wtorek, 3 lutego 2015

PIOTRKOWSKA 20



W latach 80. XIX wieku posesja była własnością Antoniego Jezierskiego. W roku 1887 stanął tu piętrowy murowany budynek frontowy, z pomieszczeniem dla zakładu fotograficznego Eliosza Stummana. Zakład wcześniej działał przy Piotrkowskiej 24.

"Czas", kalendarz informacyjny na rok 1900.

W latach 90.  nieruchomość przeszła na własność Jakuba Szulima Goldmana. 



Przez wiele następnych lat posesja pozostawała w rękach rodziny Goldmanów. Znajdowało się tu wiele zakładów i firm.


Kalendarz-Informator, rok 1923.

Ilustrowana Republika, rok 1925.


Kalendarz-Informator, rok 1923.

W latach 1902-1914 mieścił się tutaj zakład fotograficzny Wolfa Rolanda o nazwie „American Photographe”.
W 1908 roku Albert Hoffman i Dawid Bernstein uruchomili tu kino o nazwie „Arkadia”.



Na początku XX wieku w oficynach podwórza funkcjonowała fabryka wyrobów wełnianych Borysa Eitingona i M. Dynina. Pod tym adresem, prawdopodobnie również na Piotrkowskiej 24, 56 i 86, rodziła się jedna z największych fortun międzywojennej Łodzi:  firma Nauma i Borysa Eitingonów.
Naum i Borys Eitingonowie prowadzili liczne interesy w Rosji, gdzie otworzyli fabrykę chustek wełnianych. Na początku XX wieku  zaczęli inwestować w Łodzi. Opierając się na własnej firmie, oraz wchodząc w spółki z innymi producentami wyrobów wełnianych (M. Dyninem, M. Dronsenem) pomnażali kapitał. W pierwszych latach okresu międzywojennego, przy wykorzystaniu powiazań finansowych z kapitałem amerykańskim, Eitingonowie zaczęli kupować upadające przedsiębiorstwa. W skład założonej w 1922 roku Włókienniczej Spółki Akcyjnej „N. Eitingon i Sp-ka” weszło kilka dużych łódzkich przedsiębiorstw:



Fabryka wełniana Zygmunta Richtera na ulicy Radwańskiej (dzisiaj Radwańska 30, róg Stefanowskiego). Jedna z najstarszych łódzkich fabryk, założona w 1879 roku, w sąsiedztwie rodzinnej firmy ojca (dzisiaj Skorupki 17/19), Józefa, prowadzonej później przez młodszych braci Zygmunta.



Fabryka wyrobów wełnianych Ewalda Bormanna, zbudowana w 1885 roku na ówczesnej ulicy Dzikiej (dzisiaj Sienkiewicza 82). Na przełomie XIX i XX wieku kompleks przemysłowy został powiększony o fabrykę wyrobów dzierganych Winklera i Gaertnera.



Fabryka bawełniana Jakuba Kestenberga przy ulicy Targowej (dzisiaj Sterlinga 26), zbudowana ok. 1894 roku. Ostateczne przejęcie przedsiębiorstwa przerwał wybuch II wojny.
Także kompleks przemysłowy na ulicy Juliusza (dzisiaj Dowborczyków 30/34), gdzie funkcjonowała fabryka wyrobów wełnianych i szewiotowych Karola Bayerla i Wiktora Wolfa, dzierżawiona przez Ludwika Cukiera, oraz przędzalnia wełny zgrzebnej, a od 1909 roku również tkalnia Bera Wachsa.
Kapitał założycielski spółki Eitingonów w 1936 roku wynosił 18 mln złp. Zatrudniano 2700 robotników, 150 urzędników i 50 osób personelu technicznego. Produkowano szeroki asortyment tkanin wełnianych, bawełnianych, ze sztucznego jedwabiu, wyroby dziane i pończosznicze. W 1935 roku wartość sprzedaży zamknęła się kwotą 26 mln złotych polskich. 

Kalendarz infrmacyjno-adresowy na rok 1923.


Kalendarz infrmacyjno-adresowy na rok 1923.

źródła:
Sławomir Krajewski, Jacek Kusiński. Ulica Piotrkowska. Spacer pierwszy.
Jacek Kusiński, Ryszard Bonisławski, Maciej Janik. Księga fabryk Łodzi.
piotrkowska-nr.pl

Kalendarz infrmacyjno-adresowy na rok 1923.

Fot. współczesne Monika Czechowicz
Fot. archiwalne ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi
i inn.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz