sobota, 26 maja 2012

Jekimenko i Elektrociepłownia EC1.

W archiwach firmy Dalkia zachował się niezwykły ślad historii naszego miasta - fotograficzna dokumentacja z rozbudowy i pracy łódzkiej elektrowni EC1, portrety grupowe jej pracowników oraz widoki Łodzi z początku zeszłego wieku. Obszerny zbiór, około 2500 szklanych negatywów, pochodzi z lat ok. 1922-1940. Autorem większości zdjęć jest łódzki fotograf  Wiktor Jekimenko.
Archiwum przez wiele lat przechowywane było w elektrociepłowni EC1. Wraz z jej likwidacją zostało przeniesione do dawnej ciemni zakładowej EC3 przy ulicy Pojezierskiej 70 w Łodzi. Wielkoformatowe negatywy, głównie 18x24 cm, spoczywają w oryginalnych pudełkach. Niektóre z nich są opisane, co świadczy o próbach uporządkowania zbiorów. Jednak po tylu latach rzadko kiedy opis odpowiada rzeczywistej zawartości pudełek. Poza szklanymi negatywami w archiwum znajduje się także kilkadziesiąt odbitek (dużo późniejsze niż same negatywy). Oprócz zdjęć miasta i dokumentacji z przebudowy elektrowni można znaleźć tam niewielki zbiór fotografii z prywatnego życia ówcześnie zarządzającego dyrektora Ulmana.
Wciąż niewiele wiemy o autorze prezentowanych na wystawie zdjęć. Z perspektywy lat możemy stwierdzić, że jakość tych fotografii znacznie wykracza poza standardy rzemieślniczej poprawności.
Z pewnością wiemy, że Jekimenko był członkiem Klubu Miłośników Fotografii i że prawdopodobnie publikował w "Fotografie polskim" z tamtych czasów.
źródło: 
Marta Szymańska i Marek Domański
Gazeta Wyborcza
Wiktor Jakimenko pochowany został na Starym Cmentarzu przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.


Zdjęcia Łodzi, głównie elektrociepłowni EC-1 zrobione przez W. Jekimenkę.
Fot. współczesna Monika Czechowicz

ULICA PIRAMOWICZA. ŁÓDŹ.


Ulica Piramowicza - niedługa, bo niespełna 230 metrowa ulica w ścisłym centrum Łodzi, znana przed 1915 rokiem początkowo jako Olgińska i Olgi, a od roku 1915 – Olgastrasse. W latach 1918-1920 funkcjonowała pod nazwą Olgińska. Posługiwano się również przekręconą nazwą Ogińska. W 1920 roku zyskała patrona –Grzegorza Piramowicza. W latach 1940-1945 występowała jako Pulvergasse, w 1945 roku przywrócono jej nazwę Grzegorza Piramowicza. 

W 1937 roku położono na niej kostkę klinkierową na podłożu betonowym. W tym samym roku została skanalizowana. W pierwszych latach XXI wieku wyremontowano kilka stojących przy ulicy kamienic oraz Cerkiew św. Olgi, od której pochodziła najstarsza nazwa ulicy. 

Dziennik Zarządu m. Łodzi, rok 1919.


Ulica ze względu na swój urokliwy klimat, oraz zróżnicowaną zabudowę, nazywana jest Łodzią w pigułce.
W tym roku ulica zmieni swoje oblicze - w wyniku głosowania obywatelskiego - zamieni się w woonerf, czy prościej - podwórzec. Pojawi się nowa nawierzchnia, zieleń i ławeczki. Być może również nowe puby...

Fot. Monika Czechowicz

Post Scriptum z 2016 roku:
Dzisiaj ulica Piramowicza zamieniła się w miejski podwórzec, zasadzono tu klony czerwonolistne, są ławeczki i stoliki do gry w szachy lub warcaby.


Również cerkiew św. Olgi przeszła gruntowny remont przywracający jej dawny blask:

Fot. Monika Czechowicz
Fot. archiwalna ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Piłsudskiego w Łodzi.

Przczytaj jeszcze:

piątek, 25 maja 2012

Nowe budynki na liście zabytków Łodzi.

Na listę obiektów chronionych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków wpisano sześć nowych budynków. Znalazły się na niej m.in. kamienica Michała Kipera przy ul. Gdańskiej 42 i hotel Savoy przy ul. Traugutta. Oba postępowania o wpisanie do rejestru zabytków były prowadzone na wniosek właścicieli. - Wnioski wpłynęły rok temu. Nie było wątpliwości, że oba budynki spełniają warunki, by objąć je ochroną konserwatorską - opowiada Piotr Ugorowicz z biura wojewódzkiego konserwatora zabytków. - Kamienica przy Gdańskiej ma bardzo bogato zdobioną neobarokową fasadę. Hotel Savoy to pierwszy łódzki wieżowiec, ma wartość historyczną i jest świetnym przykładem secesji w architekturze - dodaje Ugorowicz.

Co w praktyce oznacza wpisanie budynku do rejestru zabytków? Właściciele zostaną zwolnieni z podatku gruntowego. Ale przede wszystkim status zabytku umożliwia starania się o dofinansowanie remontów. I to z kilku źródeł. Środki na konserwację mają gmina, wojewódzki konserwator zabytków, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Unia Europejska - wylicza Ugorowicz. - Nowa sytuacja prawna ogranicza jednak w pewien sposób prawo własności. Właściciel musi uzgadniać z konserwatorem wszystkie remonty.
Poza hotelem Savoy i kamienicą przy Gdańskiej 42 do rejestru zabytków wpisano także: dworzec tramwajowy przy ul. Północnej, dawną suszarnię i stołówkę w kompleksie Ludwika Geyera przy ul. Wólczańskiej oraz kamienicę Lubińskich przy ul. Struga 4.


Wielkomiejska kamienica przy ulicy Gdańskiej 42 (dawna ulica Długa) to dawna własność Michała Kipera. Budynek zaprojektowany przez znanego łódzkiego architekta Dawida Lande powstał w 1897 roku. Wspaniały dom popadał stopniowo w ruinę, jednak przeprowadzony niedawno gruntowny remont przywrócił mu dawną świetność.
źródło: 
Gazeta Wyborcza Łódź
Fot. Monika Czechowicz

Przeczytaj w baedekerze:
DAWID LANDE - architekt związany z Łodzią. (baedekerlodz.blogspot.com)
Łódź. Kamienica braci Kiperów. (baedekerlodz.blogspot.com)
Łódź, Hotel Savoy i… cały ten jazz! (baedekerlodz.blogspot.com)