004 szkoły noszą imię księcia Józefa Poniatowskiego.

W 2006 roku otwarta została tutaj szkoła muzyczna I stopnia.

Szkoła Muzyczna I stopnia Towarzystwa Oświatowego „Edukacja” posiada uprawnienia szkoły publicznej nadane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, szkoła uzyskała wpis do ewidencji szkół artystycznych, prowadzonej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Szkoła zaprasza dzieci i młodzież w wieku od 6 do 16 lat, do nauki gry na wybranym instrumencie:

fortepianie, skrzypcach, gitarze, perkusji, flecie, klarnecie i inn.

Szkoła na stronie edu.pl: http://www.to.edu.pl/

Fot. Monika Czechowicz

źródło:

Joanna Podolska, Ryszard Bonisławski. Spacerownik łódzki.

Strona: http://www.to.edu.pl/

niedziela, 14 grudnia 2014

Kościół pw. św. Faustyny Kowalskiej. Plac Niepodległości 1.

Rozpoczęcie budowy świątyni, według projektu architektów Pawła Marciniaka, Dariusza Witasiaka i Roberta Sobańskiego, nastąpiło w sierpniu 1997 roku.

Dwupoziomowy kościół wzniesiono na rzucie odcinka okręgu, przypominającego kształtem rozłożone ramiona.

Konstrukcja obiektu jest tradycyjna, murowana z cegły, z oblicówką z cegły klinkierowej. Parafię erygował 1 września 1996 roku abp Władysław Ziółek.

W 2008 roku przy kościele stanął pomnik-fontanna św. Faustyny.

Maria Faustyna Kowalska (właściwie Helena Kowalska) − święta Kościoła katolickiego, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, mistyczka, stygmatyczka i wizjonerka. Znana przede wszystkim jako głosicielka kultu Miłosierdzia Bożego i autorka Dzienniczka, w którym opisała swoje duchowe i mistyczne doświadczenia.

W szesnastym roku życia podjęła pracę u Leokadii i Kazimierza Bryszewskich w Aleksandrowie Łódzkim. Prowadziła dom i opiekowała się ich synem. Po roku służby oznajmiła rodzicom zamiar wstąpienia do zakonu. Dwukrotnie spotkała się ze stanowczą odmową. Podczas jesieni wyjechała do Łodzi, gdzie zamieszkała u ciotecznego brata swojego ojca, Michała Rapackiego, zarabiając jako służąca u tercjarek franciszkańskich. Od lutego 1923 pomagała w prowadzeniu domu Marcjanny Sadowskiej, właścicielki sklepu z artykułami spożywczymi przy ulicy Abramowskiego 29 w Łodzi.

Ulica Abramowskiego 29, dom w którym mieszkała Helena Kowalska.

Dom przy ulicy Krośnieńskiej 9, obecnie sanktuarium świętej Faustyny.

Tutaj mieszkała Helena Kowalska.

Jej dawny pokój dzisiaj jest kaplicą, miejscem opiekują się Siostry Matki Bożej Miłosierdzia. W budynku znajduje się muzeum i kaplica.

W 1924, podczas zabawy tanecznej w łódzkim parku "Wenecja" doznała widzenia umęczonego Jezusa, który miał jej wydać polecenie wstąpienia do zakonu.

Ślady obecności św. Faustyny można odnaleźć w wielu miejscowościach w Polsce: od Głogowca, gdzie się urodziła, aż po Kraków, gdzie zmarła. Jednak to z Łodzią i jej okolicami związane są początki jej życia i powołania.

Święta została ogłoszona patronką Łodzi.

Pomnik-fontanna poświęcona św. Faustynie Kowalskiej dla Parafii św. Faustyny Kowalskiej w Łodzi.

Pomnik, wykonany z marmuru kararyjskiego o wadze półtorej tony i wysokości około 2 metrów, odsłonięty został 5 października 2008 roku. Autorem pomnika jest Mariusz Drapikowski. Budowę pomnika sfinansował Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Łodzi i "Społeczny Komitet Budowy Pomnika Świętej Faustyny, Patronki Miasta Łodzi".

W 1994 roku, na podstawie Dzienniczka i zapisków świętej Marii Faustyny Kowalskiej, powstał film fabularny „Faustyna” w reżyserii Jerzego Łukaszewicza, z Dorotą Segdą w roli głównej:

W 2005 roku, na podstawie Dzienniczka i Listów św. Siostry Faustyny oraz materiałów archiwalnych, powstał spektakl pt. „Prorok Miłosierdzia” wystawiony na scenie PWST w Krakowie, a następnie film pod tym samym tytułem w reżyserii Mieczysława Grąbki z Karoliną Kominek w roli tytułowej oraz aktorami krakowskich teatrów.