Kasztanowiec czerwony w Parku Sienkiewicza

Kasztanowiec czerwony - rośnie w północno-wschodniej części Parku im. Henryka Sienkiewicza.

Za Wikipedią: 

Kasztanowiec czerwony (Aesculus x carnea) - mieszaniec dwóch gatunków kasztanowca: europejskiego Aesculus hippocastanum i pochodzącego z Ameryki kasztanowca krwistego Aesculus pavia. Krzyżówka powstała przypadkowo w Niemczech na początku XIX wieku.

Od swojego europejskiego rodzica różni się mniejszymi rozmiarami, liśćmi nieco skórzastymi, czerwoną barwą kwiatów, mniejszymi rozmiarami owoców prawie pozbawionymi kolców. Kwitnie też później od kasztanowca zwyczajnego i jest wrażliwszy na mróz. Owoce są prawie bez kolców, ale zawiązują się bardzo rzadko. Jesienią przed opadnięciem liście są wyblakłozielone lub zbrązowiałe. Jest odporny na szrotówka kastanowcowiaczka.

Kasztanowiec czerwony jest uprawiany jako roślina ozdobna. Mimo, że jest mieszańcem, udaje się go wyhodować przez wysiew nasion. Nadaje się do parków, alei i dużych ogrodów. Do obfitego kwitnienia wymaga słonecznego miejsca, głębokiej i żyznej gleby.

Przeczytaj w baedekerze:

Łódź. Park im. Henryka Sienkiewicza (instytut, targowisko, ogród..?)

MUZEUM PRZYRODNICZE UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO

Miejska Galeria Sztuki, bukiety Wojciecha Salwy i... radio-czułości

BAJKOWA ŁÓDŹ – PLASTUŚ W PARKU SIENKIEWICZA

MIEJSKIE GIMNAZJUM MĘSKIE, czyli III LO na … filmowo.

Mural upamiętniający Joannę Kulmową.

źródło:

Kasztanowiec czerwony – Wikipedia, wolna encyklopedia

Fot. Monika Czechowicz

MAPA GOOGLE

ŁÓDZKIE HISTORIE/ ... przy Narutowicza 12

 

"Express Wieczorny Ilustrowany", rok 1924.

(zbiory WBP)

Fot. Monika Czechowicz

MAPA GOOGLE

Poniemiecki schron na terenie Wzniesień Łódzkich.

Łódź w czasie II wojny światowej była ważnym ośrodkiem przemysłowym pracującym na potrzeby gospodarki wojennej III Rzeszy. Wokół miasta rozmieszczono cztery stanowiska wykrywania nieprzyjacielskich samolotów. Punkty dowodzenia umieszczono w zagłębionych w ziemie schronach o konstrukcji betonowo-ceglanej, zbudowanych na wzniesieniach dających możliwość dobrej obserwacji przestrzeni wokół miasta i dowodzenia artylerią przeciwlotniczą. Znajdowały one się na Rudzkiej Górze, w pobliżu lotniska "Lublinek", w rejonie ulic Szczecińskiej i Liściastej oraz we wsi Kalonka (na przedłużeniu ulicy Zjazdowej). 

Spacerowicze, czy rowerzyści, którzy od strony Łagiewnik dotrą w rejon Wzniesień Łódzkich – wjeżdżając z ulicy Okólnej w ulicę Nad Niemnem, natkną się na wejście do betonowej konstrukcji wbudowanej w szczyt wzgórza. Wystaje z niego zarośnięty trawą wywietrznik. 

Ciekawscy mogą zajrzeć do środka, ponieważ obiektu nikt nie pilnuje. Strome schody w dół prowadzą w stronę kilku sześciennych pomieszczeń.

Jest to obiekt z niemieckim rodowodem wybudowany w czasie II wojny światowej. Jeden z 9 bądź 12 obiektów służących do obrony przeciwlotniczej dla miasta Łodzi - razem z podobnymi umocnieniami – m.in. nieopodal Rudzkiej Góry oraz przy ulicy Liściastej – schron z ulicy Nad Niemnem należał on do ówczesnego systemu dowództwa obrony przeciwlotniczej Łodzi, które wchodziło w skład Luftwaffe. 

Wokół każdego z tych schronów znajdowały się umocnienia polowe – zaś w pobliżu także stanowiska armat przeciwlotniczych.

Według raportu Związku Walki Zbrojnej stanowiska bakterii przeciwlotniczej były gotowe do użycia już w listopadzie 1940 roku. Po wkroczeniu Rosjan w styczniu 1945 roku dowódca obiektu zbiegł, a niemiecka załoga baterii już na zawsze pozostała w Polsce - zostali natychmiast zamordowani przez Sowietów i pochowani w zbiorowej mogile na łące przy cmentarzu w Nowoslonej.

Schron jest w niezłym stanie, chociaż bardzo zaśmiecony. Warto go zobaczyć, bo niewiele jest takich obiektów w okolicach Łodzi. Gdy jest ładna pogoda, można podziwiać piękne widoki.

Schron wkomponowano w szczyt wzniesienia górującego nad południowo-wschodnią częścią Łodzi.

Źródło:
Zapomniany bunkier na Wzniesieniach Łódzkich przy ulicy Nad Niemnem. Co to za miejsce? | Dziennik Łódzki

Fot. Monika Czechowicz

MAPA GOOGLE