Koncert Stinga w Łodzi

 

Brytyjski muzyk Sting wystąpił wczoraj wieczorem w łódzkiej Atlas Arenie. Był to jedyny koncert w Polsce tego artysty. Muzyk przyleciał do Łodzi we wtorek z czeskiej Ostrawy, gdzie wcześniej koncertował.

Jego występ odbył  się w ramach europejskiej trasy "Back to Bass", która promuje wydaną niedawno kolekcję "Sting- Best of 25 Years". Sting prezentuje na tych nagraniach zarówno te utwory, którymi debiutował w 1985 roku, jak i utwory z ostatnio wydawanych płyt. Nie brakuje też najlepszych piosenek The Police.

Po występie w Łodzi kolejny koncert muzyk zaplanował w Krasnodarze w Rosji.

Sting (Gordon Matthew Summer) brytyjski muzyk, kompozytor i wokalista, urodził się 2 października 1951 roku.  Był współzałożycielem, głównym kompozytorem, liderem i gitarzystą legendarnego zespołu The Police. W połowie lat 80-tych  rozpoczął karierę solową, a jego największe przeboje to m.in. "Englishman in New York", "Fragile", "If I Ever Lose My Faith in You", "Fields of Gold" i "Desert Rose".

Artysta wielokrotnie koncertował w Polsce. Ostatni raz w lutym tego roku dwukrotnie wystąpił w Sali Kongresowej w Warszawie.

Fot. Monika Czechowicz

TEATR POWSZECHNY W ŁODZI

Scena przy ulicy Legionów (niegdyś 11 Listopada) zaczęła działać pod szyldem Teatr Powszechny w maju 1945 roku. Swoją działalność zainaugurowała premierą sztuki Wsiewołoda Iwanowa Partyzant w reżyserii Kazimierza Wilamowskiego. Od lipca 1945 roku scena zmieniła nazwę na Teatr Powszechny TUR, czyli Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Jednak nie utrzymała długo swojej samodzielności i od września tego samego roku Powszechny działał jak druga scena Teatru Wojska Polskiego przy ul. Cegielnianej. Usamodzielnił się dopiero w sezonie 1948/49 pod dyrekcją Karola Adwentowicza.

Adwentowicz reżyserował i grał w Powszechnym. Wystąpił m.in. jako Dyrektor w DWÓCH TEATRACH Jerzego Szaniawskiego i Profesor Sonnenbruch w NIEMCACH Leona Kruczkowskiego (1950) - oba spektakle reżyserowała Irena Grywińska.

W latach 1951-1957 dyrektorem naczelnym i artystycznym teatru była znana aktorka Jadwiga Chojnacka, m.in. tytułowa Pani Dulska w reżyserowanym przez siebie spektaklu do dramatu Gabrieli Zapolskiej (1955), Eurydyka w ANTYGONIE Jeana Anouilha w reżyserii Eugeniusza Stawowskiego (1957), Królowa Matka w BOLESŁAWIE ŚMIAŁYM,  SKAŁCE Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Emila Chaberskiego (1958). Chojnacka poświęcała wiele uwagi młodym aktorom pracującym wówczas w Powszechnym, był wśród nich m.in. Leon Niemczyk.  Zwracała również uwagę na rozwój filialnej sceny Powszechnego - Teatr Młodego Widza.

W latach 1957-1959 Powszechnym kierował reżyser Zbigniew Koczanowicz, potem dyrektorem artystycznym był reżyser i aktor Roman Sykała (1959-1963). Wystawiano wówczas m.in. tekst Daria Fo ARCHANIOŁOWIE NIE GRAJĄ W BILARD, satyrę na biurokrację w stylu komedii dell'arte w reżyserii Sykały (1960). Teatr nawiązywał do robotniczej tradycji grając KWIATY ŁÓDZKIE Barbary Sowińskiej w reżyserii Sykały - przedstawienie o losach łódzkiej rodziny proletariackiej z czasów międzywojnia (1962). Wśród współczesnych autorów polskich pojawił się Zbigniew Nienacki, którego GOLEMA Sykała pokazał w 1963 roku.

W latach 1976-1981 dyrektorem naczelnym i artystycznym był w Powszechnym popularny aktor Roman Kłosowski. Zaangażował do współpracy znanych filmowców. Sam grał w ich spektaklach - Szwejka w adaptacji powieści Jaroslava Haska w reżyserii Janusza Zaorskiego (1976), a także Mate Bukaricia w PRZEDSTAWIENIU "HAMLETA" WE WSI GŁUCHA DOLNA Iwa Bresana w reżyserii Andrzeja Kondratiuka (1978).
W latach 1991-1995 teatrem kierował Maciej Korwin. Od 1995 roku dyrektorem naczelnym jest Ewa Pilawska.

"Dziennik Popularny", rok 1976.

Powszechny zgodnie ze swoją nazwą stara się prezentować różnorodny repertuar. Pozyskuje do współpracy ciekawych reżyserów: Agnieszka Glińska wystawiała tu w 1997 roku MORALNOŚĆ PANI DULSKIEJ Zapolskiej oraz DAMY I HUZARY Aleksandra Fredry (2000). Waldemar Śmigasiewicz zrealizował FERDYDURKE według Witolda Gombrowicza (2001), OPOWIEŚCI O ZWYCZAJNYM SZALEŃSTWIE Petra Zelenki (2004) i komedię NAPIS Geralda Sibleyras (2006). Od 1994 roku Teatr Powszechny był organizatorem Festiwalu Sztuk Przyjemnych, od 2003 roku impreza funkcjonuje pod nazwą Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych.

Kolejną inicjatywą Powszechnego jest "Teatr Czytany", tworzony z myślą o niewidomych i słabo widzących. Teatr Powszechny należy do grona teatrów o najwyższej frekwencji w Polsce.

Z Teatrem Powszechnym związani byli m.in.: Włodzimierz Adamski, Jadwiga Andrzejewska, Zbigniew Bielski, Aleksander Fogiel, Jolanta Jackowska-Czop, Jerzy Kamas, Włodzimierz Musiał, Leon Niemczyk, Janusz Paluszkiewicz, Włodzimierz Skoczylas, Natalia Szymańska, Bronisław Wrocławski, Zygmunt Zintel.

TEATR POWSZECHNY W ŁODZI:

ul. Legionów 21, 91-069 Łódź
tel. (042) 633 25 39 centrala
NIP: 724 000 46 79
Regon: 000279166
e-mail: teatr@powszechny.pl

SEKRETARIAT

Magdalena Nebelska
tel. (0 42) 632 38 87
fax. (0 42) 636 18 14
e-mail: sekretariat@powszechny.pl

DZIAŁ WSPÓŁPRACY Z WIDZAMI I MEDIAMI

kierownik: Celina Żukowska
czynne:
wtorek-piątek: 9.00-19.00
sobota-niedziela: 13.00-19.00
tel./fax. (0 42) 633 50 36
tel. (0 42) 633 25 39 wew. 314
e-mail: bilety@powszechny.pl

OFICJALNA STRONA TEATRU:

Strona internetowa: www.teatr-powszechny.lodz.pl

Adres e-mail: teatrpowszechny@lodzonline.com

fot.barwne: Monika Czechowicz

Łódź. Wystawa o najważniejszych miejscowych wydarzeniach

Do 16 grudnia 2012 roku w Łodzi oglądać można wystawę "Kalendarium Łodzi 1939-1989. Od czterech kultur do monokultury".

Wystarczy tylko zaglądnąć do Centralnego Muzeum Włókiennictwa przy ul. Piotrkowskiej 282. Ekspozycja została przygotowana przez łódzki oddział IPN. Scenariusz wystawy przygotowali: Magdalena Zapolska-Downar, Krzysztof Latocha, Artur Ossowski i Paweł Spodenkiewicz (komisarz), zaś projekt plastyczny opracowała Milena Romanowska. Wystawa przedstawia najważniejsze wydarzenia polityczne, gospodarcze i kulturalne mające miejsce w Łodzi, w latach 1939 - 1989. Na 50 planszach przedstawiono m.in. przebieg strajków i demonstracji, historię Kościoła oraz opozycji oraz represji działaczy opozycyjnych. Zaprezentowano również katastrofy i zbrodnie dokonane na ziemi łódzkiej. Wystawa została otwarta 15 listopada 2012 roku.