Po
zakończeniu II wojny światowej powstała stacja. W 1951 roku
powstały dwa jednokrawędziowe perony.
W 1965 roku oddano wiadukt
drogowy nad torami.
W 1972 roku oddano do użytku nowy dworzec oraz perony - historia dworca sięga właśnie początku lat siedemdziesiątych.
Wtedy rozbudowane już osiedle mieszkaniowe i
sąsiedztwo okolicznych fabryk, skutkowały wzrostem dużego ruchu
pasażerskiego. Dlatego zdecydowano o przebudowie prowizorycznej
stacji, która pierwotnie była ulokowana w zupełnie innym miejscu.
Natomiast nowy dworzec przesunięto na południe od świeżo oddanego
wiaduktu na ulicy Aleksandrowskiej.
Powstałe perony i zadaszenia
oraz przejście podziemne oddano w latach 1971–1972. Był to okres
największego ruchu na stacji, podobnie zresztą jak na całej kolei.
Manewry obsługiwały całodobowo dwie lokomotywy rozrządzające i
formujące składy towarowe na obu końcach stacji. Oprócz nich na
bocznicy pracowały liczne lokomotywy prywatne. Z powodu tak dużego
ruchu odgałęziły się aż 34 bocznice zakładowe.
Od
16 października 2011 roku, w związku z rozpoczęciem budowy nowego
obiektu dworca Łódź Fabryczna oraz pracami modernizacyjnymi
prowadzonymi przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. na terenie
Łódzkiego Węzła Kolejowego, nastąpiły zmiany organizacji ruchu
pociągów kursujących do/z Łodzi. Pociągi kursujące w relacji
Warszawa – Łódź – Ostrów Wielkopolski – Wrocław –
Warszawa zaczęły zatrzymywać się na dworcu Łódź Żabieniec.
Budynek
dworca Łódź-Żabieniec przez kilka ostatnich lat pozostawał
zamknięty. W 2022 roku po tym, jak przestała się w nim mieścić
znana restauracja włoska, zarządzające obiektem PKP SA
zapowiedziały remont obiektu. Poinformowały też, że po
zakończeniu robót zaadaptują go do potrzeb własnych i nie planują
organizacji przestrzeni dla pasażerów.
W
2025 roku zakończył się remont budynku dworca Łódź-Żabieniec.
Nie będzie on jednak pełnić swojej pierwotnej roli. Na razie w
gmachu znajdują się biura, wkrótce powstać ma tam placówka
Kolejowej Medycyny Pracy. Budynek wybudowany jest w technologii
tradycyjnej i nie jest objęty ochroną konserwatorską.
Kluczowe etapy w historii stacji Łódź Żabieniec:
1910 - Powstanie posterunku osłonowego.
po II wojnie światowej - Utworzenie stacji kolejowej.
1951 - Powstanie dwóch jednokrawędziowych peronów.
1965 - Oddanie do użytku wiaduktu drogowego nad torami.
1972 - Budowa i oddanie do użytku nowego budynku dworca oraz zmodernizowanych peronów.
od 2011 - Wzrost znaczenia stacji w ruchu aglomeracyjnym i dalekobieżnym w związku z modernizacją Łódzkiego Węzła Kolejowego.
2024 - Remont dworca, po którym budynek nie pełni już tradycyjnej funkcji obsługi pasażerów (brak kas).
1910 - Powstanie posterunku osłonowego.
po II wojnie światowej - Utworzenie stacji kolejowej.
1951 - Powstanie dwóch jednokrawędziowych peronów.
1965 - Oddanie do użytku wiaduktu drogowego nad torami.
1972 - Budowa i oddanie do użytku nowego budynku dworca oraz zmodernizowanych peronów.
od 2011 - Wzrost znaczenia stacji w ruchu aglomeracyjnym i dalekobieżnym w związku z modernizacją Łódzkiego Węzła Kolejowego.
2024 - Remont dworca, po którym budynek nie pełni już tradycyjnej funkcji obsługi pasażerów (brak kas).
Źródła:
Łódź: Biura zamiast dworca na Żabieńcu - Rynek Kolejowy
Łódź Żabieniec – Wikipedia, wolna encyklopedia
Łódź: Biura zamiast dworca na Żabieńcu - Rynek Kolejowy
Łódź Żabieniec – Wikipedia, wolna encyklopedia
"Dziennik Łódzki", rok 1982.
Przeczytaj jeszcze w baedekerze:



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz