piątek, 4 października 2024

Henryk Ross. Od świtu do zmierzchu.


"Zakopałem negatywy w ziemi, żeby pozostał jakiś zapis naszej tragedii...
Spodziewałem się całkowitej zagłady polskiego żydostwa.
Chciałem pozostawić historyczny zapis naszego męczeństwa".
                                                                        Henryk Ross


Henryk Ross urodził się w Warszawie. Był oficjalnym fotografem wydziału statystyki łódzkiego getta od 1940 do 1944 roku. Odpowiadał za wykonywanie zdjęć do kart identyfikacyjnych dla mieszkańców getta, a także zdjęć propagandowych dla administracji i fabryk.

Henryk (Rozencwajg) Ross (1910-1991)
(źródło fotografii: https://www.yadvashem.org/)



Ross przed wojną pracował w Łodzi jako fotograf prasowy i sportowy. Stanowisko w getcie umożliwiło mu dostęp do sprzętu fotograficznego i materiałów, za pomocą których, ryzykując życiem potajemnie dokumentował wydarzenia i okrucieństwo w getcie łódzkim.


"Kolekcja fotografii Henryka Rossa" to unikalny zbiór około trzech tysięcy negatywów, zdjęć, plakatów i pamiątek osobistych. Świadczą one o roli fotografii jako narzędzia oporu. Świadectwa zbrodni i zachowania pamięci.



Niektóre z 70 fotografii składające się na wystawę "Od świtu do zmierzchu" zostały wykonane w miejscu ich obecnej ekspozycji - domu pogrzebowym na cmentarzu żydowskim w Łodzi - fotografie te wracają do swego źródła, by być ponownie świadectwem zagłady łódzkich Żydów i upamiętnić 80. rocznicę likwidacji łódzkiego getta.


Henryk Ross. Od świtu do zmierzchu.
Organizator: Gmina Wyznaniowa Żydowska w Łodzi.
Koncept wystawy: Lilka Elbaum.
Kurator: Krzysztof Jurecki.
Kurator i producent: Jerzy Maciej Koba
Esej do katalogu: ⓒ Maja-Mari Sutnik. Art Gallery of Ontario w Toronto.
Zdjęcia z kolekcji: Museum of Fine Arts w Bostonie i Art Gallery of Ontario.


Przeczytaj w baedekerze:

Fot. Monika Czechowicz

Łódź wygląda już lepiej

"Ilustrowana Republika", rok 1927.

Kocham Łódź - tą piękną, szklaną i nowoczesną (mało, jej jeszcze, mało!), ale też taką ... swojską, moją. Rozterki i problemy dotyczące zmian Łodzi "na piękną" mieli nasi łodzianie i sto lat temu.

"Ilustrowana Republika", rok 1927.

"Ilustrowana Republika", rok 1927.

"Ilustrowana Republika", rok 1927.

Fot. Monika Czechowicz
Wycinki prasowe pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi

poniedziałek, 30 września 2024

REGION/ Mrożyczka – zalew w Głownie.



Mrożyczka – zalew w Głownie utworzony w 1975 roku na rozlewiskach rzeki Mrogi, ma powierzchnię około 38 hektarów.


Zalew składa się z dwóch akwenów oddzielonych groblą, na której biegnie droga krajowa nr 14. Na środku grobli znajduje się most nad Mrogą łączącą oba akweny.

"Wieści z Głowna i Strykowa", rok 2003.


Jaz znajduje się pod pieszo-rowerowym mostem, łączącym ulicę Młynarską.


Mroga zasila zbiornik w różnorodne gatunki ryb. Występują tu między innymi karasie, liny i płocie.


Nad zalewem góruje biała bryła kościoła św. Jakuba Apostoła.


Średniowieczny ośrodek duszpasterski już w I połowie XV wieku istniał w Głownie i są liczne przesłanki, iż była tutaj parafia, być może później znikła. Dokument erygowania parafii św. Jakuba w Głownie pochodzi z 1649 roku.


Każdy kto dzisiaj przejeżdża z Łodzi do Łowicza przez Głowno, jedzie przez środek jeziora, właściwie zalewu Mrożyczka i widzi po lewej stronie bastion Kościoła św. Jakuba Apostoła. Kościół ten wybudowany został w latach 1923-1930 jako parafialna świątynia przez ks. Franciszka Gwoździckiego heroicznym wysiłkiem proboszcza i parafian.


Zalew posiada przystań wodną z wypożyczalnią sprzętu pływającego oraz plażę z małą gastronomią. W okresie letnim Mrożyczka jest miejscem wypoczynku dla mieszkańców Łodzi.

"Wieści z Głowna i Strykowa", rok 2013.

Wycinki prasowe pochodzą ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi.

"Wieści z Głowna i Strykowa", rok 2021.

Fot. Monika Czechowicz