sobota, 14 grudnia 2013

Andrzej Jocz - w krajobrazie Łodzi



Andrzej Jocz to twórca, którego prace oddziałują codziennie na tysiące ludzi. Jego rzeźby stały się nieodłącznym składnikiem krajobrazu Łodzi, ale też kilku innych miast. Nie tylko dlatego, że stoją na widocznych miejscach, często obok ruchliwych arterii i że często mają duże rozmiary, ale przede wszystkim dlatego, że przykuwają uwagę oryginalnością, niesamowitością, ale też przyjazną formą, która mimo swej odrębności i wyrazistości, harmonizuje z otaczającą przestrzenią.
Andrzej Mateusz Jocz urodził się w 1941 roku w Wilnie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (dyplom z wyróżnieniem w 1966 roku). Od 1966 roku  pracuje jako nauczyciel akademicki wAkademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi i na Politechnice Łódzkiej. Od 1990 profesor Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego w Kaliszu Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.


To Andrzej Jocz jest twórcą "Całorocznego zegara słonecznego" w Parku Staromiejskim, "Czółenek" stojących obok dworca Łódź-Kaliska, "Dzianiny" przy zbiegu ulic Puszkina i Rokicińskiej, "Autonomizmu II" obok skrzyżowania ulic Łaskiej i Zamkowej w Pabianicach, rzeźby "Autonomizm-Dziurawiec" na osiedlu Piaski na Retkini i wielu innych.

Całoroczny zegar słoneczny w Parku Staromiejskim w Łodzi (1975):

Dzianina zwana także Pomnikiem sera przy ulic Rokicińskiej i Puszkina w Łodzi ( wys.9,5m rzeźba z 1992 roku):

Czółenka na skrzyżowaniu alei Mickiewicza i Włókniarzy przed dworcem kolejowym Łódź Kaliska (wys.7,5m rzeźba z 1979 roku):

Rzeźby Andrzeja Jocza, chociaż oznaczone przez twórcę nazwami nawiązującymi do realnego świata, nie przedstawiają konkretnych wytworów natury lub człowieka, ale są autonomicznymi obiektami, które jednak mają w sobie to coś, co sprawia, że nawet jeśli początkowo nas dziwią lub szokują, to z czasem je akceptujemy, oswajamy się z ich obecnością, a często zaczynamy je po prostu lubić…

Fot. Monika Czechowicz


Zobacz jeszcze:

źródło:
Dziennik Łódzki, Paweł Patora

piątek, 13 grudnia 2013

ŁÓDŹ - CURRICULUM VITAE (do 1700 roku)

Curriculum vitae (z łacińskiego: bieg życia, przebieg życia) -  daty z życia Łodzi - sukcesywnie i... subiektywnie uzupełniane, czyli wszystko po kolei...


8000-4500 p.n.e.
Najwcześniejsze ślady pobytu ludzi, środkowy okresu epoki kamienia. Odkryto je na piaszczystych wydmach w Rudzie Pabianickiej nad rzeką Jasień oraz na Zdrowiu.
4500-1800 p.n.e.
Pierwsze ślady stałego osadnictwa. Odkryto je na terenach: Starych Chojen, Rudy Pabianickiej, Chocianowic, Lublinka, Retkini, Zdrowia (wschodni brzeg rzeki Łódki), Karolewa, Nowego Złotna (wydmy koło ulicy Cyganki), Julianowa, Stoków oraz w Śródmieściu (ulica Wólczańska 202). CZYTAJ 
1800-1200 p.n.e.
Odkryte ślady pobytu ludzi z początku epoki brązu w Rudzie Pabianickiej, Julianowie i Rogach.
1300-300 p.n.e.
Ślady osadnictwa z okresu kultury łużyckiej odkryto w Łagiewnikach, Rudzie Pabianickiej, na Nowym i Starym Złotnie, Marysinie, Retkini, Teofilowie, Widzewie, Lublinku, Starych Chojnach i na Zdrowiu.
1242
Pierwsza wzmianka o Radogoszczu (dotyczy wizyty księcia Konrada Mazowieckiego).
1332
Pierwsze wzmianki o Łodzi pochodzące z dokumentu księcia łęczyckiego i dobrzyńskiego Władysława Ziemowica.   CZYTAJ
1350
Pierwsza wzmianka o Rogach.
ok. 1370
Arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki eryguje pierwszą parafię na terenie Łodzi.
1380
Pierwsza wzmianka o Widzewie.
1387
Biskup włocławski Jan Kropidło nadaje sołectwo wsi Łódź i Widzew sołtysowi Januszowi i jego następcom, a także (10 czerwca) przenosi wsie Łódź i Widzew z prawa polskiego na prawo niemieckie (średzkie). CZYTAJ
1390
Pierwsza wzmianka o Stokach.
1399
Pierwsza wzmianka o Chojnach Dużych i Łagiewnikach (były to wsie służebne). CZYTAJ
1414
Wydanie (15 maja) przez kapitułę włocławską (właściciela Łodzi) przywileju lokacyjnego, uznającego mieszkańców wsi za mieszczan (postanowienie miało moc obowiązującą w zakresie spraw gospodarczych i prawno-społecznych, określających uposażenie, uprawnienia, powinności i posługi mieszkańców); jednocześnie zwrócenie się przez kapitułę do króla z prośbą o przywilej monarszy i uznanie Łodzi za miasto pod względem prawno-ustrojowym.
1423
29 lipca – erekcja miasta na prawie magdeburskim; król Władysław Jagiełło (w Przedborzu w dzień św. Marty) nadaje Łodzi prawa miejskie. CZYTAJ
1424
7 stycznia – biskup włocławski Jan Pella z Niewiesza określa obowiązki i przywileje mieszczan łódzkich w stosunku do właściciela miasta oraz potwierdza stare przywileje.
1428
Pierwsza wzmianka o Księżym Młynie.
1430
Pierwsza wzmianka o Bałutach.
1440
Pierwszy wpis w najstarszej znanej łódzkiej księdze Rady Miejskiej.
1459
Łódź wyekwipowała jednego zbrojnego na wyprawę przeciwko Krzyżakom.
1474
Pierwsza wzmianka o Chojnach Małych i Woli Stokowskiej (Budy Stoki).
1486
Pierwszy łodzianin – Bartłomiej syn Jana – wstępuje na Akademię Krakowską.
1496
Potwierdzenie przez króla Jana Olbrachta przywilejów królewskich dla Łodzi na odbywanie jarmarków i targów.
1487
5 kwietnia – wizyta w Łodzi króla Kazimierza Jagiellończyka w drodze powrotnej ze zjazdu szlachty w Kłodawie.
1512
Pierwsza wzmianka o Złotnie.
1517
Biskup Maciej Drzewiecki poleca kopiowanie najstarszych dokumentów, m.in. dotyczących Łodzi.
1520
Pierwsza wzmianka o Modrzewiu.
1522
Pierwsza wzmianka o Kozinach.
1527
Ksiądz Jan Choiński w księdze „Liber Retaxa Tionum” wymienia wysokość danin mieszczan łódzkich na rzecz biskupa (od domów, placów, ogrodów i roli – 7 grzywien i 2 grosze; od karczem – 1,5 grzywny;  stelmachy i szewcy – 63 grosze, kmiecie ze Starej Łodzi – 5,5 grzywny i 18 groszy; wieś Widzew – 3 grzywny).
1529
Pierwsza wzmianka o Rąbieniu.
1534
Spis ludności wykazuje 100 mieszkańców, (w tym: 1 bednarz, 3 cieśli, 2 kowali, 1 krawiec, 1 kuśnierz, 3 młynarzy, 2 szewców) oraz 80 domów.
1535
Z tego roku pochodzi dokument z najstarszą zachowaną pieczęcią miejską. CZYTAJ
1550-1560
Szczytowy okres rozwoju Łodzi rolniczej: 70-90 domów, 160 rodzin, 650-800 mieszkańców, szkoła parafialna.
1561
12 października – Jan Uchański biskup włocławski potwierdza stare i nadaje nowe przywileje dla Łodzi oraz zezwala na wybudowanie nowego ratusza i jatek w Łodzi.
1569
Paweł Rożkowic z Łodzi zostaje profesorem Akademii Krakowskiej, a następnie prokuratorem dóbr uniwersyteckich.
1572
Pożar strawia połowę miasta – 41 domów. CZYTAJ
1577
Data widniejąca na najstarszej czytelnej pieczęci miejskiej, używanej do 1827 roku, czyli 240 lat. CZYTAJ
1585
Zawarcie przez władze miejskie umowy z Maciejem Doczekałowiczem w sprawie budowy drewnianego ratusza.
1587
Paweł Rożkowicz zapisuje swój bogaty księgozbiór Akademii Krakowskiej, a rodzinnemu miastu Łódź 200 florenów. Procenty od darowizny miały posłużyć na stypendia dla łodzian studiujących w Akademii oraz na wyposażenie biednych dziewcząt przy zamążpójściu.
1596
Zapis w księgach archiwum kapitularnego regulujący granice Łodzi pomiędzy biskupem kujawskim a kapitułą krakowską.
1623
Łódź ma 118 domów, 3 karczmy, 10 piwowarów.
1647
Przy kościele św. Wojciecha powstaje z fundacji Mulinowicza zakrystia; był to pierwszy murowany obiekt na terenie Łodzi.
1652
8 lipca – jedyny notowany proces o czary wytyczony mieszczce łódzkiej Zośce Straszybódce (Strasibótce); została oddana przez sąd mistrzowi (katowi) na kwestie; zmarła w czasie tortur. CZYTAJ
1656
2 maja – umiera Maciej Kornis (Garnis) ostatni wójt z rodziny sprawującej ten urząd od prawie 100 lat. Dzieciom pozostawia w spadku: kontusz, żupan, szablę, pistolety i siodło… CZYTAJ
1661
Zapis w aktach miejskich o spustoszeniu miasta przez morowe powietrze (zarazę) i szwedzką wojnę.
1666
Wielki pożar Łodzi – spłonęła część domów i zabudowań gospodarczych.
1676
Budowa drewnianego kościoła w Łagiewnikach z fundacji Samuela Żelewskiego z Żelaznej (ówczesnego dziedzica Łagiewnik); później fundator przekazał go na własność oo. Franciszkanom z Piotrkowa. CZYTAJ
1680
Utworzenie klasztoru w Łagiewnikach. Przywilejem papieskim Łagiewniki uznano za miejsce cudowne. CZYTAJ