baedeker łódzki

sobota, 7 marca 2015

Nowy Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego.

Budynek przy ulicy Pomorskiej 171/173 może pomieścić 5 tysięcy studentów…

Zbudowany za 98,5 mln zł obiekt stanął przy ulicy Pomorskiej 171/173 naprzeciwko Lumumbowa. Budowa trwała niecałe trzy lata.

- Prace rozpoczęliśmy w październiku 2011 roku, a zakończyliśmy już w czerwcu2014, choć termin oddania inwestycji wyznaczony był na 2015 rok - mówił Włodzimierz Nykiel, rektor Uniwersytetu Łódzkiego.

Szklane podłogi i tęczowe piętra.

Na nowym wydziale znalazło się miejsce dla dziewięciu kierunków filologii, w tym polskiej, rosyjskiej i słowiańskiej.

Na Pomorską przeniesie się także m.in. dziennikarstwo, kulturoznawstwo i lingwistyka dla biznesu. Łącznie może się tu uczyć nawet 5 tysięcy studentów.

Baedeker wybrał się tu w piątek - stąd znajome widoki zamiejscowych studentek z torbami na kółkach... Zaraz po zajęciach można będzie pojechać do domu.

Projekt budynku wykonała firma AGG - Architekci Grupa Grabowski. Firma ma już na koncie dwie realizacje dla Uniwersytetu Łódzkiego: "Paragraf" czyli siedzibę Wydziału Prawa i Administracji oraz Wydział Zarządzania. Budynek filologii jest nieznacznie mniejszy od siedziby WPiA i ma 20,5 tys. mkw. powierzchni.

Konstrukcję Wydziału Filologicznego tworzą przenikające się prostopadłościany.

Na kamiennej elewacji tuż przy wejściu wykuto antykwą sentencje i cytaty w różnych językach.

Pojawiły się także, znane z WPiA, szklane podłogi. Wydział mieści cztery aule, pięć pracowni komputerowych, 115 sali wykładowych, 190 pokoi dla wykładowców, a także salę kinową, studio nagrań, kawiarnię i bufet. Każda z sześciu kondygnacji oznaczona jest kolorem tęczy.

Nowością dla studentów będą automaty wydające numerki do dziekanatu. Student, który ma do załatwienia sprawę w dziekanacie musi wydrukować numer i poczekać, aż ukaże się on na zamontowanym pod sufitem ekranie…

Zobacz jeszcze:

"PARAGRAF" - WYDZIAŁ PRAWA i ADMINISTRACJI UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO

Fot. Monika Czechowicz

piątek, 6 marca 2015

LUSTRA ŁÓDZKIE

Ulice Nawrot, Kilińskiego i Narutowicza.
Fot. Monika Czechowicz

czwartek, 5 marca 2015

PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA – wiosna 1915 roku i… akcja zagonkowa w Łodzi

Wybuch pierwszej wojny światowej spowodował wkroczenie wojsk niemieckich do Łodzi dnia 6 grudnia 1914 roku. Od tego czasu władzę w mieście sprawował okupant niemiecki. W życiu gospodarczym nastąpiło pogorszenie, potęgował się zastój w handlu, a przede wszystkim w budownictwie i przemyśle. Zamykano masowo zakłady przemysłowe.

Lata 1915-1918. Aprowizacja mieszkańców Łodzi (ulica Andrzeja Struga).

Wraz z nadejściem wiosny 1915 roku w Łodzi, z uwagi na katastrofalny brak żywności Komitet Niesienia Pomocy Biednym (czytaj TUTAJ) zorganizował tzw. akcję zagonkową.

Polegała ona na przekazywaniu najbiedniejszym mieszkańcom Łodzi wolnych terenów w celu ich zagospodarowania rolniczego.Wielu właścicieli gruntów leżących odłogiem i niezabudowanych placów oddało je do dyspozycji Komitetu. Zajął się on przydzielaniem „zagonów” swoim podopiecznym, którzy zobowiązali się uprawiać na nich warzywa, głównie kapustę i ziemniaki.

"Gazeta Łódzka", marzec 1915 roku.

"Gazeta Łódzka", październik 1915 roku.

Podobne „zagonki” powstały także na miejskich terenach podleśnych i w niektórych parkach łódzkich.

"Nowy Kurier Łódzki", rok 1916.

"Godzina Polski", rok 1917.

Trud włożony w uprawę działek zaowocował jesienią w postaci pokaźnej ilości warzyw i ziemniaków. Niestety, nie wszyscy działkowicze mieli korzyści ze swojej pracy, z nieogrodzonych działek pod osłoną nocy podkradane były owe dobra, starannie pielęgnowane przez pracowitych łodzian. Złodziei nie odstraszały surowe kary, wymierzane przez władze niemieckie za kradzież żywności…

Gazeta Łódzka, zima 1917 roku.

Kartka żywnościowa z 1918 roku.

Pogłębiające się braki żywności skłoniły władze okupacyjne do wprowadzenia na terenie Łodzi reglamentacji niektórych produktów spożywczych. Najpierw wprowadzono kartki na chleb, ziemniaki, a następnie na cukier…

Kartka żywnościowa na chleb i ziemniaki z roku 1917.

"Gazeta Łódzka", rok 1917.

Łódź, jako wielki ośrodek przemysłowo-robotniczy, została wtłoczona w nowe warunki wojenne. W tym ciężkim dla miasta okresie działały również robotnicze stowarzyszenia, kooperatywy czy instytucje samopomocowe, które starały się wesprzeć robotników łódzkich, dostarczając im artykuły spożywcze, tworząc tanie jadłodajnie zajmujące się rozdawnictwem obiadów, ciepłej herbaty czy kawy.

Już w końcu 1914 roku i na początku 1915 założono szereg kooperatyw robotniczych oraz zorganizowano kilka tanich kuchni robotniczych przy związkach zawodowych w Łodzi w różnych dzielnicach miasta. W ciężkich warunkach aprowizacyjnych w okresie niemieckiej okupacji kuchnie te cieszyły się dużym powodzeniem wśród bezrobotnych łodzian.