poniedziałek, 18 marca 2019

Gmach Izby Skarbowej - Hermes i Demeter.

Przy alei Kościuszki 83 znajduje się okazały budynek Izby Skarbowej. Plany do jego budowy wykonał w roku 1925 architekt Józef Kaban.

Józef Kaban (od 1945 roku Józef Kaban-Korski) - architekt.

Urodził się w 1886 roku w Krakowie. W latach 1902-1907 kształcił się w krakowskiej Wyższej Szkole Przemysłowej, a następnie studiował malarstwo w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych oraz praktykował w biurze znanego krakowskiego architekta Sławomira Odrzywolskiego. W 1912 roku uzyskał wyróżnienie w konkursie zorganizowanym przez Polską Sztukę Stosowaną na dom mieszkalny, projektem utrzymanym w modnym wówczas "stylu dworkowym". Uzyskane stypendium hr. Ledóchowskiej pozwoliło mu podjąć w tym samym roku studia architektoniczne na Politechnice w Dreźnie, przerwane wybuchem I wojny światowej. W czasie wojny przebywał w Krakowie, gdzie zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na nagrobki wojenne, w 1916 roku.
Bezpośrednio po wojnie krótko pracował jako architekt powiatowy w Tarnobrzegu. Stamtąd przybył w 1919 roku do Łodzi, by od 1920 roku objąć stanowisko architekta powiatowego. Na posadzie tej wykonywał liczne prace na terenie powiatu, między innymi odbudował kościoły: rzymskokatolicki i ewangelicko-augsburski w Konstantynowie Łódzkim, rozbudował kościół w Aleksandrowie, wzniósł kościół w Bedoniu.

"Ilustrowana Republika", rok 1928.

Budynek Izby Skarbowej wzniesiono w latach 1927-1929 w stylu modernizmu historyzującego.

"Rozwój", rok 1930.

"Głos Poranny", rok 1930.

W trakcie budowy gmachu doszło do zmiany dekoracji fasady frontowej w stosunku do projektu pierwotnego, hołdującego zasadom klasycznej kompozycji (...cokół, jońskie pilastry, schodkowa attyka) na rzecz uproszczonych motywów zdobniczych.


Rzeźby i sztukaterie wykonała firma „Bracia Plaeschke”.


"Hasło Łódzkie", rok 1930.

Uroczyste poświęcenie gmachu nastąpiło 28 października 1930 roku. Łódzka prasa bardzo szczegółowo opisywała to ważne dla miasta wydarzenie.

"Panorama", niedzielny dodatek "Republiki", rok 1930.


Obiekt zlokalizowany jest w zachodniej pierzei alei Kościuszki. Posiada rzut założony na planie litery T, złożony z 2,5-traktowej części frontowej i centralnie umieszczonego 3-nawowego skrzydła poprzecznego. Wejście frontowe do holu z reprezentacyjną klatką schodową znajduje się w partii środkowej budynku. W osi skrajnej brama przejazdowa na tylny dziedziniec. Powierzchnia użytkowa – około 6400 metrów kwadratowych.
"Łódź w Ilustracji", dodatek niedzielny "Kuriera Łódzkiego, rok 1930.


Fasada wschodnia 9-osiowa, posiada pionowe podziały podkreślone płaskimi pilastrami z kapitelami palmowymi, podziały poziome akcentowane poprzez gzymsy kordonowy i wieńczący oraz pas uproszczonej attyki z płaskorzeźbą w części środkowej.


Będąc przy budynku warto zwrócić uwagę na płaskorzeźbę znajdującą się na attyce. Powstała ona według projektu Aleksandra Czeczotta. Przedstawia greckich bogów, Demeter (boginię urodzaju) i Hermesa (boga handlu). 


Reprezentacyjne pierwsze piętro ozdobione zostało symetrycznie rozmieszczoną balustradą żelbetową z tralkami.


"Republika", rok 1930.
 
Na początku lat 20. XX wieku Łódź zaczynała pełnić nowe, nieprzemysłowe funkcje. 15 lutego 1920 roku miasto zostało stolicą nowo utworzonego województwa łódzkiego. Jej awans w hierarchii administracji państwowej, a także kościelnej (erygowanie diecezji łódzkiej) i wojskowej wymagał szerokich działań w obszarze tworzenia infrastruktury technicznej i przestrzeni publicznej miasta. Ingerencji wymagały gmachy służb państwowych, miejskich, urzędów i instytucji publicznych, obiekty służące oświacie, nauce, wychowaniu i kulturze, ochronie zdrowia, opiece społecznej, rekreacji, a także obiekty sakralne, pomniki czy wreszcie obiekty handlowe i te służące infrastrukturze miejskiej.
Wśród obiektów związanych bezpośrednio z nową funkcją Łodzi jako ośrodka administracji państwowej i miejskiej gmach Izby Skarbowej zasługuje na szczególną uwagę. 

"Hasło Łódzkie", rok 1930.

"Panorama", niedzielny dodatek "Republiki", rok 1930.


"Łódź w Ilustracji", dodatek niedzielny "Kuriera Łódzkiego", rok 1930.

Źródła:
Krzysztof Stefański. Ludzie którzy zbudowali Łódź. Leksykon architektów i budowniczych miasta.
Joanna Olenderek. Łódzki modernizm i inne nurty przedwojennego budownictwa. Tom 1. Obiekty użyteczności publicznej.
Polska Niezwykła www.polskaniezwykla.pl

Wycinki prasowe pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

Fot. Monika Czechowicz

Przeczytaj jeszcze:

sobota, 16 marca 2019

Kamienica Gustawa Markgrafa.

Na rogu ulic Żeromskiego 110 i Żwirki (dawne ulice: Pańska i Karola), prawie vis a vis budynku dawnej Szkoły Przemysłowej znajduje się narożna kamienica, której pierwotnymi właścicielami byli Gustaw Markgraf i jego żona Emilia.

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1904.

Zabudowę swojej nieruchomości (dawniej ulica Karola 21) Markgraf rozpoczął w roku 1899 od wzniesienia parterowej, murowanej oficyny według planów architekta Ignacego Stebelskiego. 

"Czas", kalendarz informacyjno-adresowy, rok 1903.

Ignacy Stebelski ukończył Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi, następnie studia w petersburskim Instytucie Inżynierów Cywilnych, zwieńczone w 1892 roku dyplomem inżyniera cywilnego XII klasy. W 1892 roku został przyjęty na stanowisko pomocnika łódzkiego architekta miejskiego Franciszka Chełmińskiego.
Prowadził własne biuro przy ulicy Widzewskiej 43/45 (dzisiejsza ulica Kilińskiego). Jego dorobek twórczy, tak jak i innych budowniczych na urzędowych stanowiskach, jest trudny do określenia - jego podpis znajduje się na wielu urzędowych kopiach projektów, co nie oznacza jego autorstwa. Zmarł w 1909 roku w Ojcowie w trakcie kuracji zdrowotnej i spoczął na cmentarzu w pobliskich Smardzowicach.

Najbardziej znaną realizacją Stebelskiego w Łodzi jest willa Reinholda Richtera przy dawnej ulicy Placowej 6/8 (dziś ulica ks. Skorupki, projekt z 1903 roku). To jedna z najciekawszych rezydencji fabrykanckich o malowniczych formach północnego renesansu, w stylu niemieckiego "Landhausu". W 2016 roku ten piękny obiekt w dużej części strawił pożar, dziś willa jest już odrestaurowana. 

W 1900 roku w istniejącej już oficynie przy dawnej ulicy Karola, Gustaw Markgraf zlecił powiększenie otworów okiennych na drzwiowe. Dopiero kilka lat później, w roku 1911 wzniósł trzypiętrową, murowaną kamienicę a także budynek gospodarczy. Wszystkie prace budowlane były przeprowadzone według planów inżyniera Alberta Krausse.
Poniżej dwie fotografie z widoczną narożną kamienicą Markgrafa, obie pochodzą ze strony FotoPolska:
Rok 1927.

1930-1932.

Kamienica przy zbiegu ulic Żeromskiego i Żwirki zachowała się do dzisiaj, ostatnio została wyremontowana i pozostaje ładnym akcentem i pamiątką po zabudowie dawnej Łodzi.

Źródła:
Krzysztof Stefański. Ludzie, którzy zbudowali Łódź. Leksykon architektów i budowniczych miasta.
Polska Niezwykła www.polskaniezwykla.pl


Fot. wspólczesne Monika Czechowicz
Fot. archiwalne pochodzą ze strony FotoPolska https://fotopolska.eu 
oraz ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

czwartek, 14 marca 2019

BEDOŃ PRZYKOŚCIELNY


Bedoń Przykościelny – wieś położona w województwie łódzkim, w gminie Andrespol. Właścicielami tych terenów od początku XV wieku były kolejno rodziny Bedońskich herbu Nałęcz, Trembeckich herbu Brochwicz, Kuźmińskich herbu Poraj i Kochanowskich. 
"Lodzer Zeitung", rok 1868.

Na terenie sołectwa znajduje się siedziba parafii rzymskokatolickiej pw. Matki Boskiej Królowej Polski.


Kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski, wzniesiony w latach 1925-1933. Był to pierwszy zrealizowany projekt budynku sakralnego inż. Józefa Kabana – znanego łódzkiego architekta.

Józef Kaban (od 1945 roku Józef Kaban-Korski) - architekt.

Urodził się w 1886 roku w Krakowie. W latach 1902-1907 kształcił się w krakowskiej Wyższej Szkole Przemysłowej, a następnie studiował malarstwo w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych oraz praktykował w biurze znanego krakowskiego architekta Sławomira Odrzywolskiego. W 1912 roku uzyskał wyróżnienie w konkursie zorganizowanym przez Polską Sztukę Stosowaną na dom mieszkalny, projektem utrzymanym w modnym wówczas "stylu dworkowym". Uzyskane stypendium hr. Ledóchowskiej pozwoliło mu podjąć w tym samym roku studia architektoniczne na Politechnice w Dreźnie, przerwane wybuchem I wojny światowej. W czasie wojny przebywał w Krakowie, gdzie zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na nagrobki wojenne, w 1916 roku.
Bezpośrednio po wojnie krótko pracował jako architekt powiatowy w Tarnobrzegu. Stamtąd przybył w 1919 roku do Łodzi, by od 1920 roku objąć stanowisko architekta powiatowego. Na posadzie tej wykonywał liczne prace na terenie powiatu, między innymi odbudował kościoły: rzymskokatolicki i ewangelicko-augsburski w Konstantynowie Łódzkim, rozbudował kościół w Aleksandrowie, wzniósł kościół w Bedoniu.


Kościół Matki Boskiej Królowej Polski jest najstarszą świątynią w gminie Andrespol, powstała na gruntach darowanych przez Romana Tymoteusza Korwin-Kochanowskiego w roku 1920.


Kościół zbudowano w stylu neobarokowym, z czerwonej cegły na fundamencie z polnych kamieni.
Erygowany w 1925 roku przez bp Wincentego Tymienieckiego.


Odnowiony w 1966 roku i poświęcony 22 maja 1966 roku przez bpa Jana Kulika.


W 2005 roku miała miejsce całkowita przebudowa prezbiterium kościoła, która stanowiła próbę nowej aranżacji z zachowaniem stylistyki i charakteru architektury. Autorami przebudowy i projektu byli konserwatorzy dzieł sztuki Anna i Tomasz Ostaszewscy.

Strona parafii:

Fot. Monika Czechowicz

Fot. Józefa Kabana pochodzi z pracy: Krzysztof Stefański. Ludzie, którzy zbudowali Łódź. Leksykon architektów i budowniczych miasta.
Wycinki prasowe ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

"Rozwój", rok 1900.