Łódź – zajazd Elisium na Księżym Młynie.

Pod koniec lat pięćdziesiątych XIX wieku małżonkowie Prusinowscy, właściciele znacznej połaci gruntu na Księżym Młynie, zbudowali przy ulicy Przędzalnianej 64 murowany zajazd. Składał się on z piętrowego domu i oficyny służącej za wozownię. Do zajazdu przylegał ogród spacerowy. Całość otrzymała pretensjonalną nazwę Elisium. Prusinowscy nie prowadzili interesu osobiście, lecz oddawali go w dzierżawę.

Pierwszym dzierżawcą zajazdu na księżym Młynie był Reinhold Wisnowski. Podobnie jak inni łódzcy oberżyści, „dla wygody publiczności i rozerwania wolnych chwil”, urządzał on w Elisium co czwartek koncert ogródkowy orkiestry miejskiej pod kierownictwem Józefa Kretschmera. Po koncercie odbywały się tańce. Wisnowski, mając na uwadze położenie swojego interesu w ubogiej dzielnicy robotniczej, za wstęp do ogrodu pobierał tylko pięć kopiejek.

Osiedle Księży Młyn.

Mijały lata, zmieniali się dzierżawcy Elisium. W sąsiedztwie zajazdu wyrosło duże osiedle przyfabryczne Księży Młyn. W zaistniałych okolicznościach dawny zajazd przekształcił się w zakład gastronomiczno-rozrywkowy obsługujący mieszkańców osiedla. W 1883 roku kierownictwo zakładów Scheiblera nabyło od Prusinowskich Elisium, przeznaczając posiadłość na klub fabryczny.

Lodzer Zeintung, rok 1867.

W połowie lat dziewięćdziesiątych główny budynek klubowy powiększono o nowe piętro. Największą atrakcją klubu była mieszcząca się na parterze pięciopokojowa restauracja. W przyległej oficynie znajdowała się sala taneczna i widowiskowa. W lokalu klubowym w sobotnie wieczory urządzano zabawy taneczne. Przygrywała scheiblerowska orkiestra fabryczna pod batutą Arno Thonfelda. W czasie lata orkiestra ta koncertowała w osiedlowym ogrodzie spacerowym lub też w pobliskim parku miejskim Źródliska. W ramach zabawy w klubie pracowniczym odbywał się koncert orkiestry, przedstawienie amatorskie i wreszcie tańce.

Park Żródliska. Altana koncertowa.

źródło:

Wacław Pawlak. Minionych zabaw czar, czyli czas wolny i rozrywka w dawnej Łodzi.
Fot: 
FotoPolska
Państwowe Archiwum w Łodzi
Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Józefa Piłsudskiego w Łodzi

GREEN HORIZON. RONDO SOLIDARNOŚCI.

Green Horizon -budynek firmy Infosys budowany przez Skanska. Projekt: Medusa Group. Łódź, Rondo Solidarności.

Infosys stopniowo przeprowadza się do nowej siedziby przy rondzie Solidarności. Firma Skanska kończy budowę zespołu budynków o nazwie Green Horizon.
Infosys BPO Poland jest spółką Infosys BPO Ltd. – indyjskiego giganta na międzynarodowym rynku usług outsourcingowych. Firma dostarcza innowacyjne usługi outsourcingowe w 18 centrach na całym świecie, zlokalizowanych w Indiach, Polsce, Czechach, USA, Australii, Meksyku, Brazylii, Chinach oraz na Filipinach. Infosys BPO zatrudnia łącznie ponad 19 800 pracowników.
Infosys posiada swoje biura także przy alei Piłsudskiego i przy ulicy Piramowicza.

Indyjski gigant branży BPO wynajął kolejne powierzchnie w biurowcu powstającym przy rondzie Solidarności. Zajmie prawie cały budynek, dlatego Skanska rozpoczyna budowę drugiego budynku w projekcie Green Horizon.

To jeden z największych projektów tego typu w Łodzi obok University Business Park przy al. Kościuszki. Jego budowa rozpoczęła się w drugim kwartale zeszłego roku.

W kwietniu 2011 roku firma podpisała umowę z Infosys BPO Poland. Firmie zrobiło się ciasno w dotychczasowej siedzibie przy al. Piłsudskiego i wynajął przy rodzie Solidarności 11,5 tysięcy m kwadratowych. Na początku roku firmy podpisały kolejną umowę i Infosys zajmie w sumie 15 tysięcy m kwadratowych biurowej powierzchni.

fot: Monika Czechowicz

Uniwersytet Łódzki. Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny

Tradycje łódzkiego środowiska ekonomicznego i socjologicznego sięgają lat dwudziestych XX wieku, kiedy działała w Łodzi Wyższa Szkoła Nauk Społecznych i Ekonomicznych. W 1928 roku zaczął funkcjonować w Łodzi Oddział Wolnej Wszechnicy Polskiej, w którym zajęcia dydaktyczne prowadzili także późniejsi profesorowie Uniwersytetu Łódzkiego: Edward Rosset i Józef Chałasiński. 

"Głos Polski", rok 1928.

"Głos Poranny", rok 1931.

Z inicjatywy rektora - prof. Teodora Viewegera, Oddział rozpoczął w 1937 roku budowę własnego gmachu przy ul. POW 3/5, zasadniczej części dzisiejszego budynku Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego, która została zakończona w 1948 roku.

"Łódź w Ilustracji", rok 1937.

W latach 1945-1949 działała w Łodzi filia Szkoły Głównej Handlowej, w której funkcję zastępcy rektora pełnił mgr inż. Henryk Regulski oraz prof. Remigiusz Bierzanek, zaś zajęcia dydaktyczne w filii prowadzili znani profesorowie: Jan Drewnowski, Andrzej Grabski, Jerzy Loth, Kazimierz Secomski, Aleksy Wakar.

W 1950 roku utworzono na bazie filii SGH Wyższą Szkołę Ekonomiczną, która funkcjonowała do 1961 roku. W ramach WSE istniały takie kierunki studiów jak: Ekonomika Przemysłu, Finanse, Towaroznawstwo, a następnie kierunek Handlowo-Towaroznawczy. Rektorami WSE byli profesorowie: Remigiusz Bierzanek (1949-1952), Zygmunt Izdebski (1952-1954, 1956-1957), Jerzy Rachwalski (1954-1956) i Edward Rosset (1957-1961). Dziekanami Wydziałów w WSE byli profesorowie: Józef Iwiński, Jerzy Rachwalski, Edward Rosset, Henryk Regulski, Wacław Kubicz, Michał Bieniek, Tadeusz Olszewski, Józef Rączaszek, Władysław Welfe i Edward Wojciechowski.

"Dziennik Łódzki", rok 1953.

W latach 1945-1961 istniał w ramach UŁ Wydział Prawno-Ekonomiczny, który skupiał m.in. Katedry Ekonomii, Polityki Ekonomicznej i Statystyki kierowane przez profesorów: Wacława Fabierkiewicza, Kazimierza Secomskiego i Edwarda Rosseta. W Uniwersytecie Łódzkim rozwijali swoją działalność znani socjologowie: Józef Chałasiński, Stanisław Ossowski, Jan Szczepański. W latach 1945-1947/48 działali oni w ramach Wydziału Humanistycznego UŁ, w latach 1947/48-1957 w Studium Nauk Społecznych przy UŁ, zaś w latach 1957-1961 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym.

Dnia 1 października 1961 roku powołano w Uniwersytecie Łódzkim Wydział Ekonomiczny. Powstał on w oparciu o kadrę naukową WSE, katedr ekonomicznych Wydziału Prawno-Ekonomicznego UŁ oraz katedr socjologicznych Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ.

Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny został powołany w czerwcu 1965 roku w wyniku włączenia do struktury Uniwersyteckiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Łodzi i przyłączenia katedr socjologicznych UŁ, wchodzących do 1961 roku w skład Wydziału Filozoficzno-Historycznego. Inicjatorami powołania nowej struktury byli tacy znakomici uczeni jak: Remigiusz Bierzanek, Jan Drewnowski, Edward Lipiński, Jerzy Rachwalski, Edward Rosset i Jan Szczepański.

Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku część katedr podjęło inicjatywę o wydzieleniu się z Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego i utworzeniu nowego Wydziału Zarządzania UŁ. Starania te uzyskały akceptację Senatu UŁ w 1994 roku.

Fot. Monika Czechowicz

Fot. archiwalne pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny jest największym, spośród dwunastu wydziałów Uniwersytetu Łódzkiego. Pracuje tutaj blisko 540 pracowników, z których 408 to nauczyciele akademiccy. Prawie co czwarty pracownik nauki posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł profesora. Działalność naukowa i dydaktyczna realizowana jest w ramach 7 instytutów, w tym 35 katedr i 8 zakładów. Wielu absolwentów i nauczycieli akademickich pełniło zaszczytne funkcje w życiu publicznym Polski i instytucjach Unii Europejskiej.

OFICJALNA STRONA WYDZIAŁU EKONOMICZNO-SOCJOLOGICZNEGO UŁ:

eksoc.uni.lodz.pl

MAPA GOOGLE