Pomnik w hołdzie dla rozstrzelanych Polaków w lesie Lućmierskim.
W całym Kraju Warty została wprowadzona sprzedaż kartkowa węgla. Przydział nie wystarczał na ogrzanie mieszkania, dlatego większość łodzian ogrzewała tylko jedną izbę.
12 lutego był pierwszym dniem zaplanowanej akcji przesiedlania Żydów do getta.
13 lutego
Zostały przeprowadzone masowe aresztowania młodzieży podejrzanej o przynależność do organizacji konspiracyjnych. Wielu zatrzymanych zostało rozstrzelanych w podłódzkich lasach.
14 lutego
Władze niemieckie zlikwidowały oddział Polskiego Czerwonego Krzyża w Łodzi.
W kwietniu 1919 roku powstał w Łodzi oddział Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża, które w 1927 roku zmieniło nazwę na Polski Czerwony Krzyż. W 1929 roku Polski Czerwony Krzyż rozpoczął budowę szpitala przy ulicy Krzemienieckiej (według projektu Kazimierza Milewskiego). W okresie okupacji hitlerowskiej budynki zajął Niemiecki Czerwony Krzyż.
15-17 lutego
Została aresztowana duża grupa członków organizacji Legion Wyzwolenia. Wśród nich Kazimierz Perczyński - komendant obwodu i Alina Frey - sekretarka dowódcy. Pozostali weszli w skład ZWZ.
21 lutego
Arthur Greiser zaaprobował plan wymordowania w Kraju Warty osób przebywających w szpitalach dla psychicznie i nerwowo chorych.
23 lutego
Aresztowany został komendant Obwodu ZWZ Łódź Miasto, por. Borys Fiedotjew. Jego funkcję przejął por. Stanisław Pawlak, pseudonim "Lemiesz" (do 12 maja 1940 roku), następnie kpt. Józef Grabiński, pseudonimy "Pomian", "Filip", z Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego mjr. Henryka Dobrzańskiego "Hubala".
Borys Fiedotjew
25 lutego
Rozpoczęta została sprzedaż kartkowa marmolady i makaronu. W następnych miesiącach reglamentacja objęła kolejne artykuły spożywcze: kasze, jaja, sztuczny miód, mięso i ser (kartki na ten ostatni produkt otrzymywali tylko Niemcy). Łączna wartość energetyczna przydzielanych Polakom artykułów spożywczych była, w porównaniu z żywnością pobieraną na kartki przez Niemców, niższa o 24% dla osób pracujących, o 26% dla osób niepracujących (powyżej 14 roku życia) i do 60% dla dzieci. Ponadto ludność niemiecka z okazji różnych świąt i uroczystości otrzymywała dodatkowe przydziały żywnościowe.
Kartka żywnościowa dla dzieci w getcie.
(zbiory Żydowskiego Instytutu Historycznego)
27 lutego
Ryszard Małecki, "Pod herbem Wandalów":
Mimo wzrastającego ucisku i srożącej się zimy nie traciliśmy nadziei na rychłe wyzwolenie. Byliśmy wciąż pewni, że wiosną ruszy wielka, zwycięska ofensywa naszych zachodnich aliantów, przede wszystkim armii francuskiej, która była przecież głównym pogromcą cesarskich Niemiec w pierwszej wojnie światowej. Na sojuszniczej ziemi francuskiej formowała się armia polska, pod dowództwem generała Władysława Sikorskiego.
Powtarzaliśmy sobie przy każdej okazji, pisaliśmy na murach i parkanach: im słonko wyżej - tym Sikorski bliżej. To hasło nadziei, podtrzymujące nas na duchu, doprowadzało do furii Niemców, którzy chcieli widzieć Polaków zgnębionych, zrezygnowanych, pogodzonych ze swym beznadziejnym losem.
28 lutego
Gestapo zlikwidowało w Szczawinie koło Zgierza Seminarium Duchowne Diecezji Łódzkiej - jedyne działające na terenie wcielonych do III Rzeszy seminarium katolickie. Po spisaniu personaliów wykładowców i alumnów, gestapo nakazało wszystkim opuszczenie Szczawina, pozwalając zabrać jedynie rzeczy osobiste.
Chaim Mordechaj Rumkowski (w środku)
(Wirtualne Muzeum Dziedzictwo Żydów Łódzkich www.museum.lodzjews.org)
Przełożony Starszeństwa Żydów, Chaim Mordechaj Rumkowski, na podstawie polecenia nadburmistrza Łodzi Franza Schiffera, powołał Żydowską Służbę Porządkową, zwaną również Strażą Porządkową (Ordungsdienst). Policja żydowska szybko rozrosła się liczebnie, w 1943 roku liczyła już 1200 funkcjonariuszy. Policjanci byli uzbrojeni w gumowe pałki, na rękawach nosili białe opaski z gwiazdą Dawida, a na głowach czapki z czerwonym otokiem. Do zadań Straży należało pełnienie służby przy bramach getta, utrzymanie porządku i bezpieczeństwa wewnątrz dzielnicy żydowskiej oraz tłumienie rozruchów. Policjanci z oddziału specjalnego (Sonderkommando) brali również udział w akcjach wysiedleni, rewizjach i aresztowaniach dokonywanych przez niemiecką policję.
