czwartek, 15 lutego 2018

METAMORFIZM – wystawa prac Magdaleny Abakanowicz w Centralnym Muzeum Włókiennictwa.


Wystawa prezentuje dokonania jednej z najważniejszych artystek XX wieku, Magdaleny Abakanowicz. Celem jest ukazanie tych zagadnień jej twórczości, które najwyraźniej pokazywały rewolucyjne zmiany w języku sztuki wprowadzone przez artystkę.


Na całym świecie znane są jej miękkie, pełno przestrzenne formy zwane abakanami, rzeźby kształtowane z miękkiej materii bądź te z brązu, wpisujące się w pejzaż. Jednak mało kto pamięta, że droga ku tym awangardowym dziełom ma swój początek w fascynacji artystki tkaniną. Działając w obrębie tkaniny artystycznej, zdobywała międzynarodową sławę i uznanie. Jest zatem naturalne, że ekspozycja, przypominająca źródła intelektualnych i twórczych sukcesów artystki, które tak pozytywnie zaważyły na artystycznym obrazie Polski na świecie, została przygotowana w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi.


Wystawa prezentuje prace z kolekcji Muzeum, ale także dzieła wypożyczone z innych instytucji (w tym nagradzane na świecie). 

Pejzaż nocny. 1960.

Czarne reliefy. 1962.


Zaprezentowane zostały prace początkowego okresu twórczości, pokazane są również tkaniny strukturalne, których forma coraz bardziej przybierała kształt reliefów z pęknięciami i ażurowymi prześwitami. Ukazują one proces zmian i stopniowego nawarstwiania struktur, linię rozwoju języka formalnego. 

Słońce (Za słońcem). 1962.

Biała (Słońce i Księżyc). 1964.

Gobelin 29 - Desdemona. 1965.


Nie mogło zabraknąć oczywiście samych abakanów, będących efektem szeregu eksperymentów i śmiałych decyzji artystycznych, ukoronowaniem zmagań z materią.

Biała. 1966.

Czerwona. 1965-1980.

Ruda. 1970-1972

Assenblege Noir. 1967.

Absolutną rewelacją będzie druga odsłona wystawy (otwarcie w kwietniu 2018 roku), w której zaprezentowane zostaną dzieła artystki wcześniej w Polsce niepokazywane, udostępnione dzięki uprzejmości szwajcarskiej Fundacji Toms&Pauli. Fundacja ta przechowuje dokumenty i dzieła sztuki związane z historią Biennale w Lozannie, imprezy kluczowej dla rozwoju nowoczesnej tkaniny artystycznej na świecie. Taka forma ekspozycji pozwoli pełniej zapoznać się z drogą twórczą artystki, bowiem pierwszy etap unaocznia kierunki rozwoju myśli artystycznej i drogę dochodzenia do rewolucyjnych rozwiązań formalnych. Kolejny zaś, wzbogacony o eksponaty lozańskie, ukaże pełnię dokonań i dojrzałość osiągnięć Magdaleny Abakanowicz. 

Kompozycja fakturalna. 1967.

Integralnym elementem ekspozycji jest pokaz filmu, zrealizowanego przez Kazimierza Muchę z muzyką Bogusława Schäffera, nagranego w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia. 


W filmie wykorzystano zapis instalacji plenerowej Magdaleny Abakanowicz, zrealizowanej w Łebie w 1968 roku, podczas której organiczne, materialne formy abakanów poddają się podmuchom wiatru, poruszają i integrują z naturalnym otoczeniem dzikich wydm, tym samym podkreślając swoją biologiczną proweniencję.


Te wszystkie aspekty z bogatego słownika wyrażeń i znaczeń, jakim posługiwała się Magdalena Abakanowicz, są ukazane na wystawie, która ma przede wszystkim przybliżyć intelektualne źródła i drogi odważnych warsztatowych eksperymentów. 


Długość trwania ekspozycji i ranga zaprezentowanych w obu odsłonach dzieł będą najpełniejszym podsumowaniem twórczości i uhonorowaniem tej kluczowej dla polskiej sztuki artystki.


Pierwsza odsłona: 30 listopada 2017 - 1 kwietnia 2018
Druga odsłona: 10 maja - 9 września 2018


Kuratorka: Marta Kowalewska
Aranżacja przestrzeni: Maja Pawlikowska
Projekt graficzny: Monika Zawadzki
Koordynacja: Agata Połeć


Centralne Muzeum Włókiennictwa
Łódź, ulica Piotrkowska 282
Budynek D, II piętro


Źródło:

Fot. Monika Czechowicz

wtorek, 13 lutego 2018

Budynek dawnego Towarzystwa Akcyjnego Moskiewskiej Chemicznej Fabryki "Farbwerke".


Ulica Wólczańska 108, niewielki, pięknie odnowiony budynek. Zajmuje część dość dużego terenu sięgającego do al. Kościuszki 85.


W spisie z 1900 roku, umieszczanym co roku w „Czasie”, kalendarzu informacyjno-adresowym jako właściciel tej parceli widnieje Leon Krusche.


"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1900 roku.


Leon Krusche był właścicielem terenu do 1903 roku, od 1904 właścicielami parceli zostali małżonkowie Emil i Jadwiga Helena Eizert (Eisert).

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1904 roku.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1908 roku.


Od 1912 roku teren stał się własnością Towarzystwa Akcyjnego Moskiewskiej Chemicznej Fabryki Meistera Luciusa i Broeniga, noszącą później nazwę "Farbwerke" i w tym samym czasie powstał budynek od strony Wólczańskiej.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy z 1912 roku.


Ten niewielki, kryty mansardowym dachem budynek wchodził w skład zabudowy, której właścicielem było Towarzystwo Akcyjne Moskiewskiej Chemicznej Fabryki "Farbwerke" oddział w Łodzi (pierwotnie Meister Lucius i Broening). 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1907.

Budynek został wzniesiony około 1912 roku prawdopodobnie według planów inżyniera budowlanego Kazimierza Woźnickiego.

Inżynierowie i technicy. Członkowie Stowarzyszenia Techników w Łodzi. 
Kalendarz Informator m. Łodzi i województwa łódzkiego, rok 1922.

Informator m. Łodzi z kalendarzem na rok 1920.


Część budynku pofabrycznego jest dzisiaj siedzibą Caritas Archidiecezji Łódzkiej. Mieści się tutaj punkt pomocy charytatywnej, magazyn pomocy żywnościowej i rzeczowej oraz Ośrodek Aktywizacji Zawodowej i Społecznej "OAZIS".


Budynek dawnej „Farbwerke” został wyremontowany  w 2014 roku w ramach miejskiego programu MIA100 Kamienic.

Źródła:
Polska Niezwykła https://polskaniezwykla.pl
Kalendarz Informator m. Łodzi, rocznik 1924.
„Czas”, kalendarz informacyjno-adresowy z lat 1900-1914.

Archiwalia pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Fot. współczesne Monika Czechowicz